Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Sportvasten dag 5

Terwijl ik dit typ ben ik over de helft van het sportvasten. Gisteren had ik mijn 2e dag vasten. Voor wie mijn andere verslag nog niet gelezen heeft kan hierop klikken. Weer weinig foto’s, want mijn ‘eten’ is niet zo heel spectaculair. Ik heb de dag weer overleefd. Het ging wel iets beter dan de eerste dag vasten! Lees verder mee hoe het ging!

Ik stond redelijk op tijd op. Ik voelde wel dat ik hoofdpijn had en dat ik wat lichtjes in mijn hoofd was. Ik nam plaats op de bank met mijn zielige jus d’orange als ontbijt. Ik miste echt mijn eitje en stiekem afgebakte broodjes. Niet dat wij dat elke zondag eten, maar op zo’n moment mis je het echt wel! Ik ging daarna nog wat werken en mijn hoofdpijn verdween gelukkig. Samen met mijn vriend had ik afgesproken dat we rond half 3 gingen hardlopen. Om 14 uur nam ik nog een keer een mijn drankje, maar dit keer een verse appelsap. Ik at het expres boven omdat ik zo niet alleen door kon werken maar ook zodat ik mijn vriend niet kon zien eten. Sorry, maar dan wil ik ook gewoon iets eten haha.

Ik voelde me verbazingwekkend goed. Mijn vriend vertelde me ook dat ik helemaal niet chagrijnig was of vervelend. Kijk, ik ben een eter. Ik kan alles eten en ik wil alles eten en wanneer je dat niet mag, kan je nog wel eens chagrijnig gaan worden. Om heel eerlijk te zijn, ik dacht dus dat ik zo’n persoon zou zijn die echt zo chagrijnig zou zijn. En boos en geïrriteerd, maar dat valt heel erg mee. Misschien komt het ook omdat ik nooit echt een hongergevoel heb gehad. Trek? Ja zeker, maar dat is echt puur wanneer ik andere mensen zie eten!

Om 14:30 uur gingen we hardlopen. Mijn vriend deed zijn eigen rondje en ik moest eigenlijk maar 30 min hardlopen. Omdat ik wist dat mijn vriend sowieso 1 uur bezig zou zijn had ik al in mijn achterhoofd een route gepland. Iets langer (2x zo lang) dan ik mocht, maar ik voelde me goed en ik had mezelf beloofd dat ik zou luisteren naar mijn lichaam. Wat wel grappig was: mijn vriend had een bidon mee met drinken. Ik dacht, ik neem nog even een slokje water. Ik nam wat in mijn mond en gelijk spuugde ik het eruit. Hij had er sportdrank in gedaan. ZOET… nee mensen… het was echt ZO ZOET! Man man… bah! Terwijl ik het normaal ook drink haha!

Sportvasten dag 5

Dat rondje werd uit eindelijk 8 km, 1 uur en 7 min. Niet mijn snelste rondje, maar wel echt een hele fijn run. Zonder te stoppen, zonder irritaties liep ik. Ik liep en liep zonder er bij na te denken. Ik voelde me goed, mijn benen wilden wel mee werken. Dit ging echt heerlijk! Ik voelde wel rond de 6-7 km mijn lichaam iets wat zwakker worden. Energie was er wel uit op een gegeven moment, maar ik was bijna bij de auto waar ik op mijn vriend zou wachten. Ik tikte de 8 km aan en stopte. Oei… ik stopte iets te abrupt. Ik werd een beetje draaierig, maar ik herpakte me snel. Mijn vriend kwam vrij snel na mij en ja hoor… hij had 12 km in 1 uur en 7 min gedaan. Verschil moet er blijkbaar zijn, haha!

We kwamen thuis en ik moest meteen plassen omdat ik 3 uur later weer op het stickie moest plassen. Ik was niet echt moe, wel een beetje lichtjes in mijn hoofd, maar ik was gek genoeg echt mega hyper en vrolijk. Zo raar dat je met zo weinig eten je op een gegeven moment niet meer moe voelt maar juist energieker!

Rond 19:15 uur ging ik plassen (leuke info hè) en wachtte ik 60 seconden. Heel even dacht ik van 2 naar 3 was gegaan, maar ik bleek toch meer naar 4 te zijn gegaan. BIJNA!!

Sportvasten dag 5

Mijn vriend at nog wel een soepje voor mijn neus terwijl ik een appelsapje dronk en niet veel later, rond 22:30 uur gingen we naar bed. Weer een dag overleefd. Helaas kon ik echt niet slapen. Ik had zo veel energie, en waar dat vandaan kwam? Geen idee!

Conclusie

Ik vond het vooral bizar dat ik me helemaal niet moe voelde gedurende de dag. Ik had echt wel verwacht dat ik meer hoofdpijn zou hebben, wat meer lichtjes in mijn hoofd zou zijn en vooral honger zou hebben. Ik heb dus echt geen hongergevoel gehad en ik vind dat best wel eng eigenlijk. Ik mis nog wel het niet kunnen kauwen, maar gelukkig hoef ik nog maar 1 dag! Vandaag weer sapjes en morgen mag ik heerlijk weer langzaam aan normaal eten!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

One Comment

  • Joëlle

    7 september 2015 at 18:08

    Jeetje wat ben je goed bezig! Het moeilijkste is bijna achter de rug nu; ben heel benieuwd wat dit aan het einde van de kuur met je snelheid en fitheid doet!

    Beantwoorden

Geef een reactie