Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Gewicht vs. Blessureleed

Herkennen jullie het ook dat als je minder (tijd hebt om te) sport(en) door drukte op werk / school of in mijn geval last van een blessure, aankomt in lichaamsgewicht? En dan bedoel ik echt niet qua spiermassa, maar gewoon in vetmassa. Hoe komt dat dan toch? Ik heb mijn gedachtegang voor jullie op papier gezet.

Sinds ik het besluit genomen had de marathon niet meer te gaan lopen was ik wat soepeler qua voeding geworden. Ik hoefde geen topprestatie meer te leveren dus was het niet erg om twee keer per week pizza te eten of toch nog een extra wijntje te nemen of zelfs veel teveel wijn te drinken op mooie zomerse feestjes. Om vervolgens de volgende dag met een brak hoofd en een dikke kater op de bank te zitten in plaats van naar de sportschool te gaan. De weegschaal heb ik inmiddels een blind gooi gegeven en mijn motivatie ligt bij het grofvuil. Het cijfer op de weegschaal was om te huilen en mijn kleren zitten momenteel niet lekker meer. Een foodbaby is mij ook niet meer onbekend. En zo kan ik nog wel even door gaan…

Maar waarom reageer ik toch zo?

Het streven naar een doel stelt mij scherp, zeker zo’n groot doel als een marathon! Ik zet dan alles op alles om het zo goed mogelijk te laten verlopen en daar hoort, in mijn ogen, ook het stukje voeding bij. Dan kan ik dat achteraf in ieder geval niet de schuld geven en is de kans groter om ‘gewoon’ te finishen zonder maag- of darmklachten. Het is jullie vast niet onbekend dat hoe lichter je aan de start kan staan, hoe makkelijker je kan finishen. Gewicht zorgt voor secondes. Hoe meer gewicht, hoe meer secondes en dus ook andersom. Ik kan veel van mijzelf eisen, zo lang ik er maar achter sta. En dat stond ik voor 100%: ik wilde die marathon opnieuw uitlopen in een mooie, respectabele tijd van 4.00u – 4.15u.

Ik had een voedingsschema laten maken bij een diëtist en de centimeters vlogen eraf de eerste maanden, hoe tof! Ik voelde mij sterk en super fit. Ik zag het allemaal enorm rooskleurig in tot het moment dat de blessure op kwam duiken. Het eigen geschepte beeld van de marathon was als sneeuw voor de zon verdwenen en zo liet ik de eerste touwtjes vieren. “Als ik de marathon toch niet uit kon lopen in die tijd, waarom zou ik dan nog zo streng zijn met mijn voedingsschema? Dat ene extra grammetje merk ik toch niet met het tempo wat ik ‘moet’ gaan lopen.” En van het één kwam het ander..

We zijn inmiddels een paar weken verder en het ziet er naar uit dat ik voorlopig nog niet kan trainen voor een marathon. Naast het opnieuw fit worden heb ik geen PR of andere wedstrijddoelen meer. Fit worden kan ook met die ene extra pizza, een zak chips bij de film en dat frietje smaakt nou eenmaal lekkerder met friet- én pindasaus, toch? Geen kraai die er om schreeuwt, behalve ikzelf. Momenteel sta ik op het punt dat het mijn neusgaten uitkomt en ik er zelf af en toe van walg. Of nou ja, misschien is walgen wel iets wat overdreven, maar ik ben het in ieder geval zat. Van het ene uiterste: streng en doeltreffend, naar het andere uiterste: maakt mij het uit, heb toch niks te verliezen. Dat eerste is even pittig, maar ik wilde wat bereiken. Het tweede deel is leuk, maar tijdelijk. Zo merk ik dat de balans weer beetje bij beetje terug komt.

Het is veel fijner als m’n voeding in balans is. Ik voel mij dan een stuk fitter, energieker en heb minder last van schuldgevoelens. Die pizza punten smaken prima hoor, maar ze zijn gewoon nog lekkerder als ik de hele week netjes mijn groente heb gegeten. Of ik spijt heb? Nee, geen spijt. Ik vind het jammer dat ik nu wat boller in mijn bikini moet, maar ik weet ook zeker dat als ik weer up and running ben en balans gevonden hebt dat het er weer zo vanaf is. En dan is het een kwestie van blessure vrij blijven… Wie weet komt die sixpack dan toch nog!

Hoe hou jij je voeding in balans? En wat als het nou even mis gaat, hoe los jij dat dan op?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Van jongs af aan is Maaike al serieus (& fanatiek) bezig met sporten, en sinds de zomer van 2014 heeft ze de focus verlegd naar het hardlopen. Het geeft haar rust, positieve energie en vrijheid, iets waar ze veel waarde aan hecht. Met twee hele marathons op haar naam is ze nu, met veel plezier, aan het trainen voor de derde: de marathon van Rotterdam 2018.

Geef een reactie