Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • België, bier en (bijna) hardlopen

België, bier en (bijna) hardlopen

Ah, België. Het land van Samson en Gert, friet met stoofvlees en speciaalbier. Afgelopen weekend vertrok ik met mijn beste vriendinnetje naar de Ardennen. Na zo’n drie uur rijden kwamen we vlak voor het donker aan op de camping. We zetten de tent op, pompten het luchtbed op en gooiden de slaapzakken op bed. De zon zakte en het werd algauw wat frisser. Op de tast probeerde ik mijn vest uit de tent te graaien. Het was niet mijn zwarte capuchonvest dat ik beethad, maar mijn trailschoenen. Die had ik namelijk keurig in mijn tas gestopt, om in de Ardennen eens flink te testen…

 photo jkr 1 aug 1_zps6wxokg9n.jpg

Zaterdag en zondag

Na een avondje speciaalbier op het terras van de camping, werden we zaterdagochtend wakker van de regen tegen het tentdoek. Voor de Nederlandse kustprovincies werd ondertussen code rood afgekondigd. In de Ardennen regende het eveneens loeihard. Na wat acrobatische capriolen in de tent (stel je twee meisjes voor die zich, liggend in een klein koepeltentje, in hun skinnyjeans proberen te wurmen) raceten we van het badhuis naar de auto. We besloten onze tijd te doden in een overdekt winkelcentrum bij Luik, inclusief bijbehorende cafés.

Aan het eind van de dag keerden we terug naar de camping. Het regende nog steeds. Ik ben normaal niet vies van een rondje rennen in de regen, maar de warmte (en het bier, om eerlijk te zijn) van het campingcafé lokte. Ik nam mij voor met mijn trailschoenen de volgende dag de bospaden te ontdekken.

Toen ik de volgende ochtend uit de tent stapte, had de regen plaatsgemaakt voor een blauwe lucht en een stralende zon. Omdat we de vorige dag door het slechte weer de omgeving niet echt hadden kunnen bekeken, besloten we vandaag naar een mooie middeleeuwse stad te rijden. Nadat we hadden ontbeten, gedoucht en de tent hadden ingepakt, was het alweer tijd om te vertrekken. Onze tijd op de camping zat erop. Ik ritste mijn tas, met daarin met brandschone schoenen, dicht. Een klein beetje teleurgesteld was ik wel. Het was mijn eigen schuld: ik gaf de voorkeur aan Belgisch bier en wat uurtjes extra slaap. Maar met het oog op de Trail des Fantômes (wat daar vlakbij zal plaatsvinden) was dit toch een perfect oefenrondje geweest. Soit. Niks meer aan te doen.

Maandag

Ik had op de terugweg vanuit de Ardennen wel besloten dat ik op maandag echt-echt-écht moest lopen. Na een lange dag op werk at ik een bakje pasta in de trein. Eenmaal thuis wachtte ik nog 1,5 uur voordat ik mijn hardloopschoenen aantrok. Wat zou ik doen? Een korte run? 10 kilometer? Interval? Het weekend in de Ardennen had mijn hardloopschema ietwat door de war gegooid. Ik besloot er een interval in te gooien: 12 x 30 seconden voluit, steeds gevolgd door 1,5 minuut dribbelen. Na de derde keer plankgas kromp ik ineen. Au. Au. Au. Maagkramp. Mijn pasta bleek tot nog niet voldoende gezakt. Ik pauzeerde even en dribbelde vervolgens een paar minuten door de wijk. Ik maakte de intervaltraining wel af, maar mijn pace zakte flink. Volgende keer tóch iets langer wachten.

 photo jkr 1 aug 2_zpsoe1vdtjq.jpg

Woensdag

Een blik op mijn hardloopschema vertelde me dat er een run van 6,5 km op de planning stond. Maar na het korte rondje van maandag had ik zin in een iets langere run. Rond zeven uur ’s ochtends stapte ik daarom naar buiten voor mijn vertrouwde rondje. Geen gekke fratsen dit keer: gewoon een rustige pace, even wakker worden. Na een kleine 8 km stond ik weer voor de deur. Klaar voor nieuwe dag.

Vrijdag

Een drukke dag op werk en etentje met vrienden op donderdagavond (wijn! limoncello!) gooiden roet in het eten. Mijn plan om donderdag te lopen liep op niks uit. En vrijdagochtend was ik niet uit bed te krijgen. Tsja. Die dagen (weken?) heb je weleens. Na een vrijdagmiddagborrel (wederom: bier!) keerde ik aan het begin van de avond huiswaarts. En dan is het zo verleidelijk om op de bank te blijven hangen… Vrijdagavond is geen avond waarop ik doorgaans hardloop. Maar ik had geen andere plannen, dus waarom niet? Rond negen uur ging ik daarom alsnog naar buiten voor een snelle 5 km. En: fijn! Let the weekend begin! *plop*

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie