Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Mijn eerste keer hardlopen

Hardlopen leek me echt het allerstomste tijdverdrijf. Een beetje hobbelen in een strakke broek. En als je pech had kwam je nog bezweet terug ook. Ik snapte niet wat mensen daar nou leuk aan vonden. Mijn vader is een fanatieke hardloper – altijd al geweest. Maar ja: die werkt bij de politie, die moet achter de boeven aan! De rest van de hardlopers? Aanstellers. En daar wilde ik echt niet bij horen.

Detail: ik kon niet hardlopen. Sterker nog, ik kwam de straat nog niet uit. Ik kon het niet, en dus vond ik het niet leuk.

‘Hardlopen? Dat vind ik echt zó stom’ – ik, van 1998 tot 2011.

Ik was niet volledig a-sportief: ik deed aan klassieke en moderne dans, zat jarenlang op paardrijden en leefde me tijdens mijn studententijd uit in de boksschool. Ik vond het allemaal ‘wel leuk’. Maar het sporten zelf vond ik niet heel boeiend. In de kleedkamer van mijn dansschool trof ik mijn vriendinnen. En in de stal kletsten de andere paardenmeisjes me tijdens het borstelen de oren van het hoofd. Ik hield vol, omdat het onderdeel was van mijn sociale leven. Niet omdat ik zo van de sport hield.

Wisseltruc

Mijn vader, die hield pas van hardlopen. Die trok zijn schoenen aan op een bloedhete dag in Italië, voor een rondje langs het Gardameer. Of op een regenachtige zondagmiddag, voor zomaar wat kilometers door de polder. Zijn liefde voor de sport verbaasde me keer op keer. Vertrok hij wat vermoeid of tobberig, dan kwam hij altijd relaxed en energiek terug. Wat was dat voor wisseltruc?

All Stars

In het voorjaar van 2011 zat ik lamlendig op de bank in het huis van mijn ouders. Er was niemand thuis. Ik verveelde me een beetje. Bij de achterdeur zag ik de doorleefde hardloopschoenen van mijn vader staan. ‘Waarom ga ik niet een rondje hardlopen?’ dacht ik. ‘Mijn vader wordt er altijd heel blij van, en ik heb verder toch niets te doen.’ In mijn oude slaapkamer snorde ik een oud, katoenen trainingspak op en een paar gympen. All Stars. Met mijn telefoon in de hand trok ik de voordeur achter me dicht. Ik ging dit wel even doen.

Katoenen trainingspak

Nog voor het eind van de straat, bij de eerste lantaarnpaal, kwam ik hijgend en paars aangelopen tot stilstand. Het zonnetje, dat binnen achter het raam zo dun en onzeker leek, bleek buiten een gloeiendhete bal. Mijn katoenen trainingspak was binnen een mum van tijd doorweekt. Ik was nog geen 200 meter op weg.

Gedesillusioneerd zat ik later die middag op de bank. Terwijl ik nijdig naar buiten staarde, kwam mijn vader aangelopen. Hij bekeek mijn geïmproviseerde hardloopoutfit en schoot in de lach: ‘Ben je wezen lopen?! Wie had dat gedacht…’ Naast zijn paar hardloopschoenen stonden mijn afgetrapte All Stars. Hij schudde afkeurend zijn hoofd.

Evangelie

Twee weken later stond ik op de stoep voor een hardloopwinkel. In mijn hand had ik een tas met gloedjenieuwe hardloopschoenen. Mijn vader had mijn vlaag van verstandsverbijstering aangegrepen om het Evangelie der Hardlopers te verkondigen. Onder zijn toeziend oog werden mij twee dure hardloopschoenen aangemeten. Nu moest ik wel.

De volgende dag stond ik weer buiten, ditmaal in mijn eigen woonplaats. Ik had geleerd van mijn fouten en zag er nu tenminste uit als een hardloper: legging en top, sportbeha en stevige Asics. Op mijn iPhone opende ik de app Couch to 5 k. De opdracht? 1 minuut wandelen, 1 minuut rennen. Bij elke minuut rennen schreeuwde ik het inwendig uit. ‘BEL EEN AMBULANCE!’ De minuten gleden voorbij als dikke stroop. Dit deed pijn.

Eén der Aanstellers

Maar, gek genoeg, ik ging vooruit. Na een paar dagen liep ik 2 minuten zonder pijn of ademnood. 2 minuten werden er 10. En toen 15. En na een paar weken liep ik 5 kilometer. Zonder pijn of pauze. En zonder na te denken installeerde ik de vervolgapp Couch to 10k.

Shit. Ik was officieel Eén der Aanstellers.

Hoe verliep jullie allereerste rondje?

 

Foto: 55Laney69 | CC

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie