Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Een zere keel gooide roet in het eten deze week…

Een zere keel gooide roet in het eten deze week…

Afgelopen donderdag liet mijn keel mij nogal in de steek. Hallo zere keel, en ook hallo zeehond-geblaf! En ik had ook nog een wedstrijd staan op zaterdagavond, en een social run op dinsdag! Ik heb me redelijk door deze week heen “geblaft”, maar ben die zere keel nu wel zat, van al dat gehoest heb ik gewoon pijnlijke ribben. 

Donderdag, de groepstraining die ik niet deed

Met die zere keel was een groepstraining echt een no-go voor mij. Als het een baantraining was geweest, dan was ik wel gegaan. Mocht ik het tempo niet kunnen vasthouden, dan kan ik altijd iets rustiger lopen. Als we de heide op gaan kan dat niet. Ja, ik weet echt wel dat onze trainer en de “snelle Jelle’s” van onze groep heel sociaal zijn en echt wel komen “vegen” om zich aan het tempo van de laatsten aan te passen… Maar ik was uiteindelijk heel blij dat ik niet geweest ben. Ik liep uiteindelijk 2,5km op een heel rustig tempo en kon dat nèt zonder giga-hoestbui voltooien.

Op vrijdag ging het al niet veel beter. Keelsnoepjes, thee met honing… Na het lopen zelfs paracetamol, in de hoop op die manier de pijn te verzachten. Ook het merendeel van de zaterdag deed ik flink mijn best mijn keel goed te smeren, zo min mogelijk te praten en veel te drinken. Want ik had enorm veel zin in de wedstrijd van die avond, en buiten mijn keel om voelde (en voel) ik mij prima!

Ermeloop werd een fail

Ruim op tijd was ik, samen met loopvriendin Joyce, in Ermelo en haalden we onze startnummers. Net voor de start had ik nog een snoepje genomen, en ik had er eentje voor de zekerheid in mijn Flipbelt gestopt. Ik had mijzelf beloofd om iets rustiger te lopen dan ik van plan was: Als ik boven de 6:00/km zou blijven, zou het hoesten waarschijnlijk wel meevallen.
Niets was minder waar helaas. Al in de eerste vier kilometer had ik tot twee keer toe zo’n hoestbui, dat ik echt even moest stoppen. Hardlopen en zó hoesten gaan dus echt niet samen. Dat snoepje hielp toen ook niet meer, en toen ik om het centrum heen was gelopen besloot ik dan ook uit te stappen. Eén van de toeschouwsters, met wie we voor de start hadden staan praten, had mij zelfs op de foto gezet… Wel lief, want zo had ik in elk geval nog een (soort van) actiefoto van mijzelf. Nogmaals bedankt Carola voor deze foto!

Ik bleef op dat punt staan, en wachtte tot Joyce in haar laatste kilometer hier voorbij zou komen om haar nog aan te moedigen. Het was een vrij kleinschalige loop, en het publiek stond niet echt rijen dik langs de kant. Iedere support is welkom bij een wedstrijd, dus klapte ik voor iedereen die voorbij kwam. Ik hield wel wijselijk zoveel mogelijk mijn mond dicht 😉

Toen Joyce ons passeerde, ben ik zelf ook richting finish gelopen. Daar was Joyce nog even aan het bijkomen van haar 10 kilometer, met een mooie medaille om haar hals. Die had ik ook graag willen hebben, maar mijn gezondheid gaat voor. Maar hey, ik kon altijd proberen om die van haar te “grijpen”, toch?

Zondag bereikte ik een dieptepunt met mijn zere keel, het hardlopen werd geminimaliseerd. Ik heb wel gelopen zondag en maandag, maar echt héél rustig en kleine rondjes van 2 en 3 kilometer. Mijn lichaam voelt prima, ik heb geen koorts, geen blessure… Alleen het ademen wordt bemoeilijkt door die rauwe keel die bij inspanning min of meer dichtgeknepen aanvoelt.

Dinsdag, Social Run over De Tafelberg

Tja, die social run… Heel eerlijk? Dinsdagochtend twijfelde ik even of ik misschien niet beter kon afzeggen, mijn zere keel was nog steeds niet over. Als ik alleen loop, kan ik mijn eigen tempo bepalen. Met anderen wil ik niet degene zijn op wie ze moeten wachten en loop ik toch vaak net even iets sneller. Tot ik mij realiseerde dat dit echt een heel gezellige, gemoedelijke groep dames is en we waarschijnlijk toch best wat tussenstops zouden maken (foto’tje hier, mooi uitzicht daar…)

En dat was ook zo. Wat heb ik genoten van weer een nieuwe omgeving! En lekker gek als wij allemaal zijn, konden we het niet laten om in een grote stapel takken te klimmen. Na 5 kilometer, vele foto’s en een hoop gezelligheid gingen we Blaricum in, om de avond af te sluiten bij IJssalon De Hoop, voor een ijscoupe. Oké, ik koos voor een hoorntje (nou eh… laat dat “tje” maar weg) met vier bollen ijs. Want ijs is goed voor de keel, toch! Heerlijk verkoelend!

Woensdag, afscheidsrondje

Woensdag liep ik mijn laatste rondje op de schoenen, waarmee ik mijn eerste (en tweede) marathon heb gelopen. Na ruim 900 kilometer zijn ze nu niet meer geschikt voor de duurlopen. Vorige week voelde ik tijdens mijn duurloop, na ca 10 kilometer, tintelingen onder mijn voet en lichte kramp bij mijn tenen. Al snel wist ik dat dit te maken had met de leeftijd en de kilometers die deze schoenen hadden gelopen. Ze hebben het toch maar mooi 400 kilometer langer met mij uitgehouden dan mijn vorige paar! Ik zit nu niet zonder hoor, ik heb nog een paar waarop ik nu ca 450 kilometer heb gelopen (en mijn derde marathon) en nog een paar waar amper 150 kilometer op gelopen is. En ik gooi die schoenen (nog) niet weg: Ze gaan nu eerst een tweede leven leiden als wandelschoenen. Het paar dat tot nu dienst deed als wandelschoenen, gaan nu wel naar de kledingcontainer.

Oh, ik haat die zere keel!

Helaas moet ik tot slot nog wel vermelden, dat ik ook deze week de groepstraining aan mij voorbij moet laten gaan. Die stomme *$%^&% keel vindt het blijkbaar nodig om nog steeds flink te kriebelen, prikkelen en steken. Ik ben er gewoon chagrijnig van, dit duurt nu al een week! Ik krijg wel de kriebels nu hoor, over 7,5 week (53 dagen) loop ik al de halve marathon van Eindhoven! Ik.wil.mijn.schema.kunnen.volgen.!

Wisselen jullie voor het hardlopen ook af met meerdere paren schoenen?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie