Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Niet willen maar toch gaan

Niet willen maar toch gaan

De week niet beginnen met sporten is voor mij vreemd. Toch moest ik eraan geloven. Na een tandartsbezoekje moest ik er toch niet meer aan denken te gaan springen en bewegen. De rest van de week ben ik voldoende actief geweest. Zelfs toen ik de hele dag niet wilde ben ik toch gaan hardlopen.

Ik voel mijn sixpack al komen
Dinsdag-, woensdag- en vrijdagavond was ik in de sportschool te vinden. Dinsdag had ik een afspraak met een trainer. Ik kreeg nieuwe oefeningen. Oefeningen die vooral voor mijn core zijn. Het ging lekker en de oefeningen zijn leuk. De volgende dag begon de spierpijn te komen. Ja, mijn spieren werkten om een sixpack te vormen. Ik verwacht nooit een sixpack met al het lekkers wat ik er weer aan eet :D, maar het klinkt zo lekker. Ondanks de spierpijn was ik lekker bezig woensdag, maar vrijdag was dat wel anders. Vrijdag werkte mijn arm totaal niet mee dus deed ik het wat rustiger aan. Het nieuwe schema is leuk en een goede afwisseling op mijn bestaande schema.

Niet willen maar toch gaan

Zaterdagochtend, koud, een beetje glad en heerlijk snel
Tussen de stad en mijn dorp kan er zoveel verschil zitten in weer. Hierdoor weet ik vaak niet hoe ik me moet voorbereiden op de training. Ik koos voor de verkeerde schoenen en had geen handschoenen bij me. De handschoenen loste ik op door een paar te kopen. De schoenen was gewoon iets meer opletten. De schoenen die ik aanhad hebben niet veel profiel en met de gladheid was dat niet al te fijn. Toch heb ik heerlijk getraind. De bovenste foto bewijst dat aan mijn hoofd. Zie je ook mijn max snelheid? 4’04”! Niet een tempo dat ik lang volhou, maar toch heb ik hem aangetikt. Niet de hele training ging zo lekker. De eerste kilometer begon ik lekker, maar moest ik snel rustiger aan doen vanwege steken in mijn zij. Ademhalen met een volle neus blijft lastig. Al gauw ging het beter en kon ik weer mee met de groep. Sprinten langs de kade en dribbelen naar de trappen. De bedoeling van Ilona was 3x 2 trappen, maar Tessa daagde ons uit om 5x 2 trappen te gaan. Nou Elsje en ik namen die uitdaging gewoon aan. Natuurlijk lukte het ons. Het is heerlijk die trappen mee te pakken. Wat oefeningen en terug richting Oostplein voor nog meer arm- en beenoefeningen. Bij 4.92 km waren we terug bij de winkel, mijn weekend was begonnen.

Niet willen maar toch gaan

Niet willen maar toch gaan
En dan is het zondag. Ik sta op en na veel uur slaap ben ik toch nog moe. Mijn arm doet veel pijn en ik voel me totaal niet happy. Ik heb nergens zin in. Waar ik normaal al buiten sta lig ik nu tot 14:00 uur op de bank. Zelfs hardlopen trekt niet mijn aandacht. Rond drie uur bel ik mijn ouders dat ik niet naar ze toe ga hardlopen zoals gepland. Een uur later sta ik toch beneden in mijn hardloopkleding en bel ik mijn moeder. Ze komt me tegemoet fietsen. Hoe ik van het ene moment op het andere zo om kan slaan, geen idee. Dat ik zo omsloeg was heerlijk. Tijdens het hardlopen was er geen pijn, alleen maar genieten. Het uitzicht was zo mooi op de dijk. Op ongeveer 2 km was mijn moeder bij mij en draaide ze om en ging ik mee. Na wat bij mijn ouders gedronken te hebben was het ondertussen donker. Gelukkig was ik voorbereid. Met een lampje om mijn arm en een lampje op mijn hoofd ging ik voor de terugweg. Papa ging mee, want ik mocht niet meer alleen. Papa zei dat ik heel stabiel liep. Terugkijkend op mijn statistieken was het goed te zien. Het stuk heen zonder mama was heel onstabiel en de stukken met mama of papa naast me waren stabiel. Het was erg leuk om zo een keer te hardlopen. Misschien vaker doen.

Niet willen maar toch gaan

Fietst er wel eens iemand met jou mee?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Patricia is Grafisch Vormgever, blogt op www.blog.donderdesign.nl, leest, fotografeert en sinds 2012 niet meer te stoppen met hardlopen. Het meer bewegen werd een passie, een moment voor haar zelf, om na te denken en te genieten. Ze begon met een 6.8 km wedstrijd gevolgd door een 10 & 15 km en in oktober 2015 liep ze haar eerste halve marathon. Haar focus is nu sterk genoeg worden om een marathon te lopen en wel die van Rotterdam

One Comment

Geef een reactie