Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Verslag: Trail des Fantômes

Op zondag 16 augustus liep ik mijn allereerste trail tijdens de Trail des Fantômes bij La-Roche-en-Ardenne, in de Belgische Ardennen. Ruim 20 kilometer door het bos, de bagger, het water, over boomstronken en door smalle paadjes. Hoe ik het vond? Dat lees je in mijn verslag!

Op zaterdagochtend vertrek ik met mijn reisgezelschap naar de Ardennen. Ramiro, Marc en ik zijn nog trailmaagden – wij hadden daarom gekozen voor de op een na kleinste afstand, 20 km. Mijn mede-Dreamteamer Maarten is een trailpro en bezit een tomeloze energie: hij loopt de 53 (!) km.

Al voordat we de grens over zijn, begint het flink te regenen. Gevolg? Een enorme file bij Antwerpen. Amai, dat mag de pret niet drukken. Als we eenmaal in La Roche aankomen, kunnen we nog net ons startnummer ophalen.

Verslag: Trail des Fantômes
En ook daar stroomt het van de regen. Mooi moment om even van de WiFi gebruik te maken.

Verslag: Trail des Fantômes
Het startterrein is een drassige bende. Dat belooft nog wat voor morgen.

Hierna vertrekken we naar de camping. De camping ja. We vragen nog bij twee campings of ze toevallig nog een stacaravan voor ons hebben, maar tevergeefs. Alles in een straal van 15 km is volgeboekt in verband met de trail. Dan toch maar naar de camping waar we (heel verstandig) weken geleden al een plekje hebben geboekt.

Verslag: Trail des Fantômes
Een tent opzetten in de stromende regen. Niet cool. De Vlaamse achterburen kwamen met twee regenjacks aanzetten, toen ik al tot op mijn onderbroek nat was. Ik weet het, je mag een gegeven paard niet in de bek kijken…

Verslag: Trail des Fantômes

Marc in actie met de pomp. Daarnaast ons indrukwekkende uitzicht. Twin Peaks!

In het nabijgelegen dorp eten we nog een (niet al te beste) pizza. Hierna kruipen we maar onze tent in. Het is donker, het regent nog altijd – wat kun je doen?

Naast ons staat een grote familie met een partytent en… een gigantische geluidsinstallatie. Urenlang zijn we gedwongen te luisteren naar de Top 100 Allerfoutste Hits Aller Tijden, ondersteund door het gezang geschreeuw van de familieleden. We doen uiteraard geen oog dicht. Rond middernacht is het dan eindelijk stil. Ik zucht diep en draai me op mijn zij. Eindelijk rust.

Maar niet heus.

Kort daarop komen onze Vlaamse achterburen thuis. Overduidelijk straalbezopen. En ze gaan tot overmaat van ramp eens lekker voor de tent zitten. Biertje erbij… In plat Vlaams vervolgen ze met luide stem hun discussie. Er wordt geboerd. Een van de mannen laat continu scheten. Het is inmiddels een uur of vier ’s nachts en staat het huilen me nader dan het lachen. Ik roep vanuit de tent ‘MAG HET WAT ZACHTER?’ Het is vijf minuten rustig. En van de stellen kondigt zelfs aan te gaan slapen. Godzijdank. Eindelijk rust. Na een uitgebreid – en luidruchtig – afscheid kruipt het stel dan toch in de tent. Na vijf minuten fluister ik naar Marc: ‘Het zal toch niet…?’ Jazeker. De boeren en scheten van de Vlaming hebben mevrouw blijkbaar danig opgewonden. Het huwelijk werd geconsumeerd, zal ik maar zeggen. Ook dat nog.

De volgende ochtend worden we veel te vroeg gewekt door een wagentje van de camping met geluidsinstallatie. Uit de speakers klinkt een veel te vrolijk liedje met als strekking ‘WAKKER WORDEN’. Fuck my life.

Maarten vertrekt om half acht al naar de start van de 53 km. Wij ontbijten, drinken koffie, hangen nog wat vermoeid in onze tent en pakken de tenten in. En dan mogen ook wij naar de start…

Verslag: Trail des Fantômes

Het goede nieuws: het is schitterend weer! Aan de 20 km doen zo’n 400 lopers mee. Klaar voor de start…

Verslag: Trail des Fantômes

AF! Na ruim een kilometer bereiken we het bos. Daar mogen we meteen een enorm steile helling op. Iedereen wandelt, rennen is niet mogelijk. Het is warm!

Verslag: Trail des Fantômes

Hierna volgt een route door een werkelijk prachtig gebied. De paden zijn gelukkig goed begaanbaar. De ‘schade’ door het noodweer van de dag ervoor is beperkt gebleven.

 photo jkr trail 6_zpsiiyjyrn7.jpg

We wisselen hardlopen af met hiken (berg op).

 photo jkr trail 5_zpsj9erlqkd.jpg

Maar dan gaat het mis. Na zo’n 15 kilometer krijgt Marc last van zijn knie. Die knieblessure is een oude bekende, dus helemaal verbaasd zijn we niet. Alleen hadden we zo gehoopt dat het goed zou gaan! We besluiten de rest van de route flink door te wandelen. We willen niks forceren. Jammer dan. Dat is dan wel weer een voordeel aan een trail, tijd is niet belangrijk!

Voor mij, als trailmaagd, is het sowieso een gekke gewaarwording. Op sommige stukken ben je gedwongen te wandelen, klauter je over boomstammen en ren je door de bagger. Snelheid is voor de meeste lopers niet belