Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Geen afscheidsblog maar een au revoir!

Geen afscheidsblog maar een au revoir!

Ik probeer al weken te schrijven. Ik schreef en schreef en deleted het weer. Want hoe schrijf je een afscheidsblog? Hoe eindig je na bijna 6 jaar schrijven? Ik schreef een blogje met alles wat ik mee heb gemaakt met JKR en dat is veel. Te veel om op te noemen. Hoe bedank ik iedereen. Hoe dan? Ik ga het proberen. 

In 2012 kreeg ik een idee en ik had nooit durven dromen dat het zo uit zou komen. Ik wilde mijn hardloopverhalen vertellen. Ik volgde wel een paar bloggers die ook aan hardlopen deden maar daar kon ik mezelf nooit in vinden. Snel, sneller en snelst. Heel veel bewondering maar hoe doen andere mensen dat? Hoe doen de “normele” mensen. Met mijn lichaamsbouw, met mijn gewicht. Mensen die fulltime werken, willen starten met hardlopen? Dus begon ik te schrijven.

Altijd eerlijk geweest

In bijna 6 jaar tijd heb ik mijn leven gedeeld. Mijn leven als hardloper, als zoekende. Mijn soms rare ideeën maar altijd met puurheid. Ik schreef hoe het is en niet anders. Niet mooier gemaakt maar hoe ik ben, denk en voel. Een vrouw die van hardlopen houdt, hardloopt maar dan langzaam. Een vrouwe die worstelt met eten. Een vrouw met overgewicht maar zich niet laat onderstempelen. In 6 jaar tijd heb ik reacties gekregen die je als persoon niet wilt lezen. Opmerkingen dat ik beter niet kan hardlopen met mijn lijf maar jullie lieve en leuke reacties hebben er voor gezorgd dat ik het 6 jaar lang heb weten vol te houden. Ik zet door en ga recht op mijn doel af ook al is het op een hobbelige weg met vele kuilen maar gelukkig ook tops (en heuvels zijn niet mijn favoriet maar ik kom er wel).

Als ik de mailbox mag geloven, de vele persoonlijke berichten die ik heb ontvangen, dan heb ik mensen geholpen met hardlopen. Door mijn verhaal te delen en dat doet mij vreugde. Ik schreef voor mezelf maar wanneer ik dan een bericht kreeg dat mensen zich hierin herkende bevestigde het alleen maar meer dat ik moet blijven delen. Gelukkig ga ik dat doen maar dan op mijn persoonlijke blog: a Cheerful Day (nog in begin fase). Maar niet alleen ik maar heel het team heeft onbewust andere mensen geholpen door puur onze verhalen te delen. Het is bizar en is onwennig en al helemaal als we herkent werden tijdens een hardloopevenement maar wel ontzettend tof en eervol. Wij zijn fit girls op onze eigen manier. We lopen niet met chiazaad tussen onze tanden. Wij  eten en drinken na een wedstrijd een biertje en eten McDonalds. We hebben geen sixpack, behalve in de koelkast. We zijn fit omdat we hardlopen, we bewegen.

Veel mogen meemaken

Van hardlopen met de groep, weekendjes weg tot op de cover staan van Runner’s World (what!) Ik heb heel veel mogen doen en meemaken en ik ben dankbaar dat ik dit allemaal heb mogen doen. 6 jaar geleden een idee en kijk nu eens naar wat er bereikt is. Hadden we groter kunnen worden? Wellicht, maar het leven veranderd, wij zijn veranderd en het is goed zo. Ik heb er stiekem wel heel veel moeite mee en elke keer denk ik: wat als we gewoon doorgaan? Maar ik weet, heel diep in mijn hart, dat het goed is zo. Dit is de juiste beslissing, geen fijne maar wel de juiste.

Team

Ik heb dit nooit zonder “mijn” team kunnen doen. Dankjulliewel lieve team! Ik ben van deze mensen gaan houden. Ook al wonen we niet om de hoek, ook lopen we niet de deur plat van elkaar (omdat we niet om de hoek wonen ;)) maar deze mensen zijn mijn vrienden geworden. Ik heb 8 nieuwe vrienden gekregen door een blog te beginnen. En naast deze 8 heb ik veel lezers en andere bloggers mogen leren kennen die ik ook zeker weten hierna nog ga spreken. Dit is niet het einde, dit is een begin van een nieuwe hoofdstuk.

Ik kan niet vaak genoeg zeggen maar dankjulliewel voor jullie verhalen, voor jullie reacties. Voor jullie aanmoedigen en het feit dat jullie onze blogs hebben gelezen. Dit is geen afscheid maar een au revoir want jullie kunnen ons blijven volgen op onze social media kanalen. Daar ga ik nog steeds posten zodra ik weer start met mijn trainingen voor de marathon van Parijs. Ben je benieuwd wat ik naast hardlopen doe dan kan je me op de volgende kanalen volgen:

Voor nu, au revoir et a bientôt!

Zélia

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

One Comment

Geef een reactie