Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • #035to070: En toen moest ik naar de fysiotherapeut…

#035to070: En toen moest ik naar de fysiotherapeut…

Als je mijn verhalen een beetje volgt, dan weet je dat ik deze zondag de CPC loop, en als je dan een beetje logisch nadenkt, dan is de titel boven dit verslag niet echt ideaal een week van te voren. Ja, en toen moest ik naar de fysiotherapeut. Het begon vorige week maandag al met een gevoelige scheen. Al een paar keer eerder had ik het wat rustiger aan gedaan omdat ik m’n scheen af en toe voelde, maar met 1 dagje trainen overslaan ging het wel weer. Maar nu voelde het anders…

Dinsdag stond er zoals gewoonlijk een trainingsrondje op de planning. Maar omdat ik m’n scheen weer voelde, besloot ik deze toch maar over te slaan. Tsja, meer kan ik er ook niet over vertellen haha!

 photo IMG_9998_zpszqruw7ok.jpg
Donderdag dacht ik wel dat het over was en omdat ik niet nóg een training wilde overslaan ging ik toch naar buiten. Misschien had ik dat beter niet kunnen doen. Ik had tijdens het hardlopen geen last van m’n scheen, maar m’n hartslag was echt kneiterhoog, ik had het warm, dan weer koud. Het hagelde, het sneeuwde, de zon scheen tussendoor en zo wisselde dit allemaal af. Ik moest 40 minuten in zone 1 lopen, maar ik had er heel veel moeite mee om in die eerste zone te blijven. Wat een drama. Na 35 minuten kwam ik langs m’n huis en toen hield ik het ook maar voor gezien. Ik was er helemaal klaar mee!

Vrijdag was de pijn in m’n scheen nóg niet over. Omdat ik geen risico’s wilde nemen, besloot ik m’n fysiotherapeut maar weer eens te bellen voor een afspraak en afgelopen maandag kon ik terecht. Vrijdagavond had ik nog even overleg met m’n trainer: moest ik in het weekend wel gaan hardlopen? Het eerste wat hij zei: “De training van zondag gaat er niet voor zorgen dat je wel of niet onder de 2 uur loopt”.

En daar had ‘ie ook gelijk in. Al vrij snel wist ik: ik moest niet gaan hardlopen en gewoon m’n rust nemen. Zorgen dat ik goed uitgerust ben voor aanstaande zondag, dat m’n spieren goed uitgerust zijn en dat ik er helemaal klaar voor ben.

Maandag zou ik dus naar de fysiotherapeut gaan, maar hij was helaas ziek. Crap, wat nu?! Weer een overleg met m’n trainer. Hij zei dat ik het vandaag (afgelopen maandag) nog maar even rustig aan moest doen. Zou het dinsdag weer ok gaan, dan kon ik m’n training wel gewoon doen. M’n fysio-afspraak werd verzet naar woensdag.

 photo En toen moest ik naar de fysiotherapeut_zpsby7czqkx.jpg
Dinsdag had ik geen last meer van m’n scheen. Yes! Heeft die rust toch geholpen. Heel fijn. Ik kon dan ook niet wachten om na het werk te gaan hardlopen (ja, zelfs in die regen). Er stond een interval op de planning en die heb ik misschien iets te snel gedaan want ik kreeg toch weer wat last van m’n scheen (en de spierpijn de dag erna was ook niet heel prettig moet ik zeggen). Maar goed, na het hardlopen dus toch een beetje last, dus ik was blij dat ik de afspraak nog had staan

Woensdag zat ik al om 08.00 uur bij de fysio. Wat ik heb in m’n scheen zijn geen shin splints (die pijn zit op een andere plek). Wat ik dan wel heb? Nou, op dat plekje in m’n been worden te weinig vezels aangemaakt; dit betekent dat er makkelijk een ontsteking kan ontstaan, en dat gebeurt dus ook regelmatig bij mij. Met lopen of hardlopen heb ik er vrijwel nooit last van (tot afgelopen week), maar als je er op drukt, dan voel ik wel pijn inderdaad.

 photo IMG_0054_zpsomzedhem.jpg
Maar… het kan opgelost worden! De fysio had namelijk een nieuw apparaat, waarmee hij shockwavetherapie kan uitvoeren. Kort gezegd laat dit je chronische pijn verdwijnen omdat er schokgolven op dat specifieke plekje op je lichaam komen, daardoor worden er herstelstimulerende stoffen aangemaakt (en dat zijn bij mij dus die vezeltjes) waardoor ik heel snel weer zonder pijn kan hardlopen (en de pijn dus voorgoed weg zou moeten zijn). Valt het je trouwens op dat ik dit uit het foldertje heb gehaald? 😉 Goed, ik moet deze therapie zo’n 5 keer volgen en dan zou de pijn echt weg moeten zijn. Ik typ dit vlak nadat ik de eerste sessie heb gehad, dus er is nu nog geen resultaat, maar dat volgt snel.

En nu, is het nog 3 nachtjes slapen. Nog 3 nachtjes slapen tot ik aan de start van de CPC sta. Ik heb er ongelooflijk veel zin in, en het wordt een superleuke dag. Niet alleen is een groot deel van het Just Keep Running team aanwezig, m’n stiefvader doet ook mee én ik zie een van m’n beste vriendinnen omdat we onze spullen bij haar thuis mogen droppen.

Alles ligt klaar: bananen, een flesje AA, m’n schoenen, m’n kleding, m’n startbewijs, m’n telefoon met geweldige playlist en m’n sporthorloge.

Ik ben er klaar voor. CPC: BRING IT ON!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

4 Comments

Geef een reactie