Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

4 x (vieze) ongemakken

Vandaag vieze praatjes op Just Keep Running. Alle prachtige Instagramfoto’s van hardlopers in flitsende outfits met wapperende haren ten spijt: hardlopen is soms ook gewoon een beetje vies. Of op zijn minst ongemakkelijk. Een top-4 van de meest voorkomende vieze ongemakken.

1. Zweet

Laten we dit artikel rustig opbouwen. Met zweet. Misschien bestempel jij zweet niet als ongemak. Of ben je zo’n bijzondere loper die zelfs na 10 kilometer in 45 minuten nog geen blos op de wangen heeft. (Echt! Ze bestaan!) Maar ik? Ik zweet. Ook na een rondje van 3 kilometer op een heeeeel langzaam tempo. En het lijkt wel of ik de afgelopen jaren steeds meer ben gaan zweten. De onderkant van mijn paardenstaart(je) is na een paar kilometer al kletsnat. Resultaat? Ik sta heel vaak onder de douche. En al die tips van beautymeisjes, dat je maar twee keer per week je haar ‘moet’ wassen? Ha, not me. Ik was mijn haar om de dag, zo niet dagelijks. En ja, dat is irritant. Sporten > douchen > haren wassen > haar föhnen > repeat.

2. Voeten en tenen

Ik heb er (godzijdank) nog nooit last van gehad, maar veel hardlopers krijgen er mee te maken: voetproblemen. Van blaren op je tenen en hielen, tot blauwe of zelfs afgescheurde (!) teennagels: een horrorvoet ligt op de loer. Mijn enige ‘ervaring’ hiermee was tijdens de Vredesloop in 2013. Halverwege de loop raakte ik er namelijk van overtuigd dat de nagel van mijn grote teen had losgelaten… Mijn teen voelde raar, ik voelde letterlijk nattigheid (bloed?!). Compleet overtuigd van mijn eigen waarheid hinkelde ik de laatste kilometers naar de finish. Daar aangekomen vloog ik half huilend in de armen van mijn vriend: ‘Mijn teennagel is eraf!’ Vriendlief zette me op een bankje en trok heel voorzichtig mijn rechterschoen uit. Niks aan het handje (voetje), uiteraard.

3. Schuurplekken

De meest bekende schuurplek? Je liezen. En wat kan dit pijn doen! Onlangs liep ik 11 kilometer, in een zeer kort broekje. Na een aantal kilometer voelde ik mijn rechterlies pijnlijk branden. Toen ik naar beneden keek zag ik een gevaarlijk uitziende rode plek. Daar was de huid van mijn bovenbenen samengekomen met de stof van het korte broekje. Wat het nog pijnlijker maakte, was dat het warm was buiten. Zeer warm. Zweet + gloedjenieuwe schuurplek = geen goede combinatie. Het stomme was, in hetzelfde broekje liep ik een half jaar eerder een hele marathon. En toen had ik nergens last van. Hoe kan dat?!

Ook een nare, welbekende schuurplek: borsten en tepels (mannen en vrouwen!). Een reden dat mannen bij wedstrijden vaak hun tepels afplakken. Schurende stof over een blote tepel kan problemen opleveren, zeker als je zweet.

Bij mij zijn sportbeha’s regelmatig de boosdoener. Naden die niet goed zijn afgewerkt of labels aan de binnenkant. Een knalrode borst: not a pretty sight.

4. “Phffrrrriiiiiieeeet”

Ik beken. Ik, Eveline van Hamburg, laat weleens een scheet tijdens het hardlopen. Schaam ik me hiervoor? Ja. Kan ik hier iets aan doen? Nee, helaas niet. Tijdens het lopen komen je darmen op gang. Het opgeblazen gevoel waar je misschien weleens last van hebt, verdwijnt tijdens een run ook. Maar ja, die lucht moet érgens naartoe. Naar buiten, dus. Als ik mijn darmen tekeer hoor gaan, ren ik meestal naar een pad of straat waar niemand loopt. Scheelt toch een béétje, qua schaamte.

En, hebben jullie nog andere vieze ongemakken?

 

Foto: Phil Roeder via Flickr

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

3 Comments

  • Wendy

    14 augustus 2015 at 15:22

    Laten we het nog smakelijker maken … yup, the running trots (lopersdiarree). Maar 1 keer gehad maar damn wat is dat erg zeg, dixies ahoy!

    En verder, lopers voeten inderdaad. Ik heb last van een kloof in mijn linkervoet en een ingetrapte likdoorn in mijn andere. En als ik mijn linker kleine teennageltje niet heel religieus knip dan boort dat zich in de teen er naast en zo ben ik dus inderdaad een keer met een sok vol bloed thuisgekomen (volgens mij na de Damloop vorig jaar!)

    Ach ja, het hoort er bij he 🙂

    Beantwoorden
  • anke

    14 augustus 2015 at 18:25

    Er ontbreekt er nog één: ik moet regelmatig wat luchten aan de bovenkant, zeg maar. Hoeven jullie nooit te boeren tijdens het lopen? Ik zeg er altijd pardon bij, ook als ik helemaal alleen loop 🙂
    En soms ineens moet ik echt zo vreselijk nodig, dat ik moet wandelen om de sluitspier zijn werk naar behoren te laten doen. Het is 1 keertje mislukt, gelukkig in de straat, maar ik schaam me nu nog kapot.
    Wat mijn voeten betreft: ik heb een keer een bloedblaar ter grote van een grote teen gehad op (jawel) mijn grote teen. Of zwarte zandvoeten als ik weer eens offroad ging, met van die nagels die niet meer schoon te boenen zijn. Niet dat je dat ziet, want die nagels zijn ook gekleurd in diverse tinten blauw.
    Schuurplekken worden mij bespaard, maar zweetplekken horen er gewoon bij. Alles direct na de run met sport-wasmiddel wassen is een must!
    Het zou me niks verbazen als er ineens geen plek meer is voor mij om met jullie mee te lopen, HAHAHAHA, maar ik zal me inhouden hoor!

    Beantwoorden

Geef een reactie