Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Passie of obsessie?

Over een ding zijn we het wel eens, hier bij Just Keep Running: hardlopen is heerlijk! Dat gevoel na een lekkere run. De adrenaline in je lijf tijdens een wedstrijd. Maar wanneer ga je te ver? Op welk punt verandert je passie in een obsessie? En wanneer ben je niet meer gezond bezig?

ob·ses·sie (de; v; meervoud: obsessies) dat wat iem. onophoudelijk in zijn gedachten bezighoudt

pas·sie (de; v) (meervoud: passies) hartstocht, drift; hartstochtelijke liefhebberij

Voor mij is hardlopen absoluut een liefhebberij. Ik doe het graag, lees graag boeken en artikelen over hardlopen en schrijf erover. Maar soms heb ik het gevoel dat mensen denken dat ik alleen maar met hardlopen bezig ben. Dat ik de godganse dag in lycra rondloop, klaar voor de start. Of dat ik de hele dag nergens anders over praat. Dat is gelukkig niet het geval. Maar toch moet ik bekennen dat ik me af en toe schuldig maak aan een aantal tekenen van een hardloopobsessie.

Wanneer is hardlopen een obsessie?

  • Je gaat lopen, ondanks vermoeidheid, blessures of pijn.
  • Je zegt er (veel) afspraken voor werk of met vrienden of familie voor af.
  • Je voelt je schuldig als je een keertje niet gaat.
  • Je praat en leest het liefst alleen over hardlopen.
  • Je rent verder, vaker en intensiever dan je eigenlijk kan of ‘moet’.
  • Als je een keer niet loopt ben je gefrustreerd, geïrriteerd, of chagrijnig.
  • Mensen vertellen je regelmatig dat je teveel bezig bent met sporten of hardlopen.
  • Je voelt je alleen lekker als je die dag hebt gesport.

Natuurlijk, iedereen loopt weleens verder dan die eigenlijk zou moeten. En ja, het is oké om de week na je eerste marathon nergens anders over te praten. Maar als je jezelf herkent in 5 van de 8 voorbeelden, en niet een keertje, maar over een langere periode; dan moeten er alarmbellen rinkelen.

Hardlopen zou, net zoals elke sport of hobby, onderdeel moeten zijn van je leven en niet je héle leven. (Tenzij je Dafne Schippers heet natuurlijk.) Een ‘gezonde’ verslaving, voor zover dat bestaat, valt zonder al te veel problemen in je leven in te passen, rekening houdend met allerlei verplichtingen ten aanzien van werk, familie en vrienden. Alleen, het is soms een dunne lijn, die tussen passie en obsessie.

Waarom is dat slecht?

Wat als je die dunne lijn passeert? Wat als je de balans kwijtraakt? Wat als sporten – hardlopen – het belangrijkste onderdeel van je leven wordt?

Als je geobsedeerd bent, verslaafd, dan telt ‘meer = beter’. Vaker lopen, meer kilometers, steeds sneller – dat is wat telt.

Maar het is, zoals gezegd, een dunne lijn. Wat voor de ene persoon een bizar trainingsschema lijkt, hoeft voor de ander geen problemen op te leveren. Ik ken mensen die in het weekend gerust 100 kilometer hardlopen. Of 2 keer per dag trainen. Geobsedeerd? Zeer zeker niet. Gepassioneerd? Yes. Waar zit dat verschil dan in?

Als je werk of sociale leven eronder lijdt, dan heb je een probleem. Of als je uit enthousiasme elke dag kilometers rent, zonder rustdagen in te lassen, dan pleeg je roofbouw op je lichaam. Grote kans dat je dan binnen no-time een blessure hebt.

En, hoe leuk is hardlopen nog als het een obsessie is? Niet, lijkt me. Een obsessie betekent dat je dwangmatig met iets bezig bent. Hardlopen zou juist ontspannend moeten zijn.

Wat als je jezelf hierin herkent?

Als je jezelf herkent in veel van deze voorbeelden, wees gerust: je kunt hier wat aan doen. Het zit ‘m vooral in de mentale omschakeling. Nee, meer is niet altijd beter.

Stel bijvoorbeeld een schema op, met daarin je trainingen en rustdagen voor de komende week. En hou je daaraan. Een schema geeft houvast. Neem alles in dit schema op: hoe vaak je hardloopt, maar ook (lange) wandelingen en lesjes yoga. Schrijf het op en hou je hieraan.

Heb je ineens een uurtje over op een dag? Ga dan niet alsnog trainen, maar hou je aan de planning. Spreek af met een vriend, lees een boek, kijk een film of ga de stad in.

Run gemist? Geen probleem, zet gewoon een streep in je schema. Haal deze run niet in op een ander moment.

Schuldgevoel

Ik merk dat de druk om steeds vaker, sneller en harder te rennen toeneemt, ook bij mij. Al scrollend door Instagram en Facebook zie ik talloze foto’s van übersportieve, strakke jongens en meisjes, net terug van de sportschool of een run van 25 kilometer. Daar zit ik dan, op de bank, met een hand in een zak paprikachips. #schuldgevoel.

En niet alleen ik heb hier last van. Vrienden en familieleden die trots vertellen dat ze die week 3/5/19 kilometer hebben gelopen, vervolgen hun verhaal altijd timide met ‘maar ja zo’n goede/snelle/fitte/regelmatige loper ben ik niet’. Nou en!

Loop je 1 keer per jaar? Dan ben je een hardloper. Is je verste afstand 2 kilometer? Idem. Drievoudig marathonloper? Welkom bij de club.

Laat los, dat schuldgevoel. Luister naar je lichaam en stop op tijd. Train hard, maar niet té hard. Deel je verhalen over runs en wedstrijden via social media! Ga eens een keertje vroeg naar huis, omdat je de volgende dag wil hardlopen. Plan trainingen in, maar zeker ook afspraken met dierbaren. Kortom: behandel het hardlopen als een hobby. Want dat is het. Niet meer en niet meer. Een hobby. Maar wel een hele gave 🙂

Herken je je in deze voorbeelden? Voel jij je weleens schuldig als je een training overslaat?

Foto: Mike” Michael L. Baird | Creative Commons

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

2 Comments

  • anke

    10 september 2015 at 16:21

    Heel mooi stuk. Maar toch, een maand voor de marathon draait mijn agenda voornamelijk om één ding……
    Vorig jaar was ik geobsedeerd, geblesseerd, gefrustreerd en over-gedreven, maar dit jaar ben ik vooral gepassioneerd en gedreven bezig, dankzij een trainer die mijn lijntje scherp in de gaten houdt.

    Beantwoorden
    • Eveline

      10 september 2015 at 16:23

      Dank, Anke. Ja, eerlijk: die weken voor de marathon ben ik ook supergeconcentreerd. Dat lijkt me niet slecht, toch? Maar daarna gaat je leven weer gewoon verder. Loop je eens een weekje meer of minder. En zo’n trainer, dat is een goede stok achter de deur!

      Beantwoorden

Geef een reactie