Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • De mooiste wedstrijd van het jaar vanaf de zijlijn

De mooiste wedstrijd van het jaar vanaf de zijlijn

December de maand van de wedstrijd van het jaar. Het komt niet als een verrassing dat ik de bruggenloop niet gelopen heb. Het zou onverantwoord en een slecht voorbeeld zijn als ik het wel gedaan had. Ik ben heel braaf, deze eigenwijze dame luistert op het moment enorm goed naar haar eigen lichaam. Met vier trainingen, twee keer sportschool en twee keer hardlopen ben ik heerlijk bezig geweest de afgelopen week en ik sloot de zondag ontzettend mooi af als vrijwilliger bij de bruggenloop.

Op maandag en donderdag was ik in de sportschool heerlijk de bovenbenen aan het trainen. Toch was ik met mijn hoofd ergens anders bij. Ik loop al een tijd rond met enorme pijn door de zenuwpijn. Het is te handelen tot een bepaalde grens. Nu liep ik al minimaal drie weken met zoveel pijn en ik was een ruime week al kotsmisselijk van de pijn. Een afspraak met de huisarts was dus echt nodig. Ze besloot medicijnen te geven en fysio voor te schrijven. Ik wilde hardlopen even mijn hoofd leeg maken maar ik wilde dit ook in het licht zodat ik kon genieten van de omgeving. Mijn trainingen had ik daarom gepland voor het weekend zodat ik op klaarlichte dag kon hardlopen en wat had ik daar een zin in. Ik wist dus ook wel wat ik zaterdag in de ochtend ging doen.

Zaterdagochtend trok ik mijn hardloopkleding aan en ging naar buiten. Vanwege de medicijnen moest ik het rustig aan doen omdat deze medicijnen bijwerkingen konden vertonen. Niet erg zolang ik maar kon gaan hardlopen. Lekker door de polder maar een paar mensen tegen komen ooo wat voel ik me dan vrij. Het ging goed en het vertrouwen in het lopen komt weer helemaal terug. Geen last van mijn rug en niet buiten adem als ik aan het hardlopen ben. Mijn hartslagmeter heb ik niet om maar ik voel dat het goed voelt voor mezelf en dat ik ook erg belangrijk. Dat ik het rustig deed was goed want hier en daar was ik wat licht in mijn hoofd. Ik ben 36 minuten onderweg geweest en heb een afstand van 4.22 km afgelegd. Het was een beetje somber weer maar ik genoot van dit pad te kunnen lopen aangezien deze in de avond niet verlicht is.

Zondag stap ik weer naar buiten, dit maal iets vroeger want er staat nog meer op de planning. Door beter te ontbijten heb ik op dat moment geen bijwerkingen. Ik ga afwisselend twee of drie minuten hardlopen met twee minuten wandelpauze. Het voelt zo goed en dit doet me besluiten om van de week wat meer te gaan doen. Eenmaal thuis was het douchen en klaarmaken om weg te gaan. Ik moest me om 14:00 uur melden in de Kuip als vrijwilliger voor de bruggenloop.

In oktober baalde ik dat ik niet meer kon doen met de bruggenloop in november gooide ik dat opzij en ik verzon iets anders. Ik gaf me op als vrijwilliger voor de bruggenloop, op deze manier kan ik er toch bij zijn.

De gedachte achter vrijwilliger zijn
Doen wat anderen ook voor mij hebben gedaan de afgelopen drie jaar. Er staan voor en na een wedstrijd en helpen waar ik helpen kan. Alle vrijwilligers zorgen ervoor dat het evenement waar je bij loopt haalbaar is en in goede banen loopt. Daarnaast zou ik dan ook mijn vriendinnen kunnen zien en hopelijk hun een medaille kunnen geven want dat gaf ik aan bij de aanmelding start/finish gebied. Dat gebied is alleen groter als medailles dus afwachten. Een week van te voren kreeg ik een mail met daarin de instructies en mijn functie; lampjes en medailles. Yeah dat is wat ik graag wilde! Via twitter kwam ik erachter dat Maaike bij hetzelfde was ingedeeld, super leuk

