Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Een 50-urige werkweek

Deze week werkte ik zo’n 50 uur. En dat terwijl ik vrijdag vrij was. Met een snoeiharde deadline voor de deur, zat ik deze week noodgedwongen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat achter mijn computer. En als ik stress heb, dan wil ik lopen. Maar wanneer doe ik dat dan?

Zondag

Op zaterdag had ik een duurloop gepland. Maar mijn enkel was een beetje gevoelig. Waarschijnlijk had ik tijdens een run eerder die week een verkeerde stap gezet. Niks ernstigs, maar ik voelde wel dat ik beter even rust kon houden. Zeker omdat ik op zondag de Mud Masters zou lopen, samen met Josianne! Deze week verscheen ons verslag. In het kort? Het was geweldig. Apenkooien voor volwassenen. Wanneer mogen we weer?

 photo 125749_trenches6krechtsfoto_ml15_img_0366_zpsijhuvfuu.jpg

Het niet lopen van die duurloop bleek een slimme zet. Ik voelde tijdens Mud Masters mijn enkel maar een klein beetje. En een paar dagen later was het vervelende gevoel zo goed als weg.

Dinsdag

Tsja en toen begon de drukke werkweek. Maandag werd een latertje: ik had pas rond negen uur mijn avondeten voor me. Dat ging ‘m dus niet worden. Op dinsdag werd ik al een beetje nerveus. Als ik stress heb, dan wil ik lopen. Naar buiten, even mijn hoofd leegmaken – al is het maar voor een half uurtje. Het liefst zou ik een uur op een rustig tempo lopen, langs het strand en over de boulevard. Maar die tijd had ik simpelweg niet. Terwijl ik dinsdag naar werk fietste, ging mijn vriend heerlijk hardlopen. Ik was stikjaloers. Ik wilde ook! Ik nam me voor ’s avonds te gaan, ook al moest ik om elf uur nog naar buiten.

 photo IMG_3566_zpsr6buumez.jpg

Ik zat er niet ver naast: om kwart over tien ’s avonds kon ik ein-de-lijk een rondje rennen. Even de benen los, na een dag op een slechte bureaustoel. Ik zou graag schrijven dat het een heerlijk rondje was en dat ik als herboren terug kwam. Helaas. Het was ploegen. Mijn hartslag ging alle kanten op, evenals mijn pace. Dat was te verwachten. Hoe kort of hoe slecht het rondje ook ging: ik was wel blij dat ik was geweest. En ik sliep als een roos!

De deadline waar ik zo hard voor werkte was op donderdag. Op woensdag werkte ik daarom tot half 12 (!) ’s avonds. Donderdagavond kukelde ik als een tuimelaar op bed. Ik was leeg – hardlopen was wel het laatste waar ik aan dacht. Eerst slápen.

En nu maar hopen dat komende week wat rustiger verloopt, zodat ik volgend weekend fit ben. Zondag 11 oktober is immers al de halve marathon van Eindhoven!

 Foto: Mud Masters

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

2 Comments

Geef een reactie