Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Shit, griep! Wat nu?!

Weet je nog dat ik vorige week schreef over mijn twijfels en onzekerheden in aanloop naar de marathon van Rotterdam? Nou, deze week kwamen die naar een hoogtepunt. Ik kreeg griep. En niet zo’n beetje ook. Shit. Wat nu?!

Euforisch na mijn lekkere duurloop van 30 kilometer, toog ik vrijdagmiddag naar mijn vader. Daar trof ik ook mijn neefje en nichtje aan. Ziek. Nu zijn kleine kinderen wel vaker ziek, dus ik was niet meteen gealarmeerd.

De volgende dag stapte ik fris en fruitig uit bed. Ik reisde naar het zuiden: ik had afgesproken met Zélia en Josianne. Eens in de paar maanden zitten we bij elkaar om te brainstormen over de website en om nieuwe projecten te bespreken. Ook daar voelde ik me nog goed.

En dus spendeerde ik zaterdagavond met wat vrienden in de kroeg. Ik was wel wat moe en voelde me een beetje slap. Ik weet het aan de intensieve trainingsweek die achter me lag. Rond middernacht kroop ik in bed.

Een kleine drie uur later knipte ik het licht van de badkamer aan. Dit was niet goed. Ik was ziek, en niet zo’n beetje ook.

Zondag voelde ik me als een trein overreden. Het was ruim tien jaar geleden dat ik zo ziek was geweest. De rustige duurloop die vandaag op de planning stond, ging uiteraard niet door.

Tegen beter weten in hoopte ik dat ik – na een goede nacht slaap – maandag wel weer een rondje zou kunnen lopen. Ik schoof wat met trainingen en dagen. Dit. Moest. Goedkomen.

Maandagavond zat ik huilend op de bank. Ik voelde me nog steeds zó rot, wat nu?! Volgende week is de CPC al!

Gelukkig voelde ik me dinsdag al wat beter. Ik kon eindelijk wat eten, ik had geen koorts meer en ik voelde mijn lichaam sterker worden. Hardlopen was echter nog een brug (of zes…) te ver. Wees verstandig, sprak ik mezelf toe. Eerst beter worden, daarna mag je knallen! Ik prentte mezelf in dat een week griep heus geen maandenlange marathontraining teniet doet – hoewel het op dat moment wel zo voelde.

Woensdag: weer een stukje beter! Ik werkte wat voor JKR (vanaf de bank!) en ik kwam zowaar eventjes buiten. Enthousiast door mijn vlotte herstel legde ik dan ook mijn hardloopkleren klaar voor de volgende dag.

Grappenmaker. Toen om half zeven de wekker ging, verklaarde mijn vriend me voor gek. En ikzelf had ook zo mijn bedenkingen. Mijn klieren en holtes waren nog steeds behoorlijk pijnlijk. Na wat tegenstribbelen ging ik akkoord met zijn voorstel: eerst een paar uur werken op kantoor. Gaat dat goed? Dan mag ik aan het eind van de dag een paar kilometer lopen, op een rustig tempo. ’s Avonds kwam ik kapot thuis. Slapen, wilde ik.

Ook vrijdagochtend vertrouwde ik mijn hoofd en darmen nog niet zo. Na een kort dagje op werk, kwam ik rond een uur of zes thuis. Ik was wel moe en bij mijn slapen zeurde de pijn – maar echt ziek? Nee, dat was ik niet meer. Zou ik dan toch even..? Terwijl mijn vriend me allemaal adviezen en bezorgdheden appte (Niet te ver! Blijf in de buurt! Niet te lang!) schoot ik snel mijn kleren aan. 1, 2, 3: GAAN.

Ik kan niet ‘half’ trainen. Ik kan geen ienieminie-rondjes lopen op een rustig tempo om ‘het eens aan te kijken’. Ik wilde mijn lichaam testen. Hoe stond het met mijn conditie? Ik had een flinke dosis zelfvertrouwen nodig – EN WEL NU.

 photo IMG_6511_zpsjkuqt7tl.jpg

Wel, dat is gelukt. Dat rondje werd 7 kilometer op een meer dan prima tempo. Tevreden ploft ik naderhand op de bank. Misschien was dat weekje in bed zo gek nog niet…

PS: Enige ‘voordeel’ van deze griep? Ik ben per direct gestopt met het drinken van alcohol…

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

One Comment

  • Sonja Diane

    27 februari 2016 at 23:39

    Herkenbaar! Twee weken geleden werd ik ook geveld door de griep, en ik ben al een jaar of vijf niet ziek geweest! Gevolg was dat ik Schoorl aan me voorbij moest laten gaan. Inmiddels weer helemaal de oude en weer in staat om op normaal tempo te lopen. Klaar voor Zandvoort op 20 Maart!

    Beantwoorden

Geef een reactie