Lampjes uitdelen
Doosjes open maken en lampjes geven aan alle lopers. Geen tijd om neer te leggen want de lopers staan al gelijk klaar. Vol enthousiasme geef ik iedereen lampjes, wens ze succes en veel plezier. Wat is dit leuk en gezellig, komt ook wel dat Maaike ook lekker vrolijk bezig is dat maakt het natuurlijk gezelliger dan een chagrijn naast je. Helaas deden veel lampjes het niet dus deed ik ze allemaal al aan voor ik ze gaf zo wist ik dat ik iedereen een goed lampje gaf. Vanuit het niets kwamen daar enorme knuffels Josianne en Wendy kwamen even hoi zeggen voordat ze naar hun vak gingen. Zo fijn ze weer even te zien en ook voor de wedstrijd aangezien ik weet hoe ze er vandaag uitzien misschien spot ik ze dan nog.

Medailles klaarleggen en uitdelen
Alle medailles halen we uit de dozen en de zakjes en leggen we klaar. Het zijn er enorm veel en we proberen een zo goed mogelijk systeem te creëren. Terwijl we daar staan gaat het startschot voor de lopers. Daar gaan ze, een enorme stoet mensen. Ik herken echt niemand het zijn allemaal hoofdjes en geen idee wie. In de tweede golf moeten Wendy, Nicole en Rianne zitten. En daar zie ik drie mutsjes heen en weer wiebelen en daar gaan ze.

De eerste lopers komen er alweer aan. Ik besluit om zoveel mogelijk medailles om te hangen bij de lopers en dat vinden ze geweldig. Wanneer iemand vanaf de andere kant ziet dat ik dat doe komt hij naar me toe lopen “dat wil ik ook” zo ontzettend leuk daar doe je het voor. Hier en daar even een praatje en vragen hoe het is geweest. Er komen zelfs sommige speciaal naar mij toe omdat ze weten dat ik er sta zo ontzettend leuk!

Gabriëlla is gefinisht en ze geeft me een heerlijke zweet knuffel. Ze is echt een topper want die meid heeft weer een PR gelopen en een prachtige tijd neergezet. Josianne is ook gefinished en die krijgt op een hele speciale manier haar medaille. Maaike en ik doen samen de medaille om bij Josianne. Deze meid heeft hem ook echt fantastisch gelopen. Met nog drie medailles in mijn hand wil ik een nieuwe stapel gaan pakken maar dan zie ik daar mijn meiden lopen, enorm enthousiast komen ze mijn kant opgelopen. Drie dames en drie medailles in mijn hand hoe mooi kan het zijn. Met enorme knuffels, I don’t care dat ze bezweet zijn, ik wil ze feliciteren op deze manier, hun medaille omhangen en die hoofdjes zien.

De laatste lopers het Bengaalse vuurwerk gaat aan en het You’ll never walk alone wordt ingezet. We zingen uit volle borst mee. Maaike en ik lopen naar de laatste toppers. Ze hebben het zwaar we hangen ze de medaille om en zingen ze toe. Je ziet de verbaasde hoofdjes dat we dit doen maar wij kennen het gevoel van finishen en dat kent niet elke vrijwilliger.

De mooiste wedstrijd van het jaar vanaf de zijlijn meemaken was dat zwaar? Nee totaal niet! Ik heb genoten van elk moment van deze middag. Van het moment dat ik Nicole en Rianne in de Kuip zag, Gabriella en Maaike in het Olympiagebouw ontmoette, Josianne en Wendy knuffelen bij de lampjes tot en met iedereen die ik wel en niet kon lampjes geven en de medailles. Die medaille omhangen bij de hardlopers is zo speciaal en door hun enthousiasme was ik zo vol met iets dat ik gewoon beetje hyper was de rest van de avond. Dit is iets wat ik zeker een keer weer ga doen en wanneer ik een keer de Bruggenloop niet doe kom ik weer meehelpen maar niet in 2016 want dan versla ik die bruggen.

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Patricia is Grafisch Vormgever, blogt op www.blog.donderdesign.nl, leest, fotografeert en sinds 2012 niet meer te stoppen met hardlopen. Het meer bewegen werd een passie, een moment voor haar zelf, om na te denken en te genieten. Ze begon met een 6.8 km wedstrijd gevolgd door een 10 & 15 km en in oktober 2015 liep ze haar eerste halve marathon. Haar focus is nu sterk genoeg worden om een marathon te lopen en wel die van Rotterdam

One Comment

Geef een reactie