Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Een 5 km!

Met nog maar drie weken te gaan tot de CPC, werd ik een beetje zenuwachtig. Ik had niet meer getraind, alleen gelopen om de routine er in te houden. 

Ik vertelde al dat ik niet verder dan 3,5 km had gelopen en dat ik dat niet eens aan een stuk hardliep. Afgelopen weekend wilde ik graag langzaam lopen en zien hoe ver ik kwam, ik hoopte op 4 km.

Laten we gaan
Zondagochtend werd ik wakker en mijn moeder stelde voor om een stuk te gaan wandelen, aangezien het zulk mooi weer was. Ik had een ander voorstel. Ik zou gaan hardlopen en zij zou mee fietsen. Ik vertelde haar dat ik heel rustig aan wilde doen (niet weer mijn knie forceren!) en dat ik 5 km wilde proberen. Toen we naar buiten liepen, merkten we pas hoe hard het waaide. Aangezien ik door de stad geen vlakke route van 5 km weet, besloten we richting het natuurgebied te gaan. Dat plat is en waar de wind dus nog beter kan waaien.

Big smile
De eerste 2,5 km had ik dan ook wind tegen. Ik kwam de zoveelste (stijle!) brug tegen en wilde ‘m eigenlijk niet meer op. Gelukkig sprong mijn horloge een paar meter ervoor op 2,5 km en dus mocht ik omdraaien. Wind mee! Daar was ik blij mee. Zelfs windvrij was ik blij mee, want dat was ik ook een paar keer.

Onderweg kwamen we alleen maar hardlopers en wielrenners tegen. Deze weg is niet heel breed, maar de wielrenners zijn hier aardiger dan op de fietspaden in de stad, haha. Alle hardlopers groeten ook. Ik weet niet of dat kwam omdat het zulk mooi weer was, of omdat ik met een big smile rondliep. Jeetje, wat genoot ik! Zo’n lang stuk aaneen! Zoveel minuten zonder te stoppen! And I felt great!

De laatste 200 meter was zwaar. Ik versnelde, want ik was het eigenlijk een beetje zat ondertussen. Ik kon niet meer zo rustig ademhalen als ik gewend was, mijn benen werden zwaar en ik kon ons huis al zien. De laatste 50 meter werd ik zo enorm misselijk dat ik even bang was dat ik over mijn nek zou gaan als ik door zou gaan (of zou stoppen, dus ja). Precies op 5 km stopte ik.

Gehaald!
FUCK YES! 5 KILOMETER! Ik heb het gehaald! Geen last van mijn knie! Gewoon de normale lasten na een lange afstand waar je nog niet aan gewend bent! Hetzelfde als mijn eerste 5 km en hetzelfde als mijn eerste 16 km, alleen dan zonder kniepijn! Tijdens het lopen had ik al een runner’s high, kun je nagaan hoe ik me na afloop voelde!

Leuk trouwens! Mijn eerste kilometer liep ik in 7’01”, mijn laatste kilometer in 6’50”. De drie ertussen liep ik alledrie in 7’34”! Mooi constant dus.

En verder?
De rest van de week heb ik geen tijd gehad om te gaan. Vandaag werk ik vanuit huis en dus ga ik eens lekker overdag lopen. En dan van het weekend weer! Voor nu houd ik het even op 2x per week. Dat heb ik tot nu toe iedere stageweek gehad, dus dat is goed, toch?

Over 2 weken loop ik met de meiden een rondje in Rotterdam, de week erna is het tijd voor de CPC! Exciting!

Hoe gaat het bij jullie?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Petra begon in 2012 met hardlopen, liep na enkele blessures in oktober 2016 ein-de-lijk haar eerste halve marathon en traint nu voor de derde (en vierde, en vijfde...). Buiten hardlopen om werkt ze als freelance copywriter en communitymanager, blogt ze op JKR en Doen in Boedapest.nl/To Do in Budapest.com, en probeert ze zoveel mogelijk te reizen.

3 Comments

Geef een reactie