Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Een nieuw begin

Oeps… dit weekverslag verschijnt een beetje te laat. Op donderdag ben ik thuis met de baby. En hoewel Ezra superrelaxed is, ben ik met mijn hoofd toch bij andere zaken. Hardlopen is op zo’n dag niet top-of-mind. Dat was afgelopen week wel anders. Ik had er weer zin in! Tijd voor een nieuw begin. 

Zoals je hebt kunnen lezen, heb ik de afgelopen weken een beetje getobd. Eerst huilde Ezra veel, toen kreeg ik buikgriep, toen was ik door vermoeidheid niet naar buiten te krijgen en vervolgens kreeg ik weer last van bronchitis. Deze week was ik er helemaal klaar mee. Ik wilde weer lopen, ik wilde opnieuw beginnen.

En bij een nieuw begin horen nieuwe hardloopkleren, toch? Daarom reed ik afgelopen zondag naar de Nike Outlet hier in Amsterdam. Via Just Keep Running heb ik de afgelopen jaren best wat mooie spullen ontvangen die ik nog steeds met veel plezier draag. Ik heb geen enorme collectie en draag vaak dezelfde dingen. De laatste keer dat ik zelf hardloopkleding kocht, kon ik me dan ook niet meer herinneren. Tijd om daar verandering in te brengen!

Nieuwe outfit

In de groepsapp van JKR liet ik weten op weg te zijn naar de sportwinkel. Van Koen ‘mocht’ ik wat nieuws kopen, maar dan moest ik wel lopen! Eenmaal in de winkel vond ik een nieuwe broek, sportbeha en top met lange mouwen. En ja, woord is woord…

Thuis trok ik de labels van de kleren, hees me in mijn nieuwe outfit en spurtte naar buiten. Vol goede moed rende ik de straat uit. Hoera, ik liep weer! En het ging zo lekker! Alsof ik nooit anders heb geda- SHIT.

Ik was mijn astmamedicijnen vergeten. Juist op een dag dat ik die echt nodig had. Na vijf straten kwam ik dan ook piepend tot stilstand. Mijn borst trok pijnlijk samen. Ik wandelde rustig verder, hopend dat het gauw over zou zijn. Na een tijdje wandelen, probeerde ik weer wat te rennen. Ik wisselde dit een kilometer af. Toen gaf ik het op. De benauwdheid in combinatie met de straffe wind op mijn borst was net te veel.

Een beetje gedesillusioneerd keerde ik huiswaarts. Ik was teleurgesteld dat ik niet een kilometer of vijf had gelopen, zoals ik had gehoopt. Het goede nieuws was dat ik weer even had ervaren hoe lékker hardlopen is. De volgende twee hardloopmomenten staan dan ook met dikke stift in mijn agenda. Morgen, als Ezra op de crèche is ga ik er op uit. En dit weekend is het JKR-weekend. Uiteraard gaan we dan met zijn allen rennen. ZIN IN!

Wanneer had jij voor het laatst een runner’s high?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie