Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Project Snelle Zélia: Een persoonlijk stukje

Project Snelle Zélia: Een persoonlijk stukje

Even een andere blog dan normaal. Misschien een wat te persoonlijke. Ik weet het niet, maar het moet eruit. Ik moet het van me afschrijven en misschien snak ik wel naar tips of goede raad. 

Zoals jullie weten ben ik momenteel in een periode van mijn leven waarin sporten en voeding zowat 24 uur aandacht van me vragen. Bij de marathon was dat ook al zo, maar voor mijn gevoel is dat momenteel nog erger. Mijn was bestaat alleen maar uit sportkleding en afspraken maak ik om mijn trainingen heen. Ja, het sporten heeft mijn leven overgenomen en daar struikel ik over.

Vroeger

Dun, nee dat ben ik nooit geweest. Ik ben altijd wel dat wat forsere meisje geweest. Ik sportte wel hoor! Ik deed aan turnen, waterpolo en hockey. Ik fietste ook een tijdje in totaal 24 km op een dag naar school. Ik sportte dus voor een tiener goed.

Nu ook. Ik sport zo’n 6 dagen in de week en sinds 9 weken ben ik vooral gecombineerd aan het werk. Ik doe 3x per week aan krachttraining en 3x per week loop ik hard. Ik weet zeker dat als mensen die mij al een tijdje niet gezien hebben maar wel mijn verhalen gehoord hebben, mij nu zien, zich afvragen waarom ik niet slanker ben. Dat doe ik zelf namelijk ook.

Natuurlijk weet ik dondersgoed waar mijn struikelpunt ligt. Mijn zwakste punt is eten. Ik heb alle diëten gedaan die er bestaan. Van shakes tot Weight Watchers, maar ook crashdiëten. Ik hield het niet vol, want ik houd van eten. Er is natuurlijk een verschil tussen ‘van eten houden’ en ‘van eten houden’.

Ik snak bijvoorbeeld absoluut niet naar fastfood of naar chocola of snoep. Ik wil gewoon eten. Heerlijke steak? Prima! 300 gram gaat er wel in, maar ik doe het niet omdat men dan raar gaat kijken. Maar ik wíl het wel!

Ik weet het allemaal best wel goed. Dat je meer moet verbranden dan dat je binnen krijgt om af te vallen… En dat je beter volkorenbrood kan pakken i.p.v. witbrood.. duh. Ik doe dit allemaal al. Wáárom gaat het toch mis? En wáár gaat het mis?

Vervelen = eten

Vrijdag had ik een gesprek met mijn voedingsdeskundige. Als ik in de auto zit bijvoorbeeld, dan verveel ik me snel en weet ik niet wat ik moet doen (naast op de weg letten).  “Ik heb dan honger”,  zei ik. “Maar heb je zo’n honger dat je flauw gaat vallen? Of heb je honger omdat je buikpijn hebt? Of heb je honger omdat je iets in je mond wilt hebben?” Goede vraag, maar eigenlijk was het antwoord al meteen antwoord C.

Ik denk dat ik honger heb en ik snak naar iets om in mijn mond te doen. “Heb je dat vaker?” Uh ja. Ik heb dat eigenlijk altijd wel. Het wil namelijk niet zeggen dat ik niks te doen heb, maar zelfs als ik achter de laptop zit dan snak ik naar iets. “Ja,”  zegt ze, “dat is wat kan je zien als een eetverslaving.” Ik hield me in, want ik wilde niet in huilen uitbarsten, maar ik voelde me echt even klote.

En ergens wist ik het wel. Ik weet dat eten altijd een probleem is geweest. Maar zo erg dat ik altijd iets móet eten? Dat realiseer ik me niet en weet je waarom niet? Omdat ik niet de verkeerde dingen pak als ik iets wil eten, maar ik pak gewoon altijd te veel. Ik pak dan geen chocola of chips. Nee, ik maak wel iets gezonds, maar dan is dat altijd te veel calorieën en als je dat gedurende dag bij elkaar optelt is dat gewoon te veel. Dat heeft mijn ogen zeker geopend. Maar ik deed ze meteen weer dicht. PANIEK. Hoe? Wat? En waarom?

Doelloos lopen met een doel

Waarom ik zoveel eet? Het antwoord daarop kreeg ik tijdens mijn 13 km-run van gisteren. Ik heb 13 km lang kunnen na denken over waarom en hoe het komt dat ik eet wanneer ik me ‘verveel’. Ik zit al de hele week niet lekker in mijn vel. Ik weet niet wat ik wil. Ik weet niet wat ik moet doen en ik weet niet waarvoor ik nog loop. Ik loop voor mezelf.. of niet? Ik loop voor Just Keep Running.. of toch niet? Waarom loop ik eigenlijk nog als ik toch niet afval? Moet ik dan per sé afvallen als ik hardloop? Nee.

Ik loop puur voor mezelf en omdat ik de plezier en de kracht van hardlopen heb ontdekt. Maar toch loop ik niet lekker. Ik wil graag sneller worden en om sneller te worden moet er hard getraind worden. Maar ik moet ook afvallen. Minder gewicht = sneller zijn. Dat staat vast. Maar soms kan ik niet lopen vanwege de oefeningen die ik heb gedaan. Rust heb ik niet want wanneer ik rust heb, is het vaak op een dag waar ik veel aan het werk ben en veel beweeg.

Ik heb een doel en toch heb ik het gevoel dat ik doelloos train. Is dit misschien een marathondip? Zonder de trainingen val ik niet af, maar zonder dat hardlopen word ik niet sneller. Het is dus een dubbele situatie en heel eerlijk? Ik heb geen idee meer hoe het nu precies zit en wat ik wil.

Wat nu?

Als ik het zo lees, dan denk ik: “MAN UP, Zélia! Je mag blij zijn dat je mag trainen met een personal trainer en afvallen is zwaar, maar get over it”. Ik weet mijn doel en één ding dat ik geleerd heb van mijn marathontraining is: je doet het voor jezelf. Ik wilde voor mezelf bewijzen dat ik een marathon kon lopen en als ik dat behaald had, dan kon ik zeker weten ook afvallen. Met huilen of mekkeren kom ik niet verder en de kilo’s zullen er ook niet afvliegen. Misschien moet ik beter plannen?

Net als Rome niet in één dag is gebouwd, is mijn lichaam niet in één dag zo dik geworden. Wanneer ik iets wil ga ik ervoor en het is nu tijd om de focus te leggen waar ik het beste uit mezelf kan halen.

Ik weet niet zo goed wat ik met dit blogje aan jullie wil doorgeven. Wellicht heb je er niet veel aan, maar ik begon dit te schrijven met een brok in mijn keel en ik eindig nu met het idee dat ik weer weet waarom ik dit doe.

Soms is het opschrijven van iets net wat je nodig hebt. Rust ga ik voortaan ook inplannen. Samen met de voedingsdeskundige heb ik een aantal zaken afgesproken en heb ik besproken hoe we mijn eetverslaving kunnen verhelpen. En weet je wat? Het gaat me lukken.

Ik ga ervoor, net als voor de marathon. Ik heb doorzettingsvermogen in het hardlopen, nu nog in het eten! IK KAN DIT! Ik heb misschien dan wel een eetverslaving, maar die overwin ik gewoon. Doe ik.

Mocht je tips hebben die je weet of die wellicht jou ook geholpen hebben? Heb je hetzelfde als ik? Laat het me weten. Ik krijg enorm veel tips van mijn voedingsdeskundige, maar misschien dat ik andere tips ook goed kan gebruiken. Het mag ook over het hardlopen gaan. Je kan me ook anders mailen naar zelia@justkeeprunning.nl

Om mijn blogje leuk af te sluiten.. een foto van Noa die klaarstond om te lopen!

Project Snelle Zélia: Een persoonlijk stukje

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

39 Comments

  • Jolien

    2 augustus 2015 at 07:00

    wat knap dat je dit heb gedeeld! En het gaat je zeker lukken om hiervan af te komen 🙂 een echt goede tip heb ik niet, maar een kleintje van praktische aard: ik ga altijd kauwgom kauwen 😉 beetje belletjes blazen en geluid mee maken.. Al zeggen ze dat jevan kauwen honger krijgt, dus het isniet de beste tip. Maar als er kauwgom in zit kan er iigniets anders meer bij!

    Beantwoorden
  • Margaretha

    2 augustus 2015 at 07:49

    Hoi Zelia,
    Wat jij schrijft is zo herkenbaar!
    Maar de een valt ook sneller/ makkelijker af dan de ander (helaas zit ik ook in de groep ‘gaat niet zo makkelijk’)
    Je zult dus echt een lange adem moeten hebben. Bij mij helpt water drinken vaak als ik trek heb. En verder gewoon niets meenemen in de auto om te snaaien!

    Beantwoorden
    • Zelia

      2 augustus 2015 at 18:42

      Margaretha Dankjewel voor je comment! Ik zit zeker in categorie “valt niet makkelijk af en kom aan wanneer ik naar eten kijk” haha. Ik moet en zal accepteren dat het een lang proces wordt maar hopelijk een die voor altijd werkt voor me! En idd meer water drinken en niks mee nemen. Niet stoppen bij tankstations!

      Beantwoorden
  • Henriette

    2 augustus 2015 at 07:59

    Hi! Een blog naar mijn hart! Sinds ik vorig jaar in november ben begonnen met hardlopen ben ik wel een paar kilo afgevallen. Maar ook voor mij blijft het eetpatroon blijvend aanpassen een lastig ding. Tja… eetverslaving… spannende uitdaging… daar ga je heel veel van leren. Waar ik aan moet denken: maken wij als baby niet allemaal een orale fase door waarbij we alles
    maar dan ook alles in onze mond stoppen? We
    verkennen de wereld met onze mond. (Dat
    klinkt gelijk al weer een stukje onschuldiger en
    ondernemender dan het etiket ‘verslaafd’ ;-)).
    Verder vraag ik me af in hoeverre je nog naar (de wijsheid van) je eigen lichaam kunt luisteren bij zo’n strak en vol trainingsschema.
    Ik was bijvoorbeeld uit enthousiasme om de dag gaan rennen met mooie resultaten ook nog. Precies vorige week was ik niet vooruit te branden. Door persoonlijke omstandigheden oververmoeid. Ik heb het schema aan de kant gegooid en ‘pas’ gisteren weer met plezier (doel was genieten van het buiten zijn en niet perse presteren) hardgelopen.

    Beantwoorden
    • Zelia

      2 augustus 2015 at 18:44

      Henriette Wow dankjewel voor je bericht. En wat je zegt over baby’s. Ik zie daar wel een vergelijking in idd. Verslaafd is misschien een grote stempel maar wel een die me nu doet beseffen dat ik toch echt een probleem heb. Ik was de laatste weken nog al onrustig in mijn lichaam omdat ik geen veranderingen zag met al dat sporten. Waarom val ik niet af terwijl ik zoveel sport maar de reden daarvan zit het gewoon in eten. Ik merk dat ik mezelf bewust of onbewust voor de gek hou. Ik heb gesport dus dat kan er nog wel bij, is vaak wat ik denk. Een workshop mindful zou idd niet verkeerd zijn! Dankjewel voor de tips!

      Beantwoorden
  • Henriette

    2 augustus 2015 at 08:06

    Ha Zelia… al op plaatsen gedrukt. Wat ik met het laatste bedoel: zo te lezen denk je dat alles met doorzettingsvermogen is op te lossen. Dan wordt alles zo’n strijd… Ik zou eens een workshop mindful eten proberen. Of een consult bij een natuurgeneeskundig therapeut met een gedegen opleiding en ervaring op het gebied van voeding (sgewoontes). Misschien krijg je inzichten waardoor je makkelijker andere keuzes kunt maken. Lieve groet en bedankt voor je eerlijke en mooie blog!

