Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Hardlopen met tranen over mijn wangen
Hardlopen met tranen over mijn wangen

Hardlopen met tranen over mijn wangen

Vorige week had ik een leuke reactie van Marsha: Een happy rondje? Jij hebt toch alleen maar happy rondjes? Daar heeft ze een punt. Ik probeer in elk rondje hardlopen het beste te zien. Wanneer ik eindelijk een keer rustig heb gelopen vind ik dat top, wanneer ik jonge eendjes tegen kom onderweg vergeet ik alweer het irritante stuk wat er net voor lag en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik moet jullie voor dit verslag waarschuwen je kon het al lezen in de titel, ik heb moeten hardlopen met tranen over mijn wangen.

Eerste werkdag en sportschool

Maandag ging ik weer werken na een week thuis te zijn geweest. Ik deed het heel rustig aan want ik mag niet zwaar tillen, ik kan de snijmachine en boormachine niet gebruiken en dat is toch even vreemd. Bijna heel de dag breng ik zittend door op mijn bureaustoel. Bijna geen beweging maar wel gewerkt. Na het werken ging ik naar de sportschool 20 minuten fietsen en 20 minuten wandelen. Check werken weer gedaan en naar de sportschool geweest. Eenmaal thuis en met eten in mijn buik val ik bijna direct in slaap op de bank en wordt ik aan het einde van Voetbal Inside wakker.

Hardlopen met tranen over mijn wangen

Koningsdagrondje

Op koningsdag ging ik in mijn oranje hardloopshirt een koningsdag rondje maken. Een kilometer weer verder. Het was benauwd buiten en mijn hartslag lag enorm hoog. Geen enorm makkelijke run maar toch weer 4 km aan kunnen tikken en dat is toch wel fijn.

Hardlopen met tranen over mijn wangen

Sportschool en een gesprekje met de fysio

Een dagje eerder dan normaal want in plaats van vrijdagavond staan we donderdagavond in de sportschool. Hetzelfde als maandag staat op het programma. 20 minuten fietsen en 20 minuten wandelen. Ik ben wat moe maar het gaat een stuk beter dan maandag en dat is lekker. In de tussentijd had de fysio mij gebeld dus ik liep even bij hem langs. Hij wilde weten hoe het ging, hoe ik me voelde en wat de planning was. Hij was blij te horen hoe het ging. Wel had hij een opmerking. Hij zag dat ik scheef stond en dat komt door het ontzien van mijn schouder, daardoor heb ik raar gezeten. Ons plan is aankijken hoe het gaat met mijn schouder en als het nodig is zijn hulp in roepen maar voor nu afwachten en mijn oefeningen voor mijn rug oppakken.

Hardlopen met tranen over mijn wangen

Hardlopen met tranen over mijn wangen

Zaterdagochtend na vier uurtjes slaap en nog een beetje pijnlijke tenen van killertoeshoes sta ik buiten om aan de back te gaan. Ik heb er enorm veel zin in, ik voel me goed het weer is lekker en ik ben vrolijk. Ik begin met touwtje springen, zes minuten opwarmen en zelfs met een paar double unders. Yeah heerlijk. Nou heerlijk, ik had ondertussen nog wel even ruzie met de muur waardoor ik nu een stuk van mijn huid op mijn knokkels mis. De zes minuten zijn voorbij en normaal ga ik dan drie minuten traplopen vandaag worden dat er zes omdat ik daar zin in heb. Natuurlijk loop ik na vier minuten niet meer de trap zo snel op en af als bij de eerste minuut maar ik blijf doorgaan tot de zes minuten. Done! Ik ben energiek en heb het warm, mijn jasje hang ik binnen en wissel van schoenen. Tijd om te intervallen. 10x 1 minuut hard en 10 x 2 minuten rustig door hardlopen tussen de minuten door. Door het mooie weer kies ik voor de dijk, mooi uitzicht en een rustige weg zo vroeg. De snelle stukken gaan lekker, terwijl ik loop bedenk ik waar ik omdraai of een afslag neem. Mijn eindpunt/tussenpunt wordt mijn ouders. Via Rebbel die me bij de 10e interval aanmoedigde richting het huis van mijn ouders. 5.77 km sta ik voor de deur van mijn ouders, dit keer maak ik hem niet af tot 6 km. Wat ik wil is water en wat te eten en natuurlijk zorgt papa daarvoor. Ik ga even op de grond leggen. Wauw wat voelt het goed wat ik net gedaan heb! Ik ben helemaal blij ik voel me fantastisch. Mijn schouder doet geen pijn, mijn arm voelt goed, zelfs mijn vingers voelen normaal. Pap, mam dit voelt zo goed. Haha mama vraagt weet je het zeker? Ja zeker weten. Ik ben helemaal buiten adem, rood en lig op de grond maar dat komt ik heb het warm, ik heb lekker kunnen knallen en ik ben zo blij dat ik even moet liggen.

Hardlopen met tranen over mijn wangen
Na een tijdje kletsen bij mijn ouders ga ik richting huis. Lekker op mijn gemak hardlopen naar huis. Ondertussen een te happy berichtje naar Rianne. Halverwege mijn favoriete rust plekje. Niemand zit op het bankje dus ik ga er bovenop zitten en geniet van het uitzicht met tranen in mijn ogen. Na even gezeten te hebben ga ik het laatste stukje naar huis inzetten. De tranen rollen nu over mijn wangen. Tranen van blijdschap. Deze training is niet niks voor mij. Als ik deze training twee weken geleden had gedaan had het me naast de pijn die ik al had nog meer pijn bezorgt. En nu? Geen pijn, niets, helemaal compleet niks op de gevoelige hechtingen na. Hoe lang is het geleden dat ik zonder pijn kon hardlopen? Heb ik in al die jaren wel zonder pijn gelopen, nee volgens mij is dit mijn aller eerste rondje hardlopen zonder pijn. Zou het dan zo kunnen zijn dat de ingreep in mijn schouder heeft geholpen en de arts de boosdoener heeft weggehaald? Ik durf nog niet te hard te juichen maar ik ben zo blij. Eenmaal thuis hou ik het na de vraag “Hoe ging het hardlopen” die mijn vriend stelde ook niet droog. Erna wel een enorme glimlach op mijn gezicht, ik heb een fantastische ochtend gehad.

De volgende ochtend lekkere stijfheid in de benen. Buiten schijnt de zon en ik voel me nog steeds zo lekker, geen pijn niks is er gekomen op de rest van de dag en nacht dus schoenen aan en rustig de stijfheid eruit lopen. Ik geniet intens met de warmte, de zon, alles, het gevoel wat ik heb valt niet te omschrijven, ongeloof en niet te hard durven juichen gaat er door me heen. Genieten van het moment want zeker weet je nog niks. Een rondje van 5 km lekker op het gemakje.

Het is tijd om een schema te maken voor de halve marathon van Eindhoven.

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Patricia is Grafisch Vormgever, blogt op www.blog.donderdesign.nl, leest, fotografeert en sinds 2012 niet meer te stoppen met hardlopen. Het meer bewegen werd een passie, een moment voor haar zelf, om na te denken en te genieten. Ze begon met een 6.8 km wedstrijd gevolgd door een 10 & 15 km en in oktober 2015 liep ze haar eerste halve marathon. Haar focus is nu sterk genoeg worden om een marathon te lopen en wel die van Rotterdam

One Comment

  • Vlienelien

    5 mei 2016 at 10:11

    Ik weet niet of het door de hormonen komt of omdat ik zo ontzettend blij ben voor jou (waarschijnlijk een goede combi), maar ik zit hier met diezelfde tranen in mijn ogen dit berichtje te lezen. Dit is zulk ongelofelijk goed nieuws ?? pijnloos!!!
    Maak dat schema maar gauw voor de HM in Eindje. Miniman en ik willen je graag aanmoedigen!

    Beantwoorden

Geef een reactie