Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Het dondert en het bliksemt

Het dondert en het bliksemt

Een nieuwe week en nog steeds gemotiveerd. Het is me zelfs elke ochtend gelukt om rond 6 uur op te staan en mijn oefeningen te doen. Verder was het een week waarin ik me gelukkig, vrij maar ook angstig voelde. Ik neem je mee in mijn gevoelens.

Dinsdag was het Bevrijdingsdag. Een dag dat wij de vrijheid vieren. Dit jaar was ik vrij en vierde ik mijn vrijheid. Vrijheid betekent voor mij gaan en staan waar ik wil en wanneer ik wil. Naast de vastigheid van mijn werk geen andere vaste verplichtingen hebben maar doen omdat ik het wil. Ik ging hardlopen richting mijn ouders. Nog geen kilometer onderweg en ik ontdeed mezelf al van mijn shirt. Het was benauwd en warm. Gelukkig had ik nog een topje onder mijn shirt aan. Ik liep lekker verder langs het water over de dijk. Daar op de dijk waar het uitzicht eindeloos is en er een rust heerst daar besef ik hoe vrij ik ben. Mijn opa kon 70 jaar geleden hier niet hardlopen. Ik geniet nog meer van het moment daar op de dijk.

Overal hangen vlaggen en hoe dichter ik bij het volgende dorp kom hoe meer mensen er naar buiten kwamen. De optocht zal bijna beginnen. Even checken waar mijn ouders staan en hoe ver de optocht is. Even een beetje tempo erin en ik ben bij mijn ouders. Op dat moment was ook de start van de optocht.

Het dondert en het bliksemt

Na de optocht hebben we even wat gedronken bij opa en toen was het tijd om terug te gaan. Mijn zus waarschuwde me voor de donkere lucht. Een paar druppels regen hebben ze maar voorspeld voor ons dus ik begin aan mijn weg terug. Ik hoor dat op mijn telefoon een paar berichtjes in de JKR whatsapp groep en van mijn zus binnenkomen. Ik wandel even terwijl ik op mijn telefoon kijk. Alyssa meld dat het keihard regent en onweert en vraagt hoe ver ik nog moet. Mijn zus stuurt dat ze hoopt dat ik bijna thuis ben. Daar komen ze de enorme grote druppels regen. Ik zeg dat ik nog een dikke 3 km te gaan heb en ga verder. Flits. Kabam bam bam.

Het onweert enorm. Ik kijk om me heen. Ik loop op de dijk tussen twee dorpen in. Onderaan de dijk huizen maar geen teken of er ergens iemand thuis is en durf ik het zomaar aan te bellen. Verderop is een school en dan verder alleen maar bomen en water. De school is nog maar een heel klein stukje daar hebben ze vast een afdakje. Ik zie de trap naar beneden en ga als een gek van de trap af. Ik zie gelijk waar ik heen ga. Een klein speelhuisje wordt mijn onderdak. Ik pas er maar net in.

Droog zit ik niet helemaal maar ik ben wel beschermt tegen de onweer. Ik meld de meiden, mijn zus en ouders waar ik ben. Het gaat harder en harder onweren en ik vind het echt eng. Voor mijn gevoel duurt het eeuwen maar kennelijk zit ik er pas een kwartier wanneer ik me besef dat zo de bus langs rijd. Ik waag het erop en ren naar boven. De bus komt er al aan, ze stopt en ik mag gratis mee. Wat ben ik blij. Ja ik had niks bij me, geen geld en geen ov. Bewuste keuze aangezien het maar 4 km is. Vanaf de bushalte naar huis is het maar een klein stukje. Ik ben nog nooit zo blij geweest om na het hardlopen thuis te komen.

Het effect van deze ervaring was dat ik woensdag niet durfde. Het weer was onbetrouwbaar en toen ik hoorde dat er twee mensen waren omgekomen door de onweer had ik het wel even gehad met onweer. In mijn omgeving is het open en bloot, stukken weg en weiland, weinig tot niks om te schuilen. Ik waag me er niet aan. Even niks naast mijn rondje oefeningen is ook een keer niet erg. Rust is ook goed voor het lichaam maar het moet niet te lang duren.

Ik was blij toen het donderdag steeds lekkerder buiten werd. Eerst zou ik niet gaan hardlopen omdat de dag al erg vol zat. Toch stond ik rond 21:00 uur buiten. Het was nog steeds erg licht buiten en het voelde niet als zo laat. Ik begon met hardlopen maar het voelde vreemd ik kwam niet in een ritme. Ik ging te hard/te langzaam/te onregelmatig. Nou alles kwam wel voorbij. Ik besloot niet al te ver te gaan want rondjes die niet lekker gaan van het begin zijn niet mijn ding. Toch heb ik genoten van het hardlopen door het uitzicht en het weer.

 Zaterdagochtend stond ik vroeg op. Ik wist dat er een drukke dag  op de planning stond maar wou toch even genieten van een rondje hardlopen met tegenwind. De meeste wind stond natuurlijk op de dijk dus daar ging ik heen. Het werd een klein rondje. Heen wind mee en terug wind tegen maar wat was dit lekker. De wind door mijn haren en genieten maar.

Donderdag staat voor mij de hemelvaartsdagloop op de planning. 8.6 km, geen lange afstand maar toch wilde ik deze afstand zondag lopen. Nadat we bij beide moeders waren geweest trok ik dan ook mijn hardloopkleding aan. Ik had er zin in. Dit keer geen rondje dijk maar weiland, surfplas en de provinciale weg. Mijn horloge stelde ik in op schatting eindtijd. Op deze manier kon ik goed zien hoe ik bezig was in vergelijking met mijn wedstrijden. Na 2.5 km kreeg ik steken in mijn zij, het was erg warm, deze warmte had ik totaal niet ingeschat op zo warm. Ik deed het rustiger aan maar na iets meer als een kilometer merkte ik dat ik te veel vroeg van mezelf. Het was niet heel vreemd dat het me niet lukte. Mijn lichaam vroeg om vocht. Ik was vergeten dat al het eten wat ik die dag gegeten had mijn lichaam al lang verlaten had (ik hou het netjes). Niet echt de ideale omstandigheden met het warme weer, vocht verliezen en het eerdere wat gebeurt was.

Het dondert en het bliksemt

Ik besloot even een stuk te wandelen op een flink tempo. Dat ging goed en ik ging weer rustig hardlopen. 1:07:09 over 8.6 km. Geen mooie tijd natuurlijk maar ik ben op een verantwoorde manier doorgegaan en eenmaal thuis mijn lichaam aangevuld met genoeg water en limonade.

Of ik deze week nog voor de hemelvaartsdagloop ga hardlopen weet ik nog niet zeker. Een kort rustig loopje op dinsdagavond kan denk ik nog wel. Donderdag is mijn plan simpel. De tijd van vorig jaar gaat niet verbeterd worden maar het zou mooi zijn wel onder de tijd te blijven van de eerste keer. Ik ga genieten van hardlopen in mijn geboortedorp dat staat voorop. Met mijn publiek, papa, mama, Rianne, mijn vriend, mijn schoonouders, oom, tante en neefjes langs de kant gaat het genieten zeker lukken.

Elke maandag en vrijdag ga ik nog steeds naar de sportschool maar ga ik daar niet meer elke keer
over schrijven aangezien ik op het moment elke keer hetzelfde rondje maak. Mocht ik er wat
leuk/nuttigs over te vertellen hebben dan zullen jullie dit natuurlijk lezen.

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Patricia is Grafisch Vormgever, blogt op www.blog.donderdesign.nl, leest, fotografeert en sinds 2012 niet meer te stoppen met hardlopen. Het meer bewegen werd een passie, een moment voor haar zelf, om na te denken en te genieten. Ze begon met een 6.8 km wedstrijd gevolgd door een 10 & 15 km en in oktober 2015 liep ze haar eerste halve marathon. Haar focus is nu sterk genoeg worden om een marathon te lopen en wel die van Rotterdam

One Comment

  • Kim

    13 mei 2015 at 12:11

    Het lijkt mij ook heel eng om onweer mee te maken wanneer je gaat hardlopen! Verstandig dat je bent gaan schuilen en mensen hebt ingelicht waar je bent!
    Liefs

    Beantwoorden

Geef een reactie