Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • #035to070 – De laatste loodjes zijn in zicht

#035to070 – De laatste loodjes zijn in zicht

En toen zat januari er alweer op, de eerste maand van het jaar. Wat vliegt de tijd hè?! Ik vind het zo snel gaan allemaal. Maar dat die tijd snel gaat, betekent ook dat de CPC steeds dichterbij komt. Over ongeveer een maandje is het al zover; dan ren ik (als het goed is) mijn eerste halve marathon onder de twee uur. De laatste loodjes komen nu langzaamaan in zicht. Maar goed, voor het zover is, moet er nog gewoon getraind worden. Afgelopen week ging dat helaas niet bij elke run helemaal zoals ik had gehoopt…

 photo De laatste loodjes_zps8kusbs9a.jpg
Dinsdag ging ik natuurlijk weer naar buiten voor een rondje. Extra vroeg vandaag omdat ik de rest van de dag nogal wat afspraken op de planning had. Het enige moment om te gaan was dus ’s ochtends om 06.30 uur. Ik moest volgens m’n schema 50 minuten in zone 1 lopen en dat ging op zich wel goed. Ik heb wel eens beter gelopen, maar ’s ochtends zó vroeg naar buiten om te gaan hardlopen is altijd best wel pittig. Aan het einde was ik wel verbaasd; ik had net geen 7 kilometer gerend. In 50 (!) minuten. Oh man, dit voelt nog steeds zo ongelooflijk langzaam. HOE moet ik OOIT die halve marathon onder de twee uur rennen? Ik zie het nog niet echt gebeuren.

 photo De laatste loodjes 2_zpsvssyun5l.jpg
Donderdag ging ik voor de tweede keer naar buiten. Oorspronkelijk was m’n plan om ook nu ’s ochtends heel vroeg te gaan, maar m’n bed lag nog zo ontzettend lekker. Goed, dan maar wat later op de dag. Rond half 10 stond ik buiten voor een pittige intervaltraining. Dat is sowieso al niet echt m’n favoriet dus van tevoren zag ik er al flink tegenop. Helaas werd dat tijdens het hardlopen niet echt beter. Ik moest drie keer drie kilometer rennen met rustpauzes van twee minuten. Die lange stukken snel rennen, ik weet het niet hoor. Ik kan het gewoon niet meer. Het voelt zo zwaar om zo snel te moeten rennen (terwijl ik dan dus nog steeds niet écht snel ga). Tijdens de snelle stukken heb ik dan ook gewoon gewandeld omdat ik het gewoon niet voor elkaar kreeg.

Achteraf kreeg ik nog leuk een appje van m’n hardlooptrainer: tijdens intervaltrainingen moet je wel echt uit je comfortzone gaan, dan leer je het meest. Yes, bedankt, dit had ‘ie even anderhalf uur eerder moeten vermelden haha!

 photo De laatste loodjes 3_zps0tqbt96e.jpg
Zondag was het duurloopdag. Dit was de dag waarop ik mijn langste training zou doen vóór 6 maart. ’s Ochtends werkte ik wat en voor ik het wist was het 10:15, tijd om naar buiten te gaan. Op de planning stond een duurloop van 120 minuten in zone 1. Niels bleef lekker in z’n bedje liggen (geef hem eens ongelijk) en ik ging op pad met een lekker muziekje op.

Ik stel m’n horloge eigenlijk altijd zo in dat je het aantal gelopen minuten ziet, je gemiddelde snelheid en je hartslag. Dat had ik nu ook gedaan, maar na een paar kilometer besloot ik om mijn gemiddelde snelheid om te wisselen voor de klok. Waarom? Ik maak mezelf nog wel eens zenuwachtig als ik mijn gemiddelde snelheid zie. Dan baal ik dat ik zo langzaam ben, raak ik gefrustreerd en voor ik het weet is m’n hartslag nóg hoger. Zie ik de klok, dan heb ik daar geen last van. En zo heb ik vervolgens de rest van de tijd heerlijk gelopen.

Onderweg regende het nog wat (best wel hard zelfs) maar na een tijdje begon de zon zelfs te schijnen. Na zo’n anderhalf uur begon ik m’n benen wel te voelen en wist ik op sommige momenten ook niet meer hoe ik moest lopen haha. Toch heb ik m’n rondje afgemaakt (ik moest wel) en uiteindelijk stond ik met 17 kilometer op de teller weer binnen. Dat lijkt me heel erg netjes!

Terwijl ik deze blog typ, zie ik ook dat ik in januari ruim 154 kilometer heb gelopen. Holy mozes. Ik heb nog nooit zoveel hardgelopen in een maand!

Nog 31 dagen en dan mag ik aan de bak. 21,1 kilometer onder de 2 uur. Denk jij dat het me gaat lukken? Iedereen in m’n omgeving is overtuigd, ik nog niet helemaal… Gelukkig heb ik nog een paar trainingen te gaan!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

2 Comments

  • Ingrid

    4 februari 2016 at 18:59

    Ik weet zeker daf het je gaat lukken! Ik herken het gevoel van het “slome” lopen. En dan ben je nog sneller dan ik moet je nagaan maar ik weet zeker dat het je tijdens de halve heel veel gaat brengen!

    Beantwoorden

Geef een reactie