    Beantwoorden
  • maaike

    2 augustus 2015 at 08:16

    Ik kan je geen tips geven ik heb namelijk hetzelfde… ik was vroeger niet dik maar ik rookte en toen ik stopte met roken werd ik dik… nu besef ik al een tijd dat ik trek heb als ik me verveel maar er iets aan doen lukt me nog niet… ik eet ook te snel en te veel… ik weet hoe ik het eraf kan krijgen maar het eraf houden is een tweede… Twee jaar geleden woog ik nog 70 kg.. helaas inmiddels weer 83… en met een lengte van 1.66 is dat gewoon veel te veel…

    Beantwoorden
    • Zelia

      2 augustus 2015 at 18:47

      maaike Herken ik heel erg, behalve dat ik nooit gerookt hebt. Applaus trouwens dat je stopte! Lijkt me zwaar en dat is een verslaving natuurlijk. Maar als je kan stoppen met roken, dan moet dat afvallen ook lukken. Misschien heb ik nu heel makkelijk praten maar je bent al van een verslaving af. Je doorzettingsvermogen is er en misschien dat je die kan omzetten naar de volgende “verslaving”. Mocht je je verhaal kwijt willen of je wilt samen dit traject gaan door samen te mailen, doe gerust mij een mailtje sturen!

      Beantwoorden
  • Eveline

    2 augustus 2015 at 09:12

    Heel herkenbaar!
    Ik kan op momenten dat ik me verveel ook snakken naar iets te eten. Niet omdat ik honger heb, maar inderdaad, om iets in m’n mond te hebben…
    Wat mij helpt om te voorkomen dat ik dit doe; m’n doel visueel maken (ergens opschrijven) en opschrijven wat ervoor nodig is dat doel te bereiken. Daarnaast plan ik vooraf mijn maaltijden en snacks. Zo weet ik precies wat ik wanneer kan eten en dat dat qua hoeveheud/calorieën genoeg moet zijn. Geeft mij veel rust in m’n hoofd!

    Succes!

    Beantwoorden
  • lisette

    2 augustus 2015 at 09:18

    Het leven Is een constante strijd met eten. Ik woog echt veel te zwaar en nu ben ik nog zo’n 10-15kg te zwaar voor mijn lengte. die 30 die ik al kwijt ben kwamen niet van te veel eten maar te weinig. mijn lichaam potte alles op. Toen ben ik gaan sporten en meer eten en begon af te vallen. nu ben ik op het laatste punt gekomen en zit ik in jouw fase. hè de hele dag honger of trek eigenlijk en als ik dan denk dat iets Een goede keuze Is, dan eet ik er toch te veel van. denk aan verse fruitsappen, noten etc. Bedankt daarom voor je eerlijke verhaal! Als je tips mag delen van de voedingsdeskundige dan hoor ik het graag

    Beantwoorden
    • Zelia

      3 augustus 2015 at 20:44

      lisette Heel herkenbaar. We zitten nu in een process dat we gaan kijken of het zo lukt en als het blijkt dat ik te weinig eet, dan wordt dat meteen aangepakt! Ik eet momenteel teveel maar zijn vaak juiste gezonde dingen die toch ook niet gezond zijn als je teveel eet. Idd zoals noten en vruchtensap (ik mag absoluut geen fruitsappen meer)

      Beantwoorden
  • Andrea

    2 augustus 2015 at 09:51

    Lieve Zelia,
    Wat een mooi en oprecht verhaal. Wat ik me af vraag en ik weet niet of je er iets aan hebt, is of de oorzaak misschien niet deels medisch is? Schildklier, hormonen, etc.?
    Liefs, Andrea

    Beantwoorden
  • Lizet

    2 augustus 2015 at 11:36

    Hier ook iemand die altijd zal moeten opletten met eten… Heb alle diëten wel gedaan, en viel ook wel af, maar kwam daarna ook weer aan. Cambridge heb ik gedaan en daar ben ik 38 kilo mee afgevallen. Vervolgens weet je nog niks over voeding en ga je maar weer gewoon eten, dus kom je weer aan. Het enige wat ik heb gehad aan Cambridge is dat ik dus van mijn grote verslaving af ben gekomen, chips! Ik had elk moment van de dag zin in chips. Nu hebben we chips in huis, maar eet ik ze alleen tijdens een feestje ofzo!
    Maargoed. Ik was ook weer een groot deel van m’n verloren kilo’s aangekomen en ben naar de diëtiste gegaan. Ik heb geleerd om betere keuzes te maken en het helpt. Het duurt langer, maar daar heb ik me bij neergelegd. Het is nu zomervakantie en let wat minder op, maar zorg dat ik op gewicht blijf, zodat ik straks weer verder kan. Ben nu 9 kilo kwijt sinds februari, terwijl ik niet het gevoel heb dat ik op dieet ben. Ik hou me ook niet aan de precieze richtlijnen, ben aan het ontdekken waar mijn lichaam op reageerd en als ik met vriendinnen een avondje uit ben dan doe ik gezellig mee met de hapjes. Dan zorg ik dat ik de rest van de dag mager eet 🙂

    Ik ben geen sporter, alleen tennis doe ik 1 keer in de week.
    Het moet ook allemaal wel leuk blijven hé 🙂

    Je bent al wel aardig wat kilo’s kwijt, vergeleken met het begin toch?

    Succes met je strijd en you can do it! Je moet alleen vinden wat voor jou werk! Heeft bij mij ook even geduurd… Moet nog wel een dikke 10 kilo dus ben ook nog lang niet klaar 😉

    Beantwoorden
    • Zelia

      3 augustus 2015 at 20:46

      Lizet Hi Lizet! Ja, ik weet van jou nog idd dat je cambridge hebt gedaan en bent afgevallen. Ik heb het ook geprobeerd maar na 3 weken was ik er klaar mee. Ik wilde normaal eten in mijn mond haha! Vind het knap dat je het vol gehouden hebt! Maar dat je daarna niks leert over voeding is vanuit hun ook raar eigenlijk! Er is wel wat af maar niet zoals verwacht of gedacht met zoveel sporten! Jij ook succes en thnx voor je woorden!

      Beantwoorden
  • Miranda

    2 augustus 2015 at 14:07

    Zélia, wat knap dat je dit zo op hebt kunnen schrijven en hebt durven te delen. Ik heb zoveel respect voor jou en ik weet zeker (net als vele anderen hierboven) dat je er wel komt!

    Deels herken ik me in jouw verhaal. Ik ‘hou’ ook van eten, heb graag iets in m’n mond en dat zijn in mijn geval regelmatig de ongezonde dingen. Snoepjes, dropjes, chocolade, alles gaat er in, en het blijft dan vaak niet bij ‘maar’ 1, maar er volgt al snel een 2e of zelfs 3e… Maar zo af en toe ben ik sterker dan ‘dat’ gevoel en pakt ik iets gezonders.
    Vervolgens lig ik ’s avonds in bed, heel wat gedachtes komen er dan voorbij. ”Vanaf morgen dit, vanaf morgen dat.” Om dat de volgende dag toch (weer) het verkeerde pad op te gaan. Zo irritant is dat, dan ben ik blijkbaar te zwak om nee te zeggen tegen het ongezonde.

    Maar lieve Zélia, jij kan het! Zet ‘m op!!

    Beantwoorden
    • Zelia

      2 augustus 2015 at 18:49

      Miranda Dat gevoel van “volgende dag een nieuwe dag” ken ik ook. Helaas schuif ik het dan elke keer naar een andere dag. Ik moet iets eten maar ik moet leren om nu een activiteit te verzinnen ipv te eten! Bedankt voor je bericht! Heel erg lief!

      Beantwoorden
  • Lianne Kieft

    2 augustus 2015 at 17:49

    Ik kan je ook geen tips geven. Maar inderdaad gingen op papier zetten help, natuurlijk val je er niet vanaf. Maar het help je wel mentaal, en als ik zo lees, komt dat wel goed. Het gaat je lukken al is het niet rechtsom dan wel linksom. Voor iedereen zit er wel een stukje van herkenning in je verhaal. Lief dat je dat met ons wilt delen. Succes met alles, Lianne

    Beantwoorden
  • Irenka

    2 augustus 2015 at 18:14

    Ik heb het hier weleens over gehad met mijn moeder. Afvallen is zo moeilijk, zeker wat betreft het eten. En een eetverslaving is denk ik nog wel een van de moeilijkste dingen ooit. Want je MOET eten. Dat staat vast. Dus dan is het heel moeilijk om daar een andere weg in te vinden.

    Sterkte <3 Ik denk niet dat ik ooit echt een eetverslaving heb gehad, maar ik at wel altijd bijna compulsief te veel, en sinds een paar maanden krijg ik bijna niks meer weg. Ik snap er niks van. Maar ik zie het wel terug op de weegschaal, dus ik klaag niet…

    Beantwoorden
    • Zelia

      2 augustus 2015 at 18:51

      Irenka Ik moet dat MOETEN echt erg zien te krijgen. Dat moet ik (haha) via een andere manier zien te krijgen. Door andere activiteiten te doen ipv te eten als beloning voor mijn lichaam. Aan de ene kant goed dat je weegschaal je verblijd maar wel oppassen meid!

      Beantwoorden
  • Marleen

    2 augustus 2015 at 20:34

    Wat ontzettend dapper dat je dit durft te delen! Ik – als zestienjarig meisje – heb geen tips voor je wat betreft je probleem. Ik ben nooit te dik geweest, maar heb wel sinds het begin van de middelbare school ‘gesodemieterd’ met eten. Dan moet je denken aan jaloers zijn op anderen hun figuur(terwijl ikzelf ook een goed figuur had/heb), niet aan willen komen, álles willen plannen wat ik eet.
    Eind vorig jaar heb ik het los leren laten; ik besefte eindelijk hoe dom ik bezig was en dat het nergens op sloeg. Nu negeer of relativeer ik die vervelende, storende gedachten en luister meer naar mijn gevoel!
    Ik wens je veel succes in deze moeilijke strijd met jezelf!

    Beantwoorden
    • Zelia

      3 augustus 2015 at 20:47

      Marleen Hoi Marleen, Wat goed dat je het los hebt gelaten! Dat is al een grote stap want vooral rond die leeftijd word je veel beïnvloed door je omgeving! Die mindset heb je en dat is echt als super! Volhouden en luister naar je gevoel!

      Beantwoorden
  • Jorien

    3 augustus 2015 at 14:45

    Hi Zelia! Wat goed dat je dit van je afschrijft en ook deelt! Ik ben zelf niet te zwaar, nooit geweest. Maar toch is het herkenbaar wat je schrijft. Ik heb ook tijden gehad dat ik alleen maar aan eten kon denken, en tijdens het eten mijn volgende maaltijden of snacks alweer aan het plannen was, gewoon omdat het zo lekker is allemaal! Ik ben hier gelukkig van ‘afgekickt’, hoewel ik sommige perioden heel erg trek heb in bepaalde voedingsmiddelen (ijs, chocola, koekjes, muffins, etc.). Dit duurt dan hooguit een week en daarna is het weer over en kan ik het gezonde eten weer oppakken. Ik ben nu bezig met een opleiding/thuiscursus gewichtsconsulent en daarin wordt ook veel uitgelegd over eetgedrag en emoties. Misschien heb je wat aan deze tips:
    – Een eetdagboekje bijhouden en dan vooral opschrijven wanneer, wat, hoeveel, en waar je eet en hoe je je voelt. Zo kan je na een tijdje patronen zien en kijken of je in bepaalde situaties juist voor gezonde dingen of ongezonde dingen kiest. En daar kan je van leren :).
    – Probeer alle veranderingen in je eetgedrag stapsgewijs te doen. Pas eerst één ding aan, en als je hier vertrouwd mee bent, voeg je een tweede verandering toe. Als beiden dan goed gaan, pas weer stap 3 toevoegen. Zo duurt het misschien wat langer, maar zorg je wel dat het een gewoonte wordt.
    – Als je toch echt iets extra’s wilt eten: kies dan alleen iets wat je mega lekker vindt. En geniet daar dan van!
    – Neem ook rust als je lichaam daar om vraagt en voel je niet schuldig als je een keer niet kan sporten. Rust is ook een soort van sport :).
    Hopelijk heb je er iets aan! Ik heb er in ieder geval vertrouwen dat het goed gaat komen, onderschat jezelf niet 🙂

    Beantwoorden
    • Zelia

      3 augustus 2015 at 20:49

      Jorien Hoi Jorien.. wow!! Bedankt voor je tips! Hier heb ik zeker wat aan! Stapsgewijs is zeker een goeie en daar zijn we nu ook mee bezig. Mijn avondeten is helemaal veranderd ten opzichte van eerst. Ook dagboekje moet ik bijhouden maar meer over hoe ik me voelde en wat er wel of niet goed ging. Dat rust nemen vind ik moeilijk maar ik hoor dat nu al zoveel dat ik hierin toch moet gaan in geloven. Heel erg bedankt voor je tips!!

