Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • DNS – Marathon Rotterdam

DNS – Marathon Rotterdam

Het was een onrustige week, gestart met alle JKR-bloggers in Rotterdam en gefinisht op de bank. De week waarin ik het besluit heb genomen niet aan de start te staan op 10 april bij mijn tweede marathon. Hij is zwaar gevallen en nog steeds valt het niet mee, maar het is de juiste keuze. Ook de week waarin ik een mooie uitdaging voor het najaar onder mijn neus heb gekregen en ik verder ging op nieuwe schoenen! Er kan een hoop gebeuren in één week, ik vertel je hieronder hoe het mij bezig heeft gehouden!

Zaterdag 26 maart

Het kan je niet zijn ontgaan de afgelopen week. Als je Just Keep Running of mij persoonlijk volgt via de Social Media kanalen (Facebook, Twitter of Instagram) ben je vast een keer de hashtag #jkrmeeting tegen gekomen. We hadden vandaag een meeting met alle bloggers van JKR in het mooie Rotterdam. Vooraf een drankje bij Woodz, daarna door naar de plas voor portretfoto’s en vervolgens liepen we met z’n allen een rondje om de plas. Het was ontzettend gezellig, er werd veel gelachen en de sfeer zat er goed in! Het is toch afwachten hoe een ‘bij elkaar geraapt zooitje’ – met dezelfde interesses – op elkaar reageert, maar het werkte. Na het rondje te hebben gelopen liepen we terug naar Woodz voor een heerlijke lunch, om vervolgens nog één keer naar de plas te gaan voor de groepsfoto. En gelukt, er zijn echt super vette foto’s gemaakt!

Het was een top dag, met top mensen en ik ben een hoop energie, motivatie en inspiratie rijker. Bedankt teammies!

Zondag 27 maart

Ik ging op weg om 14 kilometer te lopen. 2 kilometer inlopen, 10 kilometer marathon tempo, 2 kilometer uitlopen maar na 10 kilometer stond ik weer bij de voordeur met een zeer rechterbeen. De eerste drie ronde tijden waren sneller dan 10 km/h en dat was niet de bedoeling, de volgende drie ronde tijden zaten er net aan onder. Ook niet de bedoeling! Maar het leek wel alsof ik over de weg heen vloog, heerlijk! Tot een kilometer of 7 / 8, knie begon zeer te doen en langzaam zakte het tempo. KAK! Dit is niet de bedoeling, ik liet het erbij en liep ‘rustig’ (nog sneller dan M-tempo) naar huis. Bluh, nog steeds niet helemaal fit..

En vanaf toen begon de onzekerheid echt. Moet ik wel starten op 10 april?

Sinds ik last van mijn knie kreeg hield ik er al rekening mee dat dit wel eens einde verhaal kon zijn. Maar samen met de fysio kwamen we echt heel ver en uiteindelijk bleef alleen nog klachten in het bovenbeen over, de pijn in mijn knie en heup waren verdwenen. Dit moet goed komen en ik hield hoop! Liep mijn laatste 30 kilometer met enigszins last in het bovenbeen maar dit was na twee dagen alweer verdwenen, dus ik vestigde mijn hoop op de taperweken. Bovenstaande training op 27 maart liet de hoop compleet doen verdwijnen en ik vroeg mij oprecht af waar ik nou eigenlijk mee bezig was?

Een 10 kilometer niet helemaal fit lopen – Oké.
Maar 42.195 km lang? – Echt niet!

Mijn fysiotherapeut gaf aan dat ik mag starten op 10 april, dat het zeker pijn gaat doen maar dat er niks kapot gelopen kan worden. En, dat ik er een (hele) lange periode voor uit moet trekken om te herstellen. Ik heb inmiddels een hele duidelijke grens getrokken: géén marathon voor mij meer waarin ik niet fit aan de start sta! Vorig jaar wist ik het niet van te voren, dit jaar weet ik het wél en dat gaan we dus mooi niet doen. Lopen zorgt voor rust & ruimte in het chaotische en drukke hoofd van mij, als ik niet meer kan lopen door wat dan ook dan ben ik vrouw aan huis bij de dokter voor medicijnen. No way!

Nachten van wakker gelegen, maandag op dinsdag zelfs huilend in slaap gevallen. De marathon was als een blok aan mijn been en die is er nu (gelukkig) vanaf. Het is zuur, het is balen en had het liever anders gezien maar dat is het niet. Omdat we op de goede weg terug zijn (fysio en ik) blijf ik wel door trainen, er komen namelijk nog mogelijkheden aan. Als het eind mei niet lukt, dan houdt het op en staat er een nieuwe uitdaging in het najaar te wachten. Zo zie je maar, er zijn nog tal van kansen…

Woensdag 30 maart

Omdat ik besloten had niet te lopen in 010, ben ik direct langs Zier Running geweest voor nieuwe schoenen. Ergens denk ik dat mijn New Balance een veel te hoog blok in de schoenen had waardoor mijn blessure aanhield of zelfs ontstaan is. Na een nieuwe scan, vijf paar verschillende soorten schoenen & merken, meerdere keren heen en weer te hebben gelopen op dezelfde schoen, bekeken met vier ervaren ogen ben ik met een neutrale schoen + zooltje naar buiten gelopen. Ik ben benieuwd!

’s Avonds lag ik ook weer op de bank bij de sportmasseur en die heeft mij, ook omdat ik toch niet ga lopen, eens flink onder handen genomen. Komende week terug komen om te kijken of alles goed is gegaan en daarna hou ik het om de week aan, tot ik helemaal hersteld ben. Net zoals de wekelijkse training bij de fysio en extra begeleiding in mijn loop schema. Geen rare fratsen meer naast mijn trainingen, nog één kans en ik kan het mijzelf niet vergeven als ik er niet alles aan gedaan heb om die kans te pakken! Blijkt uiteindelijk dat het niet voldoende is, dan is dat zo en neem ik de lessen mee naar de volgende keer…

Ik heb die woensdag nog even m’n nieuwe schoenen in gelopen. 5 kilometer – ze bevielen goed. Daarna de rem op het lopen gezet en start volgende week weer met trainen. Dan heb ik precies een week rust gehad, zal niet veel kwaad kunnen in deze situatie. Ben benieuwd wat mij te wachten staat nu ik extra begeleiding krijg, het geeft wat meer rust en dan hoef ik alleen nog mijn voeding en rust (naast de trainingen) in de gaten te houden. Wat ik nu ga doen op 10 april? Ik ga jullie keihard over de finish schreeuwen, want ik weet hoe het is om daar te lopen. Moeilijk? Misschien. Maar ik wil aanwezig zijn, want het wordt reuze gezellig! Bier smaakt voor de finish ook.. 😉

Wat zouden jullie in mijn geval doen? Wel of niet cheeren?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Van jongs af aan is Maaike al serieus (& fanatiek) bezig met sporten, en sinds de zomer van 2014 heeft ze de focus verlegd naar het hardlopen. Het geeft haar rust, positieve energie en vrijheid, iets waar ze veel waarde aan hecht. Met twee hele marathons op haar naam is ze nu, met veel plezier, aan het trainen voor de derde: de marathon van Rotterdam 2018.

One Comment

  • Joanna

    3 april 2016 at 12:34

    Ik wens je veel sterkte en veel geluk met je herstel, lieve Maaike!

    After my Paris Marathon 2013, I have learned a lot and learned to let go much easier.

    I have so much respect and admiration for your decision. It is not easy but in the end it is a very wise decision for your future running.

    See you in Rotterdam!!! XO

    Beantwoorden

Geef een reactie