Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Sportvasten dag 7

YEAAH.. Gisteren was de dag dat ik weer mocht eten en ik had daar zoveel zin in! Ik verheugde me er heel erg op en dat was ook het eerste wat ik zei toen ik wakker werd: ‘Ik mag weer eten!’ Viel dat even tegen! Lees mee:

Als ontbijt mocht ik 2 stuks fruit. Niet veel zou je zeggen, toch? Ik moest een bakje druiven en een sinaasappel. Ik pakte mijn druiven en at ze een voor en op. Ik kauwde alsof mijn leven ervan af hing! Mijn bakje was bijna leeg, bijna mocht ik aan mijn sinaasappel beginnen maar toen voelde ik iets. Beter gezegd, ik zat vol. De druiven waren op en ik had geen zin meer in mijn sinaasappel. Ik hoefde niet meer te eten, ik zat vol. Zo bizar maar natuurlijk ook wel begrijpelijk! Ik merkte wel dat mijn druiven bleven hangen en ik moest van mijn coach per sé de sinaasappel ook opeten,  dus heb ik dik een half uur over 2 stuks fruit gedaan haha. Ik had daarna een foto-opdracht, maar ik voelde het wel een beetje hangen.. mmm.

Sportvasten dag 7

Rond 12 uur vroeg mijn vriend of ik mee wilde lunchen. Ik mocht tenslotte weer 100 gram sla, 2 tomaten, 10 olijven en pistachenoten!! Maar ik had geen honger. Nog steeds niet en dat terwijl ik om 8 uur ontbeten had. Ik besloot pas om 13 uur te gaan lunchen. Tussendoor had ik nog wel mijn switch-drankje opgedronken. Om 13 uur ging ik naar beneden om mijn lunch klaar te maken. Wat een groot bord en wat veel! Ik begon te eten en ja hoor.. halverwege zat ik weer vol. ‘Dit is niet meer grappig, wat een mindfuck,’ dacht ik. Ik besloot nog langzamer te eten en ik heb het wel opgekregen, maar vraag me niet hoe haha! Die pistachenoten kon ik echt niet meer op, maar die nam ik mee voor tijdens het werken achter mijn laptop. Verder heb ik de hele dag gewerkt, en om 17 uur ging ik de deur uit. Tijd om te gaan lopen!

Sportvasten dag 7

Ik had een rondje in gedachten waar je op verschillende momenten uit kan stappen om weer naar huis te gaan. Ik liep daar naartoe en ik zag dat mijn hartslag laag was. Rond de 120, terwijl ik best wel lekker en goed liep. Ik was op een gegeven moment ook wel opgewarmd en mijn hartslag gaf 145-148 bpm aan. Ik mocht maar 30 min hardlopen tussen de 145-162 bpm. Ik zat er dus perfect tussenin. Ik liep en ik liep en ik voelde me goed. Ik zag dat mijn horloge aangaf dat ik al 30 min gelopen had, maar ik kon nog wel door gaan. Energie voor 10! Ik kwam wel een stel ganzen tegen en toen sloeg mijn hartslag ineens naar 165 haha! Wat vind ik die beesten maar eng zeg, vooral wanneer ze je naar je toe komen. Ik heb even gewacht totdat iedere gans overgestoken was en liep weer verder.

Na een tijdje was mijn hartslag weer rond de 148 bpm en dat terwijl mijn pace veel sneller is dan de marathon of de halve marathon van vorig jaar in Eindhoven! Bizar! Ik voelde me kiplekker en ik dacht, ik ga gewoon door! Ik deed weer hetzelfde rondje maar dit keer met een extra lus om de ganzen te ontwijken. Voor ik het wist was ik dik een uur en een kwartier voorbij en had ik er 10 km opzitten. Zonder het gevoel te hebben dat ik gelopen had. Ik vond dit nog wel het raarste van de hele week.

Sportvasten dag 7

Thuis aangekomen nam ik snel een lekkere warme douche en ging ik alvast koken voor mij en mijn vriend. Ik mocht namelijk 200 gram broccoli en 100 gram kipfilet! Woohooo, zin in! En heel eerlijk? Dit keer was mijn eten eerder op dan gepland haha!

Sportvasten dag 7

Conclusie

Dat je hartslag zoveel invloed heeft en dat je daardoor zoveel meer kan dan je denkt is onbegrijpelijk. Ik heb 6 dagen bijna niks gegeten en ik kan elke dag hardlopen en afstanden maken waarvan ik niet wist dat ik die kon maken met zo weinig eten. 10 km lopen terwijl je net 3 dagen hebt gevast? Bizar. Ik begin mijn lichaam te vertrouwen. Dit klinkt misschien heel raar, maar door goed naar mijn lichaam te luisteren en de signalen te herkennen vertrouw ik mijn lichaam en durf ik meer. Als ik me gisteren zwakjes voelde ging ik never nooit 10 km lopen, maar mijn lichaam gaf het signaal (ook door hartslag) dat het goed is, dat het kan en ik moet zeggen dat ik dit iets van magisch vind. Zou het dan toch echt zo zijn dat suikers overbodig zijn in je lichaam (behalve natuurlijk suikers zoals fruit enz)? Ik heb geen after dinner-dip meer, ik hoef geen zoetigheid en ik kan prima leven met minder. Ik ben nu op dag 8 en ik ben wel wat afgevallen, maar dit heeft mij zoveel geleerd; al dat wat ik afgevallen ben zie ik echt maar als een bijzaak!

Vandaag mag ik weer iets meer eten en natuurlijk moet ik weer 30 min sporten. Zal ik me dit keer wel gewoon aan de 30 min houden? Mmmmm… Dat lees je morgen! 

Wil je weten wat sportvasten precies inhoudt? Lees dan dit blogje: Sportvasten.

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

2 Comments

  • Krista

    9 september 2015 at 12:10

    Knap dat je het volgehouden hebt en mooi dat je nu al positieve resultaten merkt! Ik heb het vol interesse gevolgd!
    Over het hartslagverhaal: ik merk zelf altijd dat wanneer ik bijv. 2 uur na mijn ontbijt ga lopen, mijn hartslag in het eerste halfuur nog hoger is dan daarna. Als ik helemaal niet ontbeten heb is de hartslag nog lager. Volgens mij werkt het zo dat vertering ook energie kost dus als je lichaam moet verteren én sporten tegelijk is je hartslag hoger dan wanneer er geen eten meer in zit wat verteerd moet worden. Dus als ik op hartslag moet lopen, doe ik dat ook het liefste op vrijwel lege maag. Als ik voor een intensievere training ga, is het wel fijn om goed gegeten te hebben maar ook zo ver mogelijk van tevoren..

    Beantwoorden

Geef een reactie