Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Mentaal sterker worden, doorgaan en nog 8 weken

Mentaal sterker worden, doorgaan en nog 8 weken

Na mijn brief aan mijn coach die ik woensdag heb gepost, hebben jullie wellicht wel gelezen dat ik een beetje in een dip zat door de halve marathon van Groet uit Schoorl. Ik ben mentaal wel sterk, want ik wil doorgaan, maar ik heb altijd hoe dan ook een angst die ik meedraag tijdens het hardlopen en dan vooral tijdens wedstrijden. Andrea, mijn coach, stuurde een mooie en lieve brief terug. Deze kan je hier lezen. Donderdagmiddag kreeg ik ook van haar een opdracht. Een pittige opdracht die ik voor volgende week moet maken, want dan meeten we elkaar weer. We gaan kijken hoe ik van mijn angst af kan komen. 

Ik negeerde verder het hardlopen behoorlijk deze week. De zin, het gevoel en tja eigenlijk alles omtrent hardlopen, daar wilde ik even niks mee te maken hebben. Ik moest mezelf even weer terugvinden. Klinkt dramatischer dan het is… maar waarom wil ik ook al weer een marathon lopen of beter gezegd: waarom wil ik überhaupt hardlopen?

Donderdag liep ik een kleine 5 km met tegenzin. Ik had dan wel nieuwe hardloopschoenen en die wilde ik uittesten, maar ik wilde gewoon niet en ik kon het ook niet. Met heel veel tegenzin ging ik naar buiten. Voor mijn gevoel was ik 2 uur buiten, zo langzaam gingen de tijd en de kilometers. Ik baalde nog meer. Wat is dit Zélia? Doe toch even normaal?

Mentaal sterker worden, doorgaan en nog 8 weken

Marathon-Week-15-1

Vrijdag stond er op de planning een duurloopje van 85 min met daarin 2x 25 min versnellen. Ik had een beetje uitgerekend hoeveel kilometers dat zou zijn en ik besloot om met een omweg naar het centrum te gaan om een Subway-broodje te halen en dan met de bus terug naar huis te gaan. Terwijl ik donderdag geen zin had om te hardlopen gingen mijn benen nu vanzelf. Ik liep en mijn gedachten waren gefocust op mijn gedachten tijdens het hardlopen. Klinkt eng haha! Nee, dit moest ik doen.

Ik begon alle wedstrijden in mijn hoofd snel te analyseren. Waar ging het fout, wat voelde ik, wat wilde ik op dat moment? Waarom lukte het het niet enz. Ik kan je zeggen dat 85 min lang een rollercoaster aan emoties werd. Tijdens deze run ben ik achter zo veel gekomen en er zijn behoorlijk wat puzzelstukjes die nu een plekje hebben gekregen. Ik heb nog niet alle antwoorden, maar ik ben een stap verder en dat voelde goed. Mijn hoofd was leeg en ik had na 85 min mijn Subway-broodje!

Marathon-Week-15-2

Marathon-Week-15-3

Zondag was het tijd voor een duurloop van 25 km. Na mijn run van vrijdag keek ik daar zeker niet tegenop. Sterker nog, kom maar op dacht ik. ‘Even’ 25 km lang alleen maar met mijn eigen gedachten bezig zijn. De zon scheen, maar het was wel een beetje frisjes. Help, wat trek ik dan aan? Na een kort overleg met Andrea kwamen we eruit: een driekwart legging en een t-shirt en een jasje in mijn tas. Dat jasje, die was ik vergeten haha. Ik had mijn route helemaal uitgestippeld en was klaar om te gaan. Ik voelde me verder wel goed, alleen had ik wel behoorlijk wat buikkrampen. Tja, mannen hebben daar minder vaak last van dan vrouwen tijdens het hardlopen. Niks houdt me tegen, dus hup Zélia, gaan!

Ik had de eerste paar kilometer weer mijn gebruikelijk krampperiodes in mijn kuiten. Dat kon er natuurlijk ook wel bij! Ik liep verder erg lekker, maar ik liep extra langzaam omdat ik toch wel buikpijn had. Wanneer ik voelde dat ik even nog een tandje lager moest, ging ik stretchen. Het waren niet mijn meest makkelijke kilometers, maar met de zon op mijn gezicht voelde ik me goed. Bij 17 km kreeg ik het toch zwaar en ik voelde dat mijn armen ijs- en ijskoud waren, terwijl ik zelf behoorlijk liep te zweten. De laatste 5 km waren pittig en bij 23 km moest ik even stoppen voor een stoplicht. Het voelde net alsof ik vast zat aan de grond. Ik kon mijn benen met moeite bewegen! Oh, nog maar 2 km! De laatste 2 km en die daarvoor heb ik met een snellere tijd gelopen dan de andere 22 km! Hoe, geen idee! Ik denk dat ik gewoon echt naar huis wilde gaan, haha!

Marathon-Week-15-4

Marathon-Week-15-5

Komende weken staat bij mij vooral het mentale aspect op het programma. Ik ga mijn huiswerk van mijn coach goed maken. Dat mentale gedoe is iets wat niet iedereen begrijpt, omdat ik vaak te horen krijg dat ik een doorzetter ben en dat ik daarom mentaal sterk ben. Dat klopt misschien. Ik geef niet snel op en ik wil ervoor gaan, maar soms zit het net wat dieper waardoor het andere dingen kan belemmeren.

Op naar volgende week, ik heb er in ieder geval zeker zin in!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

3 Comments

  • Saskia

    6 maart 2015 at 13:57

    Bon, c’est parti. Ik heb een beslissing genomen die ik even met je wil delen. Ik ga niet naar Parijs.
    Met een reden. Ik heb besloten dat ik niet klaar ben om de marathon te lopen. Ik heb enorm veel tegenslag gehad met mijn voeten (drie paar schoenen geprobeerd en nu sinds twee weken op maat gemaakte sportzolen), mijn rechter hamstring blijft pijn doen en nu sinds een week kan ik na 5 km niet meer voor of achteruit vanwege de pijn in mijn rechterknie (dus toch die gevreesde blessure). Ik zie geen enkele mogelijkheid om mezelf nog klaar te stomen voor de 12e… Ik ben er heel verdrietig en gefrustreerd over maar loop inmiddels met zo veel tegenzin omdat ik gewoon altijd pijn heb. Maximale afstand tot nu is 20 km en dat is gewoon niet genoeg om de marathon fatsoenlijk te kunnen lopen denk ik. Ik ga dus een andere uitzoeken, ergens in het najaar, zodat ik in de zomer rustig onder andere omstandigheden hier naar toe kan werken.

    Beantwoorden

Geef een reactie