Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Piekeren en ploegen

Met de Roparun in het vooruitzicht stond ik deze week voor een dilemma: rusten of trainen? Het is belangrijk dat ik uitgerust aan de start in Parijs sta. Maar tegelijkertijd staat er zondag nog een wedstrijd op het programma…

Zondag

Vijf-en-fucking-zestig kilometer lopen. Dag en nacht spookt het door mijn hoofd. Shit. Ik heb geen flauw idee wat ik aan moet met zo’n enorme afstand. Veel trainen? Rust houden? Duurlopen? Veel korte, snelle intervaltrainingen? Ik heb geen idee wat het beste is. De dag ervoor heb ik nieuwe hardloopschoenen gekocht. De schoenen waar ik de marathon op heb gelopen, laten mij nu in de steek. Ik zocht daarom naar degelijke neutrale schoenen die mij van Frankrijk tot Nederland kunnen ondersteunen.

Deze dag grijp ik aan om de schoenen eens flink te testen: heuvels, zand, asfalt. Meteen ruim 20 kilometer lopen op spiksplinternieuwe schoenen is geen goed idee, besluit ik. Ik spreek met mezelf af dat ik maximaal 15 kilometer mag rennen. Ik ren door de duinen en over het strand en sta na bijna 14 kilometer weer voor de deur. De energy boost doet zijn naam eer aan. Mijn nieuwe schoenen hebben de eerste test glansrijk doorstaan. 

IMG_4901 (1) FullSizeRender

Dinsdag

Om kwart voor zeven ’s ochtends sta ik buiten. Voordat ik begin met werken, voordat ik mijn laptop openklap en 8 uur lang naar een scherm staar wil ik de zee zien. Mijn hoofd wil wel, maar mijn benen weigeren dienst. Ze voelen stram en stijf en om de zoveel kilometer moet ik even stoppen om te rekken en te strekken. Mijn getob maakt me chagerijnig. Niks runners high, dit is ploegen.

Maar eenmaal op het strand vergeet ik alles. Een enkeling laat zijn hond uit. In de verte zie ik een klein zwart stipje dat langzaam groter en groter wordt: een hardloper. Een man zit in het zand, starend naar het water. Ik vergeet de tijd. Het water kietelt mijn tenen en loopt mijn schoenen binnen. Mijn sokken zuigen gretig het koude water op. Ik schrik wakker uit mijn halfslaap. Naar huis, naar huis, ik ben al veel te laat.

IMG_0007 IMG_0005

Vrijdag

Met een Roparun en een 10-kilometerloop in Leiden op de agenda, slaat de vertwijfeling toe. Wat is wijsheid? Een dikke vette PR lopen zit er zondag tijdens de 10 km van de Leiden Marathon niet in. Het risico op blessures vind ik te groot. Ik wil niks forceren: ik moet nog zo ver. Dit besef maakt me rustiger. De druk is van de ketel. Dit wordt niet De Race Van Mijn Leven.

Het is de hele dag al schitterend weer. Niet te warm, zonnetje, stralend blauwe lucht. De mooiweerloper in mij wint het van de couch potato. Na het eten hijs ik me van de bank. Ik strik mijn veters en knal ik er een interval uit. Tien minuten opwarmen, dan vijf keer een minuut voluit. Zo hard als ik kan. Heerlijk. Hierna loop ik in een rustig tempo naar huis. Het weekend kan beginnen…

Heb jij dit weekend ook een wedstrijd op het programma staan?

En wie zie ik bij de Leiden Marathon op 17 mei?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie