Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Het gaat niet altijd makkelijk

Het gaat niet altijd makkelijk

Zelfs als je je zo goed en trots voelt na een mooie wedstrijd en een kleine overwinning is het nog wel eens lastig om jezelf de deur uit te slepen. En als je dan eindelijk gaat, gaat het niet altijd goed.

Afgelopen zondag ging ik er op uit. Dat weekend wilde ik 5 km lopen, maar ik was er nog niet helemaal uit of ik dat zondag of maandag ging doen. Omdat ik hoopte op een Paas-award van Nike, ging ik er zondag op uit. Helaas kreeg ik die award niet.

De zijkant van mijn schenen
Het rennen ging ook niet geweldig. Ik ging niet eens te snel van start. Na iets meer dan 500 meter stopte ik even om te stretchen en ik rende verder. Gewoon, een rustig tempo, om te genieten. Niet om alweer mijn snelste 5 km van het jaar te lopen. Al snel kreeg ik wat last van de zijkanten van mijn schenen aan de buitenkant. Het staat dan helemaal strak. Van Alyssa kreeg ik de tip om afwisselend op mijn hakken en hielen te lopen thuis, als oefening. Als ik last heb van mijn schenen, dan kan ik dus niet eens mijn tenen omhoog doen (op mijn hielen lopen), omdat het gewoon echt pijn doet. En wat het is? Ik heb geen idee.

Eergisteren liep ik snel naar het station vanaf mijn stageplek. Toen had ik er ook last van. Het was zelfs zo erg, dat ik niet ging rennen voor mijn bus omdat ik bang was dat dat veel te veel pijn deed. Ik ren tegenwoordig met plezier naar mijn bus (want: even rennen zonder buiten adem te zijn), dus dat ik liever mijn bus zou missen was geen goed teken. Gelukkig miste ik ‘m niet en toen ik een half uur later de bus weer uitstapte, had ik nergens meer last van. Iemand enig idee wat dit kan zijn? Hoe ik het op kan lossen?

Anyway, die 5 km. Ja, ik stopte dus regelmatig. Maar buiten die pijn om, was het genieten. Het was prachtig weer en het zonnetje scheen heerlijk op mijn rug en in mijn gezicht. Ik had een hemdje aan en mijn staart zwiepte over mijn schouders heen. Ik keek ver vooruit en ik had de hele weg voor mezelf. Ik had mijn muziek lekker hard gezet en playbackte uitgebreid mee. Genieten! Tot ik dus weer even moest stoppen om te stretchen.

Oplossing
Het wordt me even te gek. Ik ga hier dus meer informatie over zoeken (nu). Ik hoop dat ik iets kan vinden om me te helpen, want ik heb geen tijd om naar de fysiotherapeut te gaan (aangezien ik dagelijks van 7 tot 19u opsta/onderweg ben/op stage ben). Ik heb al aan verschillende mensen gevraagd die shin splints hebben (gehad) hoe het voelt. Zij zeggen allemaal dat het aan de binnenkant zit. Ik voel het aan de buitenkant. Even googlen (had ik veel eerder moeten doen) en wat blijkt? Aan de binnenkant is je achterste scheenbeenspier geïrriteerd. Dit komt het meeste voor. Maar het kan ook dat je voorste scheenbeenspier geïrriteerd is en dat voel je dus aan de buitenkant. Dit plaatje laat beide manieren zien. Links heb ik dus (en het zit precies daar waar zij laten zien) en rechts komt het meeste voor.

De oorzaken:

  • Te snel opvoeren van de trainingen: ik ging in 2 maanden van gestopt na een blessure, naar regelmatig een 5 km, met schoenen waar de demping uit was vanwege krachttraining.
  • Trainen op een te harde ondergrond: ik train altijd op asfalt, omdat ik bij een zachte ondergrond (is ook vaak oneven) bang ben dat ik last krijg van mijn knie. En dat lopen van eergisteren? Toen had ik schoenen aan met een dunne zool, dus zonder demping.

Oplossingen die ik tegenkom:

  • Een week rust: komt goed uit, want na dit weekend mag ik sowieso een paar dagen niet sporten.
  • Behandelen met ijs: wordt toch een tijd dat ik een icepack ga kopen.
  • Rustig weer beginnen met hardlopen, met extra rustdagen en ijs: met 2x in de week lopen zijn er genoeg rustdagen denk ik, dat icepack ga ik regelen.
  • Scheenbeenspieren versterken: op je hielen lopen, zoals Alyssa al zei.
  • Kijk naar je schoenen: die zijn net drie weken oud ofzo, dus dat moet goed zitten.

Nou, komende week dus rustig aan. Ook letten op mijn normale schoenen, niet alleen hardloopschoenen. Meer in het park lopen en niet alleen er omheen. En een icepack kopen. En daarna? Rustig weer beginnen en eens kijken naar een hardlooptrainer in de buurt.

Pfff. Ben ik net van die knie af (fingers crossed), krijg ik dit. Zo komt er nooit wat van die halve marathon?

Heb jij wel eens last gehad van shin splints? Aan de buitenkant/voorste scheenbeenspier?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Petra begon in 2012 met hardlopen, liep na enkele blessures in oktober 2016 ein-de-lijk haar eerste halve marathon en traint nu voor de derde (en vierde, en vijfde...). Buiten hardlopen om werkt ze als freelance copywriter en communitymanager, blogt ze op JKR en Doen in Boedapest.nl/To Do in Budapest.com, en probeert ze zoveel mogelijk te reizen.

One Comment

  • Anniek

    9 april 2015 at 09:47

    ik las het begin van je verhaal en dacht meteen: shin splint.

    Ik heb het zelf ook en kan je vertellen dat je het absoluut niet moet onderschatten. Ik heb nu sinds begin januari niet meer gelopen. Mocht halverwege maart weer beginnen met een rustig schema: 1 minuut lopen, 1 minuut rust, en dat dan voor 15 minuten. Een stap verder werd het 2 minuten lopen, 2 minuten rust. Daar ging het alweer mis…

    Heel erg vervelend, maar het laat wel zien hoe naar de klachten zijn. Een weekje rust is vaak toch echt niet voldoende. Mijn fysio masseert mijn kuit af en toe los om het hele gebied los te houden. Verder moet ik veel rekken, en, heel belangrijk, core stability oefeningen doen. Verder krijg ik binnenkort ook zooltjes.

    Ik wil je niet bang maken en ik ben alles behalve een fysio of professional, ik wil je alleen waarschuwen, want ik weet hoe naar het is om lange tijd niet meer te mogen hardlopen, zeker als je daar juist zo gek op bent (wat ik ook zeker ben).

    Sterkte, en succes!

    Beantwoorden

Geef een reactie