Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Met een bril op lopen is nog wel even wennen …

Met een bril op lopen is nog wel even wennen …

Morning! Je leest het goed: ik heb een bril. Ik heb al een bril sinds mijn 11e, maar normaliter draag ik lenzen. Omdat m’n ogen wat geïrriteerd zijn, besloot ik langs een oogdokter te gaan en die zei dat ik voorlopig geen lenzen in mag. Dat wordt dus m’n bril op tijdens het hardlopen. Maar met een bril op lopen is nog wel even wennen zeg. Het gaat niet zo makkelijk als met lenzen, maar goed: daar lees je zometeen meer over. We blikken weer terug op afgelopen week met vier runs! Oh, en ik heb nog een nieuwtje…

 photo Met een bril op lopen is nog wel even wennen 3_zpsh9vcxicn.jpg
Dinsdag ging ik naar buiten voor m’n eerste ronde van de week. ’s Ochtends had ik gewerkt en vlak voor de lunch ging ik naar buiten voor een stukje hardlopen. Op m’n schema stond 40 minuten eigen tempo en dat vind ik heel lekker. Ik hoef niks aan te houden qua hartslag of snelheid en ik kan gewoon doen wat ik wil. Zeker met het nieuws uit Brussel van vorige week dinsdag in m’n hoofd, vond ik het wel lekker om gewoon naar buiten te gaan en maar te zien wat ik zou doen.

 photo Met een bril op lopen is nog wel even wennen 4_zpsag6kxcc8.jpg
Zoals gewoonlijk zou ik op donderdag weer naar buiten gaan voor een rondje. Ik had bedacht om tegen het einde van de middag te gaan, ná m’n afspraak bij de oogdokter. Er stond een fikse interval op de planning, dus als ik dat ’s ochtends zou doen, dan zou ik de rest van de dag geen energie meer hebben om te werken. Bij de oogdokter kreeg ik een druppeltje in m’n ogen die ervoor zorgde dat m’n pupillen gigantisch werden. Ik mocht dan ook niet autorijden na die afspraak. Nu hoefde dat ook niet, maar hardlopen moest vast wel lukken. Nou, heb ik dat even verkeerd ingeschat zeg.

Ik had stiekem die dag veel te weinig gegeten. Heel dom, maar ik had er gewoon niet goed over nagedacht. Met mijn domme hoofd dacht ik dat het me wel zou lukken na een flinke kom courgettesoep. #beginnersfout. Tijdens m’n intervalsessie voelde ik me al vrij snel beroerd en moe. Logisch, als je zo weinig eet. Even twijfelde ik: zal ik omdraaien? Toch wilde ik deze training niet afkappen en na de tweede sessie van 2km snel rennen (en even uitpuffen op een bankje) besloot ik m’n interval aan te passen. Ik rende in eerste instantie gewoon rustig, zone 1, maar toen besloot ik om van lantaarnpaal naar lantaarnpaal te rennen. De ene keer snel, de andere keer rustig. Zo heb ik het voor mezelf iets leuker en makkelijker gemaakt (in plaats van 2 km snel rennen met 2 minuten rust). Toen er op een bepaald stuk geen lantaarnpalen meer waren, heb ik het rustiger aan gedaan. In zone 1 ben ik naar huis gerend en na 12 kilometer vond ik het mooi geweest. Officieel moest ik nog 2 kilometer + uitlopen, maar ik trok het niet meer. Ik was er helemaal klaar mee.

Naast de vermoeidheid liep ik dit keer ook voor de eerste keer met een bril. Ik mocht van de oogdokter absoluut m’n lenzen niet in, dus dan maar m’n bril op. Maar zoals ik in de intro al zei: dit is nog wel even wennen. M’n bril stuiterde wat van m’n hoofd af, gleed van m’n neus af en ik had oprecht het idee dat ik minder zag. Met m’n lenzen kijk ik toch wat makkelijker om me heen (lenzendragers zullen dit vast herkennen). Plus, door die oogdruppels waren m’n pupillen zo groot en de koplampen van de auto’s leken ineens hele felle sterren in plaats van relatief kleine lampjes. Ik kreeg er een beetje hoofdpijn van. Ja, dit is duidelijk iets waar ik aan moet wennen.

Na zo’n run ga je wel twijfelen aan jezelf: moet ik dit nou wel doen? Zo snel weer een halve marathon rennen. Moet ik het niet gewoon even wat rustiger aan doen? M’n benen wat meer rust geven. Ik vind het maar lastig.. In april ga ik ook verbouwen + verhuizen en dat gaat er natuurlijk ook behoorlijk inhakken. Twijfels, twijfels, twijfels.

En toen was het vrijdag. Op werk raakte ik een beetje in de stress door alles wat ik moet doen de komende maanden en ineens bedacht ik me: WAAROM ga ik in hemelsnaam die halve marathon rennen in mei? Ik lijk wel gek. Eigenlijk kon ik alle runs al niet echt goed inplannen, en als ik iets inplande, dan moet er daarnaast ook nog verbouwd worden. Niet echt een goede combinatie als ik eind mei helemaal fit in dat startvak wil staan. En toen had ik besloten: ik ga de Leiden halve marathon niet lopen. Het moet geen verplichting zijn, het moet allemaal wel een beetje leuk blijven. En zo voelde het niet meer.

Zo, dat lucht op.

 photo Met een bril op lopen is nog wel even wennen 2_zpspt9purk0.jpg
Zaterdag was ik dan ook mega enthousiast. Niet alleen omdat we de onwijs gezellige Just Keep Running meeting hadden, maar ook omdat ik niet meer verplicht hoef te lopen. Ik kan gaan wanneer ik wil, en hoe lang ik wil en dat is heel fijn. Tijdens de Just Keep Running meeting werd er natuurlijk ook hardlopen, een rondje Kralingse Plas. We stopten een aantal keren vanwege Petra’s schema en omdat Zélia en Petra zouden wisselen van fiets, maar dat was helemaal prima. Uiteindelijk hebben we zo’n 3,5 kilometer gerend en het was heerlijk!

 photo Met een bril op lopen is nog wel even wennen 1_zpsd1b8dnuf.jpg
Maar goed, toen was het zondag. Omdat ik zaterdag maar zo’n kort stukje had gerend, besloot ik om op zondag maar voor nóg een rondje te gaan. Het was ook wel nodig met al die paaseitjes haha. Niels ging gezellig met me mee en hoewel hij niet zoveel zin had, maakte ik stiekem iedere keer het rondje een klein beetje groter. Het oorspronkelijke plan was een rondje van 4 kilometer, maar dat vond ik een beetje suf. Uiteindelijk hebben we 6 kilometer gerend haha! Ik trok op het einde nog een sprintje, en wat bleek: ik rende toen 4’40” per km. Holy shit. Dat is echt ZO SNEL. Werpen die intervaltrainingen toch nog hun vruchten af haha.

Goed, ik heb voorlopig even geen heel groot doel. Er staan een paar korte loopjes op de planning) en de Stormloop midden april (10 EM), maar verder niks groots. Dat is eigenlijk alleen maar goed, omdat ik ook m’n huis ga verbouwen, maar ik moet natuurlijk wel blijven hardlopen. Schoppen jullie mij de deur uit als ik geen zin heb?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

One Comment

  • anke

    31 maart 2016 at 16:19

    Knappe beslissing om de halve marathon uit te stellen tot je er weer aan toe bent. Hartstikke goed.
    Verbouwen kost zo ongelooflijk veel energie en (zoals mijn trainer me duidelijk heeft gemaakt) je hebt maar 1 energiepotje, dus je zult de energie moeten verdelen.

    Beantwoorden

Geef een reactie