Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Inspiration
  • /
  • Op de cover van Runner’s World Nederland, het verhaal

Op de cover van Runner’s World Nederland, het verhaal

Op 10 december werd ik uitgenodigd door Runner’s World om naar Amsterdam te komen. We kregen te horen dat er een super gave shoot plaats zou vinden. Met zweethandjes kwam ik daar aan en ik mocht meteen in de make-up. Ook mijn haren werden gedaan. Terwijl ze me aan het opmaken waren, kwamen een voor een bloggers binnen die ik kende, die mij inspireren. Ik werd nog zenuwachtiger. Wat gaat er gebeuren, dacht ik! Daar was het verlossende woord: Wij komen op de cover te staan en ook nog eens in de nieuwste Nike-kleding. Mijn hartje maakte een sprongetje en stopte even. WHAT?

Hoorde ik dat nou goed? Kom IK op de cover met al deze leuke hardlopers? Serieus? Ik kon het niet helemaal geloven en ik had gemengde gevoelens. Dit kan ik niet, dit wil ik niet. Nee. Ik ga niet op de foto. Echt niet. Ik wilde bijna de benen nemen (HAHA). Ik raakte in paniek. Ik werd geroepen dat ik de kleding moest passen. Oh noooo! Daar ga ik nooit in passen dacht ik. Ik wist hoe Nike viel en ik wist ook wat voor maten ze nog van mij hadden. Ik kreeg een broek, een sport-bh en een longsleeve in mijn handen gedrukt. Een voor een prachtige kleding maar no way dat ik dit aan kan. Gelukkig viel dat erg mee. De broek zat GODDELIJK, de sport-bh heb ik niet aangehad en gelukkig hoefde dat ook niet. De longsleeve, gelukkig waren de stylist en ik het eens dat die niet echt flatteus was (iets met hoge col en uhm boobies). Ik kreeg een ander t-shirt en een jasje aan. Jasje was maat M, kon ook niet dicht maar op de foto maakte dat niet uit. Ik kreeg schoenen aan, make-up werd nog even gecheckt en het was tijd. Ik mocht tussen Dieuwertje en Annemerel gaan staan met John en Lindy aan de andere kant. Voordat alles klaar was en goed gezet, heb ik me een partijtje geposeerd met af en toe wat rustposes. Toen we klaar waren, mocht de andere groep naar binnen. Wij konden eindelijk eten haha!

Ik kan jullie vertellen dat ik enorm onzeker was. Ik vond het maar niks. Tussen al deze knappe, mooie en sportieve vrouwen (en 2 mannen). Iedereen met een plattere buik dan ik, gespierde benen en armen. Jaloers? Ja. Maar ik weet ook dat ik niet de enige was die onzeker was. Iedereen is wel onzeker over zichzelf en probeert of wil zich vergelijken met iemand anders. Dit is voor mij nieuw en raar. Ik ben geen model. Ik ben Zélia, een Frans meisje dat in Eindhoven woont en hardlopen leuk vindt. Op haar manier. Die niet de slankste is, maar wel keihard werkt om een goede conditie te hebben. Die enorm kan zeuren tijdens duurlopen en een schop onder haar kont nodig heeft, maar ook intens kan genieten van haar duurlopen. Maar ik ben ook een meisje dat kan genieten van lopers die wel slanker zijn, genieten van hardlopen. Die ik zie als voorbeelden. Niet omdat ze slank zijn of gespierd maar omdat ze dezelfde passie hebben als ik. Ik hoor hier gewoon tussen. Ik loop hard.

En daarom ben ik onwijs trots. Trots dat ik dit mag doen, dat ik de kans heb gekregen om dit te doen. Dat Runner’s World Nederland mij op de cover plaatst. En de foto? Daar ben ik echt heel blij mee! Echt! Dit is precies wie ik ben. Vrolijk (ook soms chagrijnig hoor), spontaan (heb ik van horen zeggen) en blij. Genietend van het hardlopen zoals al deze mensen op de cover. Ik sta er niet geposeerd op zoals ik tijdens de shoot wel gedaan heb. Ik heb me echt een partijtje staan poseren maar dat is niet mijn ding. Dit is mijn ding. Dit laat zien wie ik ben. Ik ben trots op mezelf. Nooit verwacht dat ik dit zou zeggen.

Klik op de foto voor groter beeld!

Op de cover van Runner's World Nederland, het verhaal

Bedankt Runner’s World voor deze mooie kans en ondanks dat ik eigenlijk (in gedachten) wilde afhaken ben ik blij dat ik deze angst overwonnen heb. Dank jullie wel dat jullie elke soort, maat, snelheden enz. in jullie tijdschrift laten zien. Bedankt!

En bedankt voor de hardlopers op de cover die mij dagelijks inspireren.

Van links naar rechts (klik op de naam voor de website):

Laura, Ilonka, Nydia, Mari, StaceyDieuwertje, Ik, Annemerel, John, Lindy, Gabriëlla, Jessica en Andrea

Foto is gemaakt door Casper Rila

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

7 Comments

Geef een reactie