Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Hardlopen vertelt me de waarheid

Hardlopen vertelt me de waarheid

Ik ben moe. Heel erg moe. Normaal gesproken krijg ik als ik moe ben weer energie van sporten. Van hardlopen. Zo niet deze week. Ik negeerde de signalen van mijn lichaam. Maar toen mijn lijf haperde tijdens het hardlopen, móest ik wel luisteren.

Ik heb geen idee waar deze vermoeidheid ineens vandaan komt. Ik slaap misschien iets korter dan normaal (bij minder dan 8 uur slaap begin ik al te haperen). Mijn avonden zijn iets vaker gevuld. En op werk is het iets drukker dan normaal. Oh ja, tussendoor probeer ik me braaf aan mijn hardloopschema te houden. Ha, ik heb zojuist mijn eigen vraag beantwoord.

 photo FullSizeRender 1_zpspc4aesgm.jpg

Weekend

Vorige week zondag voelde ik me voor het eerst in lange tijd echt moe. Mijn hoofd vol, mijn lichaam leeg. Op de planning stond een duurloop van zo’n 16-17 km. ’s Morgens was ik niet vooruit te branden. In de middag zat ik (al gapend) met oma op het terras. En ’s avonds hing ik op de bank. Zo. Moe. Maar ja. Die duurloop… Uiteindelijk ging ik – door aansporing van vriendlief – na het eten alsnog naar buiten. Samen liepen we op een rustig tempo 11 km. Het misleidende was: we kwamen thuis met meer energie dan we vertrokken. Een kortstondig gevalletje van uitputting, dacht ik. Oh boy, was I wrong…

 photo FullSizeRender 2_zpswyeysbcr.jpg

Dinsdag

Op dinsdagochtend was het dan ein-de-lijk zover. Ik liep een rondje op mijn nieuwe (na hoeveel weken zijn schoenen nog nieuw?) trailschoenen. Over ruiterpaden, door zand en modder en over takken en gras. Alleen, op stenen of asfalt? Niet zo best. Al glibberend over tegels en stenen voelt het alsof je flippers draagt. Of voetbalschoenen. Groot en lomp met allerlei noppen die compleet zinloos zijn op gladde fietspaden. Maar hé: ze zijn ook bedoeld voor de bossen in de Ardennen.

Ook tijdens dit rondje manifesteerde mijn vermoeidheid zich. Het waren geen snelle kilometers, mijn pace ging elke honderd meter omlaag. Maar wederom zag ik het probleem niet: het was vroeg in de ochtend, ik probeerde met flippers over straat te rennen, ik was moe, mijn lijf was nog niet wakker. Niks aan de hand. Toch?

 photo FullSizeRender_zpseqvf8da6.jpg

Woensdag

Nou, niet helemaal. Op woensdagavond kwam ik uit werk. Het was een drukke dag geweest. Ik was moe. Chagrijnig. De hoofdpijn van eerder die dag bonkte nog zachtjes na. Maar ja, er stond nog een klein rondje van 5 km op de planning. Niet gaan? Verplaatsen? Dat laatste was eigenlijk geen optie. Werk en afspraken met vrienden boden geen ruimte meer in mijn agenda. Niet gaan.. Tsja… Het was maar 5 km? Dus terwijl mijn vriend het avondeten bereidde, trok ik toch maar de deur achter me dicht. Al aan het eind van de straat voelde ik: dit wordt niks. 100 meter verderop kreeg ik kramp in mijn kuiten en onder mijn voeten en was ik gedwongen een stukje te wandelen. Vaak loop ik (een beetje) kramp wel los. Zo niet deze keer.

Ik ploegde hijgend en zwetend naar 1, 1,5 en 2 kilometer. Toen kon ik niet meer verder. Ik was op. Leeg. Benen vol kramp. Ik kon wel janken. Verder lopen zou nergens op slaan. Ik zou mezelf alleen maar pesten. Ik besloot om te keren en liep op een rustig tempo terug naar huis. Na 3,5 km belde ik thuis aan. De signalen die mijn lichaam al twee weken gaf (moe, gapen, spierpijn, gezicht vol pukkels) kon ik een tijdlang negeren. Maar het hardlopen vertelde me hardhandig de waarheid die niet onder ogen wilde zien. Ik ben moe. Ik moet uitrusten. Soms is het gewoon even ‘op’. De run van vrijdag, gisteren, liet ik dan ook maar even voor wat het was. Eerst slapen, lezen, eten, rusten. Eerst even heel hard luisteren.

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie