Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Inspiration
  • /
  • Hoe ik veranderd ben door het hardlopen, zowel fysiek als mentaal

Hoe ik veranderd ben door het hardlopen, zowel fysiek als mentaal

Vandaag een wat persoonlijker blogje. Ik loop nu sinds 2012 en dat is absoluut niet zonder slag of stoot gebeurd. Hardlopen is een mentaal spelletje waarbij je fysiek ook een rol speelt. Vandaag lees je mijn reis. Onzeker, meer willen en doorgaan. Dit is hoe ik met hardlopen veranderd ben, zowel fysiek als mentaal. 

Fysiek

Ik begon met hardlopen omdat ik wilde afvallen. Ik denk dat de helft van de mensen die daadwerkelijk in januari begonnen met hardlopen om af te vallen, rond maart gestopt zijn. Ik ben blijven hangen. In beide. Oké, misschien niet helemaal, maar als ik kijk naar wat ik wilde bereiken in 2012 met afvallen en nu 2016, daar ben ik niet helemaal in geslaagd en ik heb daar vrede mee. Ik zeg hierbij niet dat ik tevreden ben, ik zeg alleen dat langzaam afvallen de beste manier is om af te vallen. Toen ik in 2012 begon met hardlopen wilde ik 30 kilo kwijt raken. Het liefst zo snel mogelijk, zoals 80% van mensen die willen afvallen. Ondanks al die dieetboeken, tig opgeslagen websites en noem maar op ben ik na 4 jaar nog steeds niet 30 kilo kwijt, maar ik ben wel heel veel spieren rijker.

Pas midden 2015 kwam ik erachter. Ik weet nu waarom ik nog steeds niet veel ben afgevallen, ondanks al dat gesport van mij. Mijn eetverslaving. Ik heb echt een eetverslaving en ondanks dat ik het nu weet en er mee bezig ben, gaat het moeizaam. Het is ook niet iets wat je in twee maanden kunt afleren. Het zit in mijn hoofd, ik weet het, maar soms kom ik niet in actie. Ik weet dat ik de juiste voeding moet nemen, ik weet dat ik de juiste hoeveelheid moet nemen en niet drie borden vol. IK WEET HET. Maar waarom doe je het niet Zélia? Omdat ik die controle nog niet heb en te vaak in verleiding kom om de verkeerde dingen te pakken of te veel te pakken. Wanneer ik me op me gelukkigste voel, dan gaat het prima. Zodra ik alleen ben en ik heb de mogelijkheden, dan pak ik die mogelijkheden ook. Dit stukje is ook niet echt fysiek, maar meer mentaal denk ik.

Toch ben ik wel wat kwijt hoor. Ik postte een tijdje geleden een foto, een verschilfoto en ook ik zag dat ik veranderd was. Ik ben strakker geworden. Mijn buikrol is nu niet 2 maar 1 geworden en over het algemeen is er wel wat af. Ik ben dus fysiek qua hardlopen zeker ook veranderd, maar ik denk meer in de spiermassa zit dan het totale. Je doet iets fouts, hoor ik je denken. Met 3-4 x per week hardlopen en sportschool, je zou nu een slanke den moeten zijn. It’s all about the food guys!

Hoe ik veranderd ben door het hardlopen, zowel fysiek als mentaal

Ik in 2012 tijdens mijn eerste 5 km wedstrijd. 

Maar niet alleen het wat “slanker” worden is gekomen door het hardlopen. Ik ben echt aanzienlijk sneller dan in 2012. Even mijn halve marathons op volgorde en als je erop klikt kom je op mijn verslag uit:

  1. Mijn allereerste halve marathon, de halve marathon van Parijs (2013): 3:00:05
  2. Halve marathon Eindhoven (2013): 2.58.44 (als laatste gefinisht)
  3. Halve marathon Eindhoven (2014): 2:56:31
  4. Groet uit Schoorl (2015): 2:58:55
  5. CPC Loop Den Haag (2015): 2:42:28
  6. Halve marathon Eindhoven (2015), dit was een hele slechte run door slapende voeten: 2:43:29
  7. Halve marathon Amsterdam(2015): 2:31:31

Zoals je ziet ben ik van een halve marathon die ik in 3 uur liep gegaan naar een halve marathon die ik bijna in 2,5 uur loop. Ik ben daar best wel trots op! Fysiek ben ik echt wel sterker geworden, maar nu moet ik ook sterker worden wat betreft mijn voeding. Ik krijg steeds meer vertrouwen in mijn eigen lichaam. Ik weet dat ik sneller kan worden wanneer ik lichter ben maar toch, toch best wel een grote prestatie. Tijdens mijn tempoloopjes haal ik de 7’00” min/km terwijl ik in 2014 nog in de 8’00” min/km zat. Ik kom er wel.

Mentaal

Ik kan het wel, ik kan het niet. Jij kan het wel. Iedereen kan hardlopen.

Ik kan je vertellen dat wanneer je heerlijk in je flow zit qua hardlopen, dat dat het beste gevoel is. Ik kan ook je vertellen dat het in een keer weggerukt kan worden door een hardloopwedstrijd. Zo eindigde ik in 2013 als laatste tijdens de halve marathon van Eindhoven. Je voelt veel vreugde want je hebt het gehaald, je krijgt onwijs mooie en lieve reacties en dan val je in een gat. Niet omdat ik geen doel meer had, ik had juist meer doelen dan ooit. Nee, er komt dan een hele nare wendig. Je bent laatste geworden tijdens een wedstrijd. Dat heeft mij zo gebroken dat ik op een gegeven moment niet meer durfde mee te doen aan wedstrijden. Ik zou 6 maanden later de CPC Loop doen, de halve marathon, maar die heb ik niet gedaan. Ik heb toen voor de 10 km gekozen, met veel angst om weer als laatste over de finish te komen. Ik kreeg ook niet echt de zin meer om te gaan hardlopen. Je voelt je echt gebroken.

Vorig jaar was het echt een strijd tegen mezelf en ook een beetje tegen de mensen die mij vertelde dat ik nooit een marathon zou kunnen lopen. Sommigen weten wel dat ik enorm veel mails en reacties heb ontvangen waarin mensen mij haarfijn vertelden dat ik het toch niet zou kunnen. Ik was en ben daar te dik voor. Toen ik in 2014 begon met het trainen voor een marathon kwam er elke keer een angst naar boven. Wat nou als ik weer als laatste zou finishen, net als tijdens de halve van Eindhoven? Kan ik het wel? Ik ben toch veel te dik om een marathon uit te lopen? Ik loop als een slak! Hoe moet ik dit gaan redden? En eigenlijk is het antwoord heel simpel: gewoon doen! Toch ligt de drempel enorm hoog. Het “gewoon doen” is makkelijker gezegd dan gedaan. Hardlopen doe je niet alleen met je benen maar ook met je hoofd. Wanneer je er mentaal niet klaar voor bent, dan lukt het vaak niet. Net als bij afvallen. Het moet goed zitten in je hoofd om de volle 100% eruit te halen. Dat traject ben ik vorig jaar in gegaan en nu durf ik wel te zeggen dat dat beter zit dan vorig jaar.

Hoe ik veranderd ben door het hardlopen, zowel fysiek als mentaal

Wanneer ik iets wil doen, bereiken of wat dan ook, dan ga ik daar 100% voor. Zo ook met de marathon. Ik zou hoe dan ook die marathon lopen. Andrea had een compleet schema voor me gemaakt en ik moest me eraan houden. In het schema waren ook twee wedstrijden voor de marathon: Groet uit Schoorl de halve marathon en CPC Loop in Den Haag, ook de halve marathon. Toen ik aan de start stond van Groet uit Schoorl, dacht ik wel dat dit me ging lukken. Een test, vooral een mentale test. Een test waarin ik 100% ben gezakt. De angst om weer als laatste te eindigen, de bezemwagen en het eindeloze uitzicht zonder lopers voor me. Ik had ze allemaal en dat kostte me daarna wel energie om weer door te gaan. Maar ik geef niet op! Ik trainde weer door en toen kwam CPC Loop. Een week van tevoren ziek geweest en laat ik nou ook nog eens eigenwijs zijn. Ik ging hem lopen. Als training, voor mezelf. En heel eerlijk? Zonder druk heb ik heerlijk gelopen en ook nog een 14,5 min van mijn PR eraf gelopen. En vanaf dat moment is bij mij de knop omgedraaid. Het zat mentaal een stuk beter maar ik was er nog niet. 

2015 staat in teken van PR’s en niet meer de angst om de langzaamste te zijn. Ik verbrak PR na PR! Voor het eerst deed ik mee aan een wedstrijd van 10 km met een gemiddelde snelheid van 6’49” min/km. EEN 6! Een half jaar na de CPC Loop liep ik de halve marathon van Amsterdam. Weer ruim 11 min eraf. Het is waar wat ze zeggen. Je kan meer dan je denkt!

Hoe ik veranderd ben door het hardlopen, zowel fysiek als mentaal

Ondanks dat het wel beter gaat met mij hik ik vaak nog tegen dingen aan. Ik zou heel graag met andere lopers mee willen lopen/trainen, maar ik durf dat niet. Ik heb ook altijd een standaard smoesje: Nee, ik loop zo langzaam. Dadelijk krijg je nog een blessure door mij. En dat terwijl ik nu veel sneller ben geworden. Als ik kijk naar mijn tijden van wedstrijden of snelle tempoloopjes, zo langzaam ben ik nu ook weer niet. Mmm… misschien moet ik het gewoon doen.

Het is misschien een onsamenhangend verhaal geworden, maar wat ik jullie wil zeggen is dit: GEWOON DOEN. Ga ervoor, pak een doel en zorg ervoor dat ‘ie niet van je afgepakt wordt. Maak je doel of droom waar. Je bent mentaal en fysiek zoveel sterker dan je denkt. Echt! En om even nog een heel groot cliché erin te gooien: Als ik het kan, dan kan jij het ook! Ik ga ervoor zorgen dat mijn eetverslaving onder controle is en nog mooier: dat ik over 1 jaar kan zeggen dat die eetverslaving onder controle IS!

P.S. na het schrijven van dit blogje heb ik weer de motivatie gekregen om keihard te gaan knallen voor mijn tweede marathon! Op naar veel kilometers en gezond eten. No more overeating!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

13 Comments

  • Charlotte

    29 januari 2016 at 17:40

    Wauw, echt respect voor wat je hebt bereikt en je doorzettingsermogen, daar kun je echt heel erg trots op zijn. Heel veel succes met (de voorbereiding van) je volgende marathon! 🙂

    Beantwoorden
  • Lia

    29 januari 2016 at 19:30

    Wat een doorzettingsvermogen! Ik zou je zo graag een dikke knuffel willen geven! Chapeau, hoe je elke keer jezelf overwint, zowel fysiek als mentaal. Een marathon staat nog op mijn lijstje, dus wat dat betreft ben ik jaloers op jou…grr 😉 Ga zo door en blijf jezelf verbazen!

    Beantwoorden
  • Janneke

    29 januari 2016 at 20:09

    Superveel respect voor je, echt knap geschreven en mooie vooruitgang zowel fysiek als mentaal! Goed gedaan en heel veel succes met de trainingen voor parijs! Ik ben benieuwd naar je verhalen.

    Beantwoorden
  • Ilse

    29 januari 2016 at 20:51

    RESPECT!!!!
    Ik herken werkelijk alles over je eetverslaving, ik ben zelf in September 2012 met een crashdieet 50 kg afgevallen in 7 mnd tijd, en in december 2012 met hardlopen begonnen.
    Ik denk 24/7’aan eten, probeer max. 1900 cal per dag te nemen en minimaal 2 x in de week te lopen.
    Dat eten of eigenlijk dat niet eten wat ik wil kan ik redelijk in toom houden maar de wil om te lopen is steeds ver te zoeken, ik vind t namelijk niet leuk, nooit leuk gevonden maar ik blijf t doen om af en toe iets lekkers te kunnen eten.
    Maar ik heb bewondering voor je afstanden die je loopt, de tijd die je er over doet is niet belangrijk.
    Zelf loop ik 5,6 of 7 km per keer gewoon omdat ik me onderweg doodverveel ondanks de muziek in mijn oren.
    Nogmaals RESPECT

    Beantwoorden
  • moniek

    29 januari 2016 at 21:00

    Ik ben onder de indruk van je verhaal en je meeslepende schrijftrant! Bovendien veel respect voor je; afvallen en hardlopen en de moed om wedstrijden te lopen met risico om als laatste te eindigen. Natuurlijk begrijp ik dat je daar niet vrolijk van werd en in een dip(je) kwam maar je hebt het toch maar gedaan en bent doorgegaan! Ik ben benieuwd of en wanneer je je plan voor een marathon gaat uitvoeren. En ik weet eigenlijk wel zeker dat je ook deze afstand de baas zal kunnen! Trek je eigen plan hier in en je zult de mensen die nu roepen dat je het niet kan, verbaasd doen staan! Ik wens je heel veel succes en ben nieuwsgierig naar je verdere verhalen!

    Beantwoorden
  • lindsay

    29 januari 2016 at 21:53

    Respect voor je. Ook heel mooi geschreven.
    Ik weet nu zeker dat ik mijn trainer ga mailen over meedoen aan de halve marathon training. Als ik het wil dan kan ik het.

    Beantwoorden
  • Koos

    29 januari 2016 at 22:27

    Diep respect voor wat jij allemaal hebt overwonnen!
    Je schrijft dat je je onzeker voelt door je laatste plaats in Eindhoven. Niet doen!!
    Je hebt hem uitgelopen en hoeveel lopers hebben dit niet gedurfd en zijn thuis gebleven, jij bent de uitdaging wel aangegaan!
    Er zijn altijd snellere lopers, spiegel je daar niet aan. Geniet van het lopen en je grenzen verleggen zich dan vanzelf.

    Beantwoorden
  • Anne Marie

    30 januari 2016 at 10:40

    (bijna) als laatste binnenkomen in een wedstrijd, voor je nergens meer lopers zien … Och ik herken het zo! Het heeft mij ook gebroken.
    En ook ik ben er weer, door heel lang alleen maar te gaan hardlopen met de hond (die maakt het niks uit wat voor tempo ik loop) en zo weer vertrouwen te krijgen in mijn eigen lichaam, ik kan het wel.
    Het is ook daarom dat ik je blog volg, je bent een voorbeeld en je inspireert.
    Zet m op Zelia! YES you can!

    Beantwoorden
  • Floor

    11 februari 2016 at 21:47

    Superknap hoe ver je al bent gekomen. Echt groot RESPECT voor je. Helaas herken ik je eet-verslaving maar al te goed. En juist als ik gelopen heb, vind ik dat ik iets verdiend heb….

    Ik blijf je volgen! Succes!!!

    Beantwoorden

Geef een reactie