Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Halve van Renesse: Opnieuw verliefd!

Halve van Renesse: Opnieuw verliefd!

Vorige week zondag liep ik 13,7 kilometer bij de Halve van Den Helder, waarover ik dit verslag schreef. Zo’n lange afstand had ik al even niet gelopen en ik liep een stuk beter dan ik had verwacht en gepland en dat was en heerlijk gevoel! Deze week pakte ik mijn trainingsschema voor de Halve van Renesse gewoon weer op, maar dat ging niet helemaal zoals gehoopt. Woensdagavond verbrak ik na een slechte training mijn relatie met het hardlopen. Ik was er helemaal klaar mee! Iets meer dan 24 uur later was het weer dik aan en waren de kriebels terug! Soms is het net een knipperlichtrelatie, maar gelukkig is het lichtje nu weer aan 😉

Woensdag

Goed, woensdag ging mijn training dus niet helemaal zoals gehoopt. Op de planning stond een intervaltraining: 9 keer 4 minuten op tempo lopen, 2 minuten rustig lopen. Het was de eerste keer dat ik weer liep na de Halve van Den Helder. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat ik zondag toch iets meer had gegeven dan ik aanvankelijk dacht, maar mijn benen deden echt totaal niet wat ik wilde. Mijn rechterkuit stond strak en mijn heup begon te zeuren. Toen begon mijn buik ook nog eens te rommelen en was ik het beu. Ik besloot dus even een stukje te wandelen en zou wel zien hoe het een paar minuten later ging. Toen ik dacht dat mijn benen weer wat meer kracht hadden en mijn buik weer rustig was, zette ik opnieuw een stukje aan. Helaas dacht mijn lichaam er nog steeds anders over, dus ik besloot er maar gewoon een wandeling in het zonnetje van te maken. Ik baalde als een stekker, want hoe kon het nou zó slecht gaan, terwijl het zondag zó goed ging?! En hoe moet het nu met mijn trainingen; als ik deze oversla, kan ik die halve marathon nooit lopen! Onzin natuurlijk, maar dat was wel even wat ik dacht. Ik was even heel boos op het hardlopen. Ik heb dus maar geprobeerd het een beetje los te laten en maar gewoon om me heen te kijken en van het uitzicht te genieten.

Na het ‘lopen’ (wandelen) ben ik gaan douchen en had ik een afspraak gepland staan bij de podotherapeut, om mijn steunzolen te checken. Ik ben inmiddels helemaal gewend aan de zooltjes en loop geen blaren meer. Dat gaat dus gelukkig helemaal goed! De podotherapeut had helaas wel ander nieuws dat ik niet verwacht had: het kan nog wel een jaar duren voordat ik helemaal van mijn shin splints af ben. Ik mag dus dit jaar wel de Halve van Renesse lopen (zolang ik pijnloos kan lopen met mijn compressiekousen en tape), maar daarna even niet verder opbouwen. Dat wordt dus definitief geen marathon Rotterdam voor mij volgend jaar (ja, daar dacht ik stiekem al over na…) 🙁
 photo collage paard_zps3gauexm1.jpg

Donderdag

Omdat het lopen woensdag zo slecht ging, besloot ik te kijken hoe ik me donderdag voelde. Op donderdagavond stond de baantraining bij de atletiek op het programma en ik bedacht me dat ik misschien mijn intervaltraining van tevoren nog kon lopen. Aangezien de atletiekvereniging 9 kilometer van mijn huis ligt, zou ik de intervaltraining op weg daar naartoe kunnen doen. Het enige probleem: ik wilde ook weer terug naar huis na de taining. Om dat nou ook nog te lopen, leek me een beetje overdreven. Gelukkig maar dat mijn vriend zo lief was mij op te halen na de training!

Goed, ‘intervaltraining 2.0’ dus. Wonder boven wonder ging het heerlijk; mijn gemiddelde snelheid was ruim 10 kilometer per uur (de rustige stukken dus meegeteld) en ik kwam 54 minuten later helemaal gelukkig van de endorfines aan bij de atletiekvereniging. Daar zijn vorige week zaterdag de nieuwe ‘hardloopbeginners’ gestart, die met ons mee trainen op donderdag en zaterdag. Onwijs leuk om zo veel gemotiveerde lopers bij elkaar te zien! Ik heb de baantraining wat rustiger aan meegedaan en mijn liefde voor het hardlopen was terug. Zo fijn!!!
 photo 2016-04-14 20.37.50_zpscyoke46v.jpg

Zondag

Zondag stond mijn langzame lange duurloop op het programma. Of althans, die stond eigenlijk zaterdag al op het programma, maar toen was ik simpelweg te moe om van de bank te komen! Ja, die dagen hebben wij dus ook gewoon.

Omdat ik zondag de hele dag met een vriendin en haar zoontje naar Blijdorp zou gaan, zette ik mijn wekker extra vroeg en stond ik dus om zes uur ’s ochtends half slapend mijn ontbijtje klaar te maken in de keuken. Wonder boven wonder had ik zelfs zo vroeg al best wel trek, dus dat ontbijtje vloog erin! En toen; wachten totdat mijn eten gezakt was… Dat kon ik natuurlijk even op de bank doen, maar ik kon ook nog even terug in bed gaan liggen. Ik besloot voor de laatste optie te kiezen, want ik kon de extra energie wel gebruiken voor de rest van de dag! Een uur later ging mijn wekker dus opnieuw en kleedde ik me om voor een langzame loop van 90 minuten.

Normaal gesproken loop ik mijn lange duurlopen tussen weilanden en over de heide. Maar omdat ik moest haasten en mijn route vaak niet helemaal goed uitkomt als ik in het buitengebied ga lopen (dan sta ik vaak een kilometer van huis, terwijl de training er al op zit, oeps!), besloot ik dit keer – heel saai – voor het lange rechte fietspad te kiezen en dat 45 minuten de ene kant op te lopen en 45 minuten terug. Luisterboek op en genieten van de rust op zondagochtend om half 8, heerlijk! Ook nu ging het weer super lekker en ik was behoorlijk goed wakker toen ik rond 9 uur thuis kwam. Genoeg energie voor de rest van de dag!

Ik weet dus weer waarom ik hardlopen zo leuk vind en ben weer klaar voor de volgende trainingsweek!

Vergeet jij ook wel eens hoe leuk hardlopen is?

 

 

 

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Nikki begon in het voorjaar van 2014 voor de zoveelste keer met hardlopen. Al jarenlang gaf ze het na een paar weken op, maar nu zette ze door. In juni 2016 liep zij haar eerste halve marathon, en dat zal niet de laatste zijn!

Geef een reactie