Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Een overload aan zin

Vorige week maandag was het Koningsdag, maar ook de start van mijn nieuwe uitdaging. Maandag startte mijn weg naar de halve marathon. Met dit doel in mijn hoofd en nog alle wedstrijden die ervoor zijn, heb ik een overload aan zin. Die overload was goed te merken deze week.

Een overload aan zin

Op een extra vrije dag wil ik altijd hardlopen. Even lekker genieten van de rust en hardlopen op een tijd waarop ik normaal op een bureaustoel zit. Aangezien ik de dag ervoor al 50 minuten onderweg was geweest, besloot ik een rustige training te doen. Ik koos ervoor om 3 blokjes te doen. De blokjes zagen er als volgt uit: 2 minuten hardlopen, 2 minuten wandelen, 3 minuten hardlopen en 2 minuten wandelen. Het hardlopen deed ik op een rustig tempo en het wandelen juist op een wat sneller tempo. Deze trainingen vind ik fijn als ik toch actief wil zijn, maar al genoeg actief ben geweest of nog ga zijn.

Een overload aan zin

In de avond deed ik twee keer een volledig rondje oefeningen en zo was mijn extra vrije maandag naast andere activiteiten nog lekker actief besteed.

Een check-up bij de fysio stond voor dinsdag gepland. Daar was ik wel blij mee, want sinds de middag zat mijn rug te zeuren en had mijn been een beknellend gevoel. De fysio merkte dat mijn bindweefsel wat vast zat en is dat los gaan maken. Wat deed dat op bepaalde plekken pijn. Het voordeel was dat de pijn en beknelling waar ik mee kwam niet meer te voelen waren. Ik mocht weer naar huis en we maakten een afspraak voor de volgende week. De oefeningen moet ik elke dag nog doen, want het is nog niet sterk genoeg natuurlijk. Elke morgen, middag of avond doe ik mijn oefeningen. Waar er op de dag een gaatje is doe ik het.

Woensdagochtend werd ik wakker met een enorm beurs gevoel. Mijn rug was heel gevoelig. Na de tweede wekker lukte het toch om op te staan. Ik liep naar beneden en deed drie van mijn oefeningen, elk drie sets van 10x. Een lekker begin en even alles los maken. De hele dag bleef mijn rug gevoelig. Wel of niet hardlopen na het werk? De tinteling is er ook… niet hevig, maar toch? Wat een vies koud weer is het ook.

Een overload aan zin

Zeikerd! Ja dat denk ik dan en zeg ik dan ook tegen mezelf. Wat ben ik ook blij dat ik dat doe. Ik ben gaan hardlopen. Rustig aan en op gevoel. 3x 5 minuten en tussendoor even wandelen. Bij het eerste wandelstukje gaat het zo hard regenen. De druppels zijn groot, hard en ijskoud. Ik ga weer hardlopen en word natter en natter. Daar komt hij, de heerlijke glimlach op mijn gezicht. Wat is het toch genieten om te hardlopen. Ja, het regent maar het voelt zo lekker. Rare mensen die hardlopers: ze willen niet, gaan wel en genieten dan enorm.

Over mijn derde rondje van de week zat ik te twijfelen. Ik ging hardlopen tussen werk en eten bij mijn zus in. Geen zin in een regenbui en hij wordt wel voorspeld voor half zes. Mijn spullen liggen in de auto dus ik zie wel wat ik doe. Onderweg naar een van mijn favoriete hardloopplekken straalt de zon. Even omkleden in de auto en ik ga een stukje hardlopen van 4 km.

Het voelde heerlijk: het uitzicht en het feit dat ik sinds die middag officieel ingeschreven sta voor de halve marathon van Eindhoven maakte het allemaal heel fijn om te hardlopen. Hardlopen zonder na te denken over het hoe en wat. Gewoon 2 km heen en 2 km terug.

De vrijdagochtend lukt het me nog steeds om vroeg op te staan en zelfs meer oefeningen te doen dan de dagen ervoor. Ik ben gelijk wakker en klaar om te gaan werken. Dit moet gewoon een vast ochtendritueel gaan worden. Net zo’n ritueel als onze vrijdagavond sportschoolavond. Rianne en ik vinden die avond het fijnst, de sportschool is een stuk rustiger en daardoor kunnen we echt alles doen wat we willen. Zo hebben we ook afgelopen vrijdag heerlijk kunnen trainen.

Ik had me voorgenomen zaterdag een rustdag te houden. Voorgenomen ja, want een rustdag houden werd het niet. Hoe kan ik nou binnen blijven als om 9 uur in de ochtend het zonnetje zo lekker schijnt? Ik sloot een deal met mezelf. Ik mocht hardlopen, als het maar een rustige training werd. Renate Wennemars aan en gaan. Ik pakte een les waarbij ik 3-4-3-4-3-4 minuten aan het hardlopen was en tussendoor 1,5 minuut aan het wandelen. Rustig aan genoot ik van het rondje en het weer. Mijn vriend vroeg in de middag: ga je nog hardlopen? Ik wou bijna ja zeggen, zoveel zin had ik om weer te gaan. Maar ik antwoordde netjes dat ik vanmorgen al was geweest. Ik kon niet wachten om weer te gaan.

Dit is mijn uitzicht als ik hardloop over de dijk. Zo fijn, mooi en elke keer anders.

Zondagochtend word ik wakker met onrustige benen. Ik blijf maar draaien in mijn bed. Tijd om eruit te gaan. Gadver, het is bewolkt. Eerst maar even ontbijten en wakker worden met de Kardashians. Ondertussen verzin ik een route. Terwijl ik een tweede aflevering aanzet kleed ik mij aan. Alles moet ik overal zoeken. Ja, het is zondag en dat is zoekdag. De ene helft ligt in de wasmand, weer iets anders hangt op de waslijn en er liggen ook wat dingen te wachten om opgevouwen te worden. 20 minuten later sta ik dan eindelijk buiten. Ik begin te lopen, gewoon rustig op mijn gemak over de weg richting de dijk. Het is zondag dus lekker over de weg lopen en de dijk op rennen. 2,5 km over de dijk; niks anders dan huizen aan de rechterkant en water aan de linkerkant. Ik ga de dijk naar beneden en bevind me op het pad dat me weer naar huis brengt.

Ik voel nog geen druppel regen en heb na een kilometer of anderhalf de keuze, rechtdoor en zo thuis zijn of links en via een omweg naar huis. Ik kies voor links en hoop dat het zo gaat regenen. Ik ben 46 minuten onderweg. Mijn training heeft wandelminuten gehad en rustige hardloopstukken, wat zal ik het laatste stukje doen? De lantaarnpalen komen in zicht. Ik weet het, ik ga 1-2-1-2-1 minuten vol gas hardlopen en tussendoor neem ik een minuut om op adem te komen. Het allerlaatste stukje 2-1-2 op een rustig tempo uitlopen. Ik doe wat ik bedacht heb. Het voelt lekker om even gas te geven. Ik tik gewoon de 5’05” aan en probeer die even vast te houden. Na 1:10:49 kom ik thuis en voel ik me heel voldaan. Die regenbui heb ik gemist, maar ik heb toch zo genoten.

Ik sloot mijn actieve week af met mijn oefeningen en twee inschrijvingen voor 10 km-wedstrijden. De Ronde van West en De ronde van Nedstaal. Op naar weer zo’n lekkere week.

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Patricia is Grafisch Vormgever, blogt op www.blog.donderdesign.nl, leest, fotografeert en sinds 2012 niet meer te stoppen met hardlopen. Het meer bewegen werd een passie, een moment voor haar zelf, om na te denken en te genieten. Ze begon met een 6.8 km wedstrijd gevolgd door een 10 & 15 km en in oktober 2015 liep ze haar eerste halve marathon. Haar focus is nu sterk genoeg worden om een marathon te lopen en wel die van Rotterdam

2 Comments

Geef een reactie