Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Lopen voor de lol

Vorige week zaterdag kreeg ik het even benauwd. Hoe hard ik ook werkte, de stapel werk werd maar groter en groter. Mijn huis was een puinhoop. Ik had al nachtenlang geen oog dicht gedaan. Mijn keel deed zeer. En ik had dat weekend twee hardloopevenementen. Help, wat nu? Ik kreeg al een halve paniekaanval bij de gedachte dat ik dat weekend zoveel móest – en dan zou maandag het hele feest weer van voren af aan beginnen. Ik besloot mijn agenda rigoureus leeg te vegen. 

Zaterdag en zondag

Zoals gezegd, ik had twee hardloopevenementen op de planning. Op zaterdag een Halloween Run bij Run2Day, en op zondag een trail van 17 kilometer in Schoorl. Voor die laatste run zou ik om half zes uit bed moeten om om half zeven de trein te pakken. Normaal gesproken geen probleem (oké, een beetje pijn doet het wel, zeker op zondag!), maar nu zag ik er als een berg tegenop. Vroeg op, de trein in, trail rennen, douchen en omkleden, 1,5 uur in de trein terug – einde zondag. Met pijn in mijn hart cancelde ik alle afspraken en verkocht ik mijn startbewijs voor de trail. Hoe vervelend ook, het luchtte meteen op. Ik had twee vrije dagen. En dat was al weken niet meer voorgekomen.

Wat doe ik meestal als ik me rot voel? Of gestrest? Hardlopen. Maar daar stond mijn hoofd niet naar. En trouwens, dat hoofd zat vol snot, dus lopen leek mij ook geen pretje. Ik wilde deze week lopen voor de lol, niet omdat het moet. Niet omdat ik train voor een wedstrijd. Niet omdat ik me anders ‘slecht’ voel. Het voelde alsof ik al zo veel ‘moet’ doen, ik wilde niet dat hardlopen ook in dat rijtje zou vallen. Hardlopen is mijn hobby, een liefhebberij, en dat moet het blijven.

Lang verhaal kort: ik ging wandelen. Ongeveer de route die ik anders zou rennen legde ik nu te voet af. Tussendoor stopte ik voor de allerlaatste Pumpkin Spice Latte van het seizoen. Anderhalf uur later en zo’n 7 kilometer verder stond ik weer voor de deur. Nog niet helemaal zen, maar wel rustiger dan toen ik vertrok.

Na een goede nacht slaap (wat kan dat toch veel veranderen!) werd ik zondag redelijk uitgerust wakker. Het was prachtig weer: zonnig, niet te koud. Het perfecte hardloopweer. Maar in plaats van 1,5 uur in mijn eentje door de duinen te rennen, ging ik samen met mijn vriend op pad. We wandelden urenlang door Den Haag: door het centrum, door de vele parken in de stad. Aan het eind van de middag belandden we in ons buurtcafé met familie. Wat een fijne, lome dag.

 photo jkr 7 nov 3_zpsdab6rijx.jpg

Maandag

Na zo’n weekend niet lopen, gaat het toch kriebelen… Maandagochtend had ik zin om te rennen dus strikte ik voor dag en dauw mijn schoenen. Tijdens het rennen dacht ik aan mijn doelen en trainingen. In december begin ik met trainen voor de marathon van Rotterdam. Tot die tijd heb ik geen wedstrijden en is er dus geen reden om trouw 3, 4 keer per week te rennen. Ik mag gewoon gaan rennen wanneer ik wil! Als ik zin heb! Daar moet ik van genieten. Ik rende tot ik geen zin meer had, en ik lette niet op mijn tempo. Gewoon, rennen voor de lol.

 photo jkr 7 nov 2_zps96aeh1db.jpg

Woensdag

Ook op woensdag liep ik ’s ochtends, voor werk. Buiten was het nog donker en enorm mistig – ik kreeg er een beetje een horrorfilm-vibe van. Na een half uur klaarde het gelukkig op en werd het langzaam lichter. De lucht kleurde rood en oranje. Ik rende mijn vaste rondje: ik lette daarom niet op de afstand (die weet ik dan van tevoren al) en ook niet op mijn pace. En weer kwam ik relaxed thuis. Ik had 40 minuten rustig gerend, naar de prachtige lucht gekeken en naar de radio geluisterd. Iemand anders zou dit ‘me-time’ noemen.

De rest van de week liep ik niet. Op vrijdag had ik wel weer mijn wekker gezet om vroeg te gaan rennen. Maar toen om half zeven de wekker ging dacht ik: heb ik wel zin? Nee, wist ik al snel. Ik wilde liever een uurtje langer in bed blijven. 

Dit weekend ga ik wel weer lekker hardlopen. Hoe ver of hoe snel? Geen idee. 

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

One Comment

Geef een reactie