Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Op PR-Jacht: Wedstrijdverslag Ladiesrun Rotterdam

De afgelopen anderhalve maand probeerde ik toe te werken naar een “snelle 10 en snelle 5” in juni. Afgelopen zondag stond die snelle 10 op het programma tijdens de Ladiesrun Rotterdam. Natuurlijk was ik vooraf weer heel zenuwachtig en vond ik het weer al bij voorbaat niet fijn. Maar goed, niet zeuren maar lopen, de dood of de gladiolen!

Voor de start

Ik was al lekker vroeg op het terrein. Het was al heel gezellig, met allerlei stands, foodtrucks leek het echt een gezellig festival in plaats van een hardloop evenement! We hadden ook nog eens heerlijk festival-weer, wat de sfeer ten goede kwam! Ik mocht met het team van Anita Active lopen, en we verzamelden met ca 50 dames bij hun tent. Dat was weer enorm gezellig! Heerlijk zitten in het gras, beetje ontspannen, zon in je gezicht… Oh ja, ik kwam hier om hard te lopen. Ik was dan ook enorm blij dat die zon zo nu en dan achter een klein wolkje schuil ging, want die warmte vind ik dus echt vreselijk met lopen!

 

Ladiesrun van start!

Via het #pink010 logo liepen we met z’n allen naar de start en stonden we zowaar vooraan in het startvak! Dat was toch echt wel heel gaaf zeg! De zenuwen begonnen nu wel flink te gieren in mijn keel en ik kreeg er zelfs een droge mond van. Gelukkig had ik al bij voorbaat bedacht om een waterflesje mee te nemen, waar ik wat sportdrank in had gedaan. Ik ken mezelf zo onderhand: ik krijg prompt dorst als we midden tussen 2 drinkposten in zitten. In het startvak proberen we nog een klein beetje mee te doen met de warming up, maar zo vooraan is het wel heel druk, echt springen zit er niet in. Joyce heeft aangeboden vandaag met mij mee te lopen. Zij kan véél sneller, maar had dit weekend in het teken gezet van “kilometers maken”. Top, ik heb een haas!

 

Eerste helft

Na het startschot ging ik er als een haas vandoor. Dat was toch niet helemaal de bedoeling, ik begon echt véél te snel! Joyce liep al snel naast mij en probeerde mij iets te remmen. En zo liepen we best lekker, maar toch best wel (heel) snel verder. De kilometers vlogen voorbij, maar al in de derde kilometer kreeg ik het enorm warm. Ik kon de warmte niet goed kwijt. Bij de waterpost heb ik dan ook direct twee bekertjes water over mij heen gegoten. Dat scheelde enorm! Maar in de vijfde kilometer gebeurde het weer, en kreeg ik mijn adem niet meer goed onder controle. Ik beloofde mijzelf dat ik even mocht wandelen zodra mijn horloge gepiept had voor 5 kilometer.

Tweede helft

Dat deden we dan ook even, en op dat moment passeerden we net een dj die heerlijke dansmuziek draaide. Een paar danspasjes, paar keer diep ademhalen en weer door. Maar dan wel op een lager tempo. De warmte is killing, ik kan het dus niet in deze temperaturen! Toen ik nog eens goed keek op mijn horloge en ging rekenen, zag ik dat een PR er heel misschien nog in zou zitten, als ik nog wist aan te zetten. Ik moest de laatste 3 kilometer wel onder de 6 minuten per km lopen, maar dat had ik de eerste 5 ook al ruimschoots gedaan. Ik kan dat dus wel! Maar ook nu nog?

In de zevende kilometer besloot ik maar om mijn shirt uit te doen. Er stond een heel klein beetje wind, en dat voelde heerlijk verkoelend aan. Joyce had blijkbaar ook door dat ik het echt enorm warm had, want zij goot een bekertje water over mijn rug. Wat kan een mens daar blij van worden zeg! Uit solidariteit liep zij, en ook Esther die zich bij ons gevoegd had, de laatste kilometer ook zonder shirt.

Die laatste kilometer was echt zwaar, ik moest echt knokken om het tempo hoog te houden. Hoewel ik probeerde om mij te focussen op mijn ademhaling, kreeg ik die echt niet meer rustig.

Finish

Uiteindelijk passeerden we de finish in 57:02, een enorme verbetering van mijn oude PR! Die stond namelijk op 58:51. Ik snapte er niets van, en nog steeds niet eigenlijk. Hoe heb ik dit voor elkaar gekregen, in deze warmte? En de kilometers 6 en 7 waren echt niet op topsnelheid, omdat ik even moest bijkomen van de te snelle beginfase! Eén ding weet ik wel: als ik in mijn eentje had gelopen, was ik al veel eerder wat rustiger gaan lopen. Nu had ik Joyce (en later dus ook Esther) bij me lopen, en die sleepten mij er doorheen. Hoe? Door er te zijn! Je geeft toch niet op als er vriendinnen met jou mee gaan om jou te helpen? Ik ben ze dan ook enorm dankbaar dat ze met mij meegelopen hebben.

Na de race

Weer terug op het festivalterrein ben ik even heerlijk in het gras gaan liggen, in de schaduw van de Anita-tent. Dat voelde heerlijk zeg, even bijkomen. Het besef wat ik gedaan had, kwam langzaam bij me binnen. Ondanks dat Strava er geen 10, maar 9,96 kilometer van had gemaakt… Ontzettend trots, blij en vooral heel moe wandelde ik uiteindelijk weer naar Zuidplein, waar ik via de Delifrance weer naar mijn auto ging, terug naar huis.

Damn, ik heb het gedaan! Deel 1 van mijn PR-jacht is gelukt!

Aanstaande zaterdag staat deel 2 op het programma, de 5 kilometer bij de Wiezoloop in Wierden. Nu hoop ik ook daar nog een haas/buddy voor te vinden, dat vind ik toch echt enorm fijn lopen. Maar goed, de zenuwen voor Rotterdam zijn net gezakt, nu komen ze voor Wierden al weer langzaam op! Ach, een Nicole zonder zenuwen loopt geen deuk in een pakje boter, dan maar die zenuwen voor lief nemen.

Hebben jullie afgelopen weekend nog een wedstrijd gelopen, of gaan jullie er eentje lopen komend weekend?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie