Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Een zwaluw maakt nog geen zomer!

Een zwaluw maakt nog geen zomer!

Drie keer per week trainen richting een marathon is tamelijk weinig. Alleen werkt het momenteel voor mij wel goed, zowel mijn lichaam als mijn koppie heeft hier profijt van. Toch heb ik deze week een sportmasseur opgezocht en ben ik wéér tegen de lamp gelopen! Als ik toch eens wist waar mijn grenzen lagen dan was het zoveel makkelijker. Maar nee, ik vind alles leuk en wil ook alles doen! Een grote ellende als je het mij vraagt..

Leer moment? Absoluut!

Zondag 13 maart 2016

Na een onrustige nacht (zenuwen) werd ik rond 08:00 uur wakker maar bleef nog even heerlijk liggen. Rust is de sleutel tot een goede duurloop is mij verteld! Vorige week kon ik redelijk pijn vrij lopen tijdens de City Pier City, maar toen zat er een berg adrenaline in het lichaam. Het wedstrijdelement was er vandaag dus niet en dus geen adrenaline om de pijn te verzachten. Spannend weer!

Ik had een shirt met korte mouwen aan, maar het was echt nog veel te koud daarvoor. De eerste 5 kilometer heb ik bijna lopen klappertanden toen ik uit voorzorg besloot de looprichting te veranderen. Met succes! 1,5 tot 2 uur lang met de wind in de zij / rug gelopen en met de zon op mijn hoofd, fijn. Het laatste stukje naar huis had ik weer wind tegen, inmiddels was de wind redelijk opgewarmd en was er van klappertanden geen sprake meer. Maar note to self:  Het is nog geen zomer, Maaik!

Bij 10 – 12 km draaide ik de duinen in en ik was niet de enige. Het was weer ouderwets druk over het duinpad met wielrenners en andere loopmaatjes! Ik vind het verbazingwekkend mooi hoe ‘wij’ (de wielrenners en hardlopers) de veiligheid prima kunnen waarborgen op een smal strookje pad zonder geschreven regels. Ik loop aan de linkerkant van het duinpad zodat de wielrenners mij zien aan komen en ik hen, de koprijder regelt de koers van de wielrenners en dat verloopt geheel vlekkeloos. Bonuspuntje voor de wielrenners in deze! – Al kunnen ze soms ook prima als kamikaze piloot figureren..

In de haven van Hoek van Holland was ik gestopt voor een blikje cola (hebben jullie het artikel van Marleen hier al over gelezen?) en een flesje water om de laatste kilometers redelijk fris naar huis te lopen. In deze laatste kilometers merkte ik dat ik moe was en begon een beetje te chagrijnen. Ik gaf mijn blessure de schuld, maar al gauw besefte ik mij dat het logisch is vermoeid te zijn na bijna 3 uur lopen. Uiteraard speelt de last in m’n knie / heup niet in positieve zin mee, maar ik moet niet alles daaraan wijden. Dik 3 uur lopen is gewoon een aanslag op je lichaam en dat mag best gevoeld worden, toch!

Na 3 uur en 15 minuten was ik thuis. Damn! Het verliep niet helemaal soepel (zwak rechterbeen), maar ik kreeg géén last van mijn knie toen ik stopte. Ten opzicht van vorige week (CPC) lag het tempo een stuk hoger, ben ik minder gestopt onderweg en heb ik 20 minuten langer doorgelopen, een flinke stap weer in de juiste richting denk ik zo! #YAY!

Dinsdag 15 maart 2016

De trainingen van deze week heb ik een dag naar voren geschoven, dit komt beter uit. Vandaag stonden er 2 blokken van 2 kilometer op marathontempo met tussendoor 500 meter rust. 1 kilometer warming-up en 1 kilometer cooling down. Nu denk je vast: Piece of Cookie! Helaas is mijn geplande marathontempo (wegens de blessure) niet meer zo makkelijk te lopen als voorheen én ben ik nog in mijn opbouwfase dus waren 2 blokken genoeg. Maar, onderweg veranderde het één en ander…

Het eerste blok liep ik de eerste kilometer op marathon tempo, maar ik merkte al gauw dat ik er lekker in zat en ging ik steeds sneller lopen waardoor de tweede kilometer tussen M- & HM tempo in zat. 500 meter rustig doorlopen (wisselduurloop?) en daarna weer 2 kilometer op marathontempo. Maar dat tempo ging al snel naar halve marathon tempo en voor ik het door had was ik weer twee kilometer verder. Dat ging als een zonnetje! En ik begon te twijfelen, want volgens mijn officiële schema was het 3x 2 kilometer met 500 meter rust..

Uiteindelijk heb ik besloten om verstandig naar huis te gaan en het derde blok te laten voor wat het was. Het gaat nu goed en dat wil ik graag zo houden. Op naar donderdag!

Donderdag 17 maart 2016

Kilometertje warm lopen, tempo loop, twee kilometers uitlopen. Ik zit weer in zo’n week waarin ik het idee heb dat alles snel en ‘even’ tussendoor moet, ook het lopen. Het ligt nog vers in het geheugen dat dit mij een paar weken geleden bijna de kop gekost heeft, dus dan zou je zeggen: “Een ezel stoot zich geen tweede keer aan dezelfde steen..” Gelukkig ben ik geen ezel, heet ik gewoon Maaike en stoot mij gerust twee keer aan dezelfde steen.

Zo ging ik veel te snel van start, liep ik onnodig snel en was ik na 5 kilometer tempoloop er wel weer klaar mee en ging ik in een drafje en met een chagrijnig hoofd naar huis. Gelukkig was het mooi weer en had ik mijn eigen gedrukte / zelf gemaakte (of nou ja, gedrukt door Run2Day Rotterdam) Marathon Rotterdam shirt aan en liep ik als een verkleed zonnetje over de straten te paraderen.

Opgejaagd, gestresst en moe. De steekwoorden die mijn weg naar de marathon deze keer kunnen definiëren. Tsja, heb nog drie weken om er wat aan te doen..

Vrijdag 18 maart 2016

Vandaag mocht ik mij weer om 08:00 uur melden bij de fysiotherapeut voor stabiliteitsoefeningen. Gevraagd of hij rekening wil houden met de duurloop van aanstaande zondag (vorige keer had ik na drie dagen nog spierpijn). Zo gezegd, zo gedaan! Het viel mij al op tijdens het lopen, maar ook de fysio zag verschil in bewegen. Als we de oefeningen vergelijken met drie weken geleden verloopt het allemaal een stuk soepeler, de structuur van de spier (& manier van bewegen) is in positieve zin veranderd en nu kunnen we ons verder focussen op krachtopbouwe. Helaas zien jullie de twinkeling in mijn ogen niet, maar mán wat ben ik blij zeg! * twinkelt *

Vervolgens als een speer naar de sportmasseur (rust was de sleutel tot succes, toch?). Een nieuwe sport masseuse, aangezien ik geen tijd meer wist te vinden om heen en weer te rijden naar Amsterdam waar mijn oude sportmasseur zat. Na een oproep op Facebook ben ik via-via bij haar terecht gekomen. Ze zit op nog geen 10 minuten bij mij vandaan, winning! Het was hard nodig én nog heeft ze er niet alles uit kunnen masseren. Mijn spieren waren hard en stram, ze voelde inderdaad een stukje overbelasting en gaf aan dat ik echt meer rust (GOH! – Maakt mij nog soort van kwaad ook, haha) moest nemen om beter te herstellen. Zowel na de trainingen, als voor herstel van mijn blessure. Dus daar ga ik komende weken (ook na de marathon) weer mee verder. Een beetje rust kan geen kwaad, ook niet zonder de marathon trainingen! 😉


Vandaag (zaterdag) heb ik een sportvrije dag en morgen (zondag) staat mijn langste duurloop op het programma. Ik schijt 700 kleuren van de spanning, maar ik ga genieten en ik zie wel waar het schip strand! Ik neem mijn OV kaart mee dan kan ik stoppen als het nodig is en de tram terug pakken. Afgelopen week is opnieuw gebleken dat er progressie / herstel is (ondanks de lamp & de waarschuwingen van anderen) dus ik moet erop vertrouwen dat ook de laatste lange duurloop goed gaat. Voor nu ga ik mij verder verdiepen in het onderwerp rust. Ik zal er vast een hoop van leren!

Wat vinden jullie lastig tijdens het trainen richting een wedstrijd?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Van jongs af aan is Maaike al serieus (& fanatiek) bezig met sporten, en sinds de zomer van 2014 heeft ze de focus verlegd naar het hardlopen. Het geeft haar rust, positieve energie en vrijheid, iets waar ze veel waarde aan hecht. Met twee hele marathons op haar naam is ze nu, met veel plezier, aan het trainen voor de derde: de marathon van Rotterdam 2018.

Geef een reactie