Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Leiden Halve Marathon

Mijn tweede halve marathon zit erop. Zo, dat is eruit. Al die weken voorbereiding en pats boem, in ruim twee uur is het voorbij. Maar die twee uur, die waren heel bijzonder en heel gaaf, en vandaag lezen jullie er alles over. Ik deed afgelopen zondag namelijk mee met de Leiden Halve Marathon en die verliep toch iets anders dan ik had gedacht.

Zondagochtend: om 06.30 uur gaat de wekker al. Wat, zo vroeg? Jazeker! Een uur later moest ik namelijk al in de auto zitten. Na wat gestress omdat het horloge van m’n vriend (Niels) kwijt was, waren we dan toch op tijd vertrokken. We haalden onderweg naar Leiden het tweede deel van m’n supportteam (Roeland) op uit Utrecht en reden door naar Leiden. Ik haalde m’n startnummer op, verwisselde m’n joggingbroek voor een korte broek, at nog een banaantje en toen was het al tijd om richting de startvakken te gaan. Een kus en een high five verder moest ik het toch echt alleen gaan doen: 21.1 kilometer. Als je mij al wat langer volgt op m’n eigen blog, dan weet je dat ik de laatste paar wedstrijden met iemand samen heb gerend; dit keer ren ik alleen.

Leiden Halve Marathon.jpg

Het startschot klinkt en we zijn onderweg. Helaas niet zo snel als ik dacht, we moeten eerst allemaal door een hele smalle fuik. Daardoor ben ik uiteindelijk pas zeven minuten na het startschot onder de startboog door. Horloge aan, muziek aan en rennen maar! Ik zie m’n Niels en Roeland nog staan, zwaai even en ga er dan vandoor. Wat blijkt? Ik ga veel te snel! Achteraf zie ik dat ik mijn eerste kilometer met een gemiddelde van 4:58 heb gerend. Dat is veel en veel te snel voor mijn doen. Dit houd ik nooit 21 kilometer vol. Op de rem dus! Na een tijdje zie ik het pacerteam van 2:05 in beeld komen en daar wil ik bij aanhaken. Dit was ik vanaf het begin al van plan, maar door die stomme fuik was ik ze uit het oog verloren. Ik haak aan, maar vind al snel dat ze te langzaam gaan. De groep is te groot en ze lopen me allemaal voor de voeten. Dan maar inhalen!

Bij vier kilometer krijg je een spons in de vorm van een poppetje. Omdat het best warm is, besluit ik hem ook dit jaar bij me te houden. Die kan nog wel eens van pas gaan komen! Inmiddels moet ik ook naar het toilet, shit, daar heb ik dus echt geen tijd voor nu. Vlak na de eerste drinkpost zie ik een dixie maar toch sla ik hem over. Zonde van m’n tijd!

Leiden Halve Marathon 4.jpg

Ik ren dus maar gewoon door maar ik zie nu dat we door de weilanden rennen. Als er iets is wat ik saai vind, is het wel door de weilanden rennen. Op dit stuk krijg ik het dus al heel zwaar, niet handig als je nog meer dan de helft moet. Bij 9 kilometer besluit ik heel eventjes te wandelen. De zon brandt inmiddels op m’n hoofd en ik ben er even helemaal klaar mee. Er staat niemand langs de weg aan te moedigen, ik voel dat ik blaren heb gekregen en moet nog steeds naar het toilet. Omdat ik niet al teveel tijd wil verliezen, ren ik daarna toch maar weer snel verder!

Langzaam maar zeker komen we weer in de bewoonde wereld en al snel is daar de volgende drinkpost. We lopen over een soort meubelboulevard langs het leger (wauw, die mannen geven je wel energie hoor!) en een bruggetje over. Daar zie ik een bord: 21km naar links, 42km naar rechts. Pfoeh, voor mij voorlopig nog geen marathon hoor; ik was heel blij dat ik naar links mocht! Weer heb ik het ineens bloedheet, en dat terwijl ik net nog mijn gevulde spons over mezelf leeg had geknepen. Ik wandel weer even maar word als snel op m’n rug getikt door een jongen van een jaar of 16. Hij glimlacht en ik ren weer verder. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat hij wel rent en ik niet!

Het volgende stuk gaat best goed: m’n muziek staat hard aan, we rennen door woonwijken met enthousiaste supporters en kindjes met emmers water (handig om je spons in te vullen!). Dan besef ik me: Niels en Roeland zouden bij 15km staan. Als ik ze vervolgens niet zie, ben ik behoorlijk teleurgesteld. Ik had de support echt even nodig. Nouja, dan maar verder rennen. We zijn inmiddels de 17km ruim voorbij en daar zie ik ze! Niels maakt foto’s en Roeland is flink aan het aanmoedigen. Omdat ik perse niet wil stoppen, ren ik snel weer verder.

Leiden Halve Marathon 3.jpg

Even later zit ik er weer doorheen. Maar niet voor lang. Een oudere man komt naar me toe en begint zijn peptalk: “kom op Josianne, je kan het! We zijn er bijna. Je gaat nu gewoon rustig joggen, je bent er bijna. Geniet ervan!” Ik ren weer verder, we hoeven nog maar drie kilometer, dit kan ik. Inmiddels zijn we bijna bij het einde. Vlak voor me zie ik een man zwieberen op z’n benen; hij probeert verder te rennen, maar valt ineens tegen het hek aan. Ik schrik me dood, maar ren toch verder. Daar zijn de bordjes: nog 500 meter, nog 400 meter, en bij 200 meter zie ik ineens m’n zusje de longen uit haar lijf schreeuwen. Ik wist helemaal niet dat ze zou komen, dus dit was een extra grote verrassing! Ik zet nog een eindsprint in en kom uiteindelijk na twee uur en 6 minuten over de finish. Wauw. Dit houdt in dat ik een PR heb gerend! Ik heb 13 minuten sneller gerend dan een half jaar in Eindhoven.

Bij de finish ga ik heel even zitten (hoewel dat eigenlijk niet mag van de vrijwilliger), maar ik moet even verwerken wat ik zojuist heb gedaan. Al snel daarna haal ik een flesje AA drink en loop naar m’n supportteam. I DID IT!

Wat m’n volgende doel wordt, weet ik nog niet, maar dat ik volgend jaar weer aan de Leiden Halve Marathon meedoe is zeker.

Hebben jullie afgelopen weekend Leiden Halve Marathon gelopen, of misschien een andere afstand? Hoe ging het bij jullie?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

4 Comments

Geef een reactie