      Beantwoorden
  • Lisette

    4 augustus 2015 at 15:24

    Dat wat Jorien zegt, vooral die eerste. Dat klopt! Dat doe ik ook, ik houd in excel bij wat ik eet. Ik ga zelfs zo ver dat als ik iets geen verstandige keuze vind, dan maak ik het rood. als ik dan een paar dagen achter elkaar iets rood heb gemaakt, dan moet ik van mezelf echt weer een paar dagen ‘zonder rood’. Gaat misschien net weer een stapje te ver, (vindt mijn dietiste namelijk ook haha) maar het schijnt dat control freaks, juist vaak ‘overcontrolling’ willen zijn…

    Beantwoorden
  • Lis

    4 augustus 2015 at 17:06

    Knap en dapper dat je dit deelt! Zelf ben ik ook veel te zwaar geweest en ben inmiddels 40 kg afgevallen. Ook door sporten en vooral beter eten.
    Voor mij hielp het heel erg om alles wat ik at bij te houden, doe dit nog steeds als ik merk dat ik te veel eet. Wat dat betreft ben ik nog wel altijd op mijn hoede, en denk ik dat ook altijd te moeten blijven.
    Ik houd het bij via de app van myfitnesspal. Dit makkelijk en geeft mij enorm veel houvast en controle. Zo merk ik het meteen als ik mezelf ‘voor de gek’ aan het houden ben door bijvoorbeeld te denken dat een schaal vol noten prima kan. Als ik dan zie hoeveel calorieen daarin zitten, neem ik eerder genoegen met een handje.

    Tijdens het afvallen moest ik het echt van dag tot dag bekijken. Heb zelfs weleens een maandkalender gemaakt waarbij ik elke dag waarbij ik op mijn calorieeen doel zat afvinkte. Dit klinkt wat kinderachtig, maar het hielp mij enorm om vol te blijven houden. Vooral als je na een week of twee met veel goede vinkjes dit ook begon terug te zien op de weegschaal. Eigenlijk kun je dit wel vergelijken met een hardloopschema waar je je aan houd, om naar je doel te werken.

    Dit gaat jou ook lukken!

    Beantwoorden
  • Sanne

    16 augustus 2015 at 10:40

    Hi Zelia, herkenbaar blogje! Ik raad je het boek Mindful afvallen aan. I know, klinkt een beetje verschrikkelijk, maar staan veel waardevolle tips en oefeningen in over bewuster eten. En aanvoelen wat voor honger je hebt (of je wel honger hebt) en meer inzicht in waarom je eet. Succes!

    Beantwoorden
  • Tania

    16 oktober 2015 at 16:04

    Hoi Zelia,
    ik heb jullie blog sinds kort ontdekt en lees dus echt alles van voor naar achter wat jullie aan blogs gemaakt hebben, vandaar dus nu mijn reaktie op je blog van een paar maanden geleden.
    Je verhaal is zooooo herkenbaar. Ben ook een paar jaar aan het hardlopen, sport daarnaast ook veel (thuis) maar blijf stevig van lijf 🙁 Dieten komen inmiddels mn neus uit, dus die doe ik niet meer, maar vraag me nu ook af wanneer die killerbody nu eindelijk naar me terug zal staren in die spiegel. Op dit moment ook een dip aan het ervaren……..de motivatie voor het lopen is even zoek (ben er in mn hoofd wel heeeel erg mee bezig en lees en doe van alles om die terug te vinden: blogs, runnersworld, nieuwe rondjes zoeken op google maps, noem het maar op). Maar ja, in je hoofd telt niet he?
    Enfin, ik geniet in ieder geval ontzettend van je blog en ook dit soort momenten gaan voorbij. Die droom van een dunner lijf laat ik niet schieten en ga er nog steeds voor! Jij ook he? Boks…. :-))

    Beantwoorden

Geef een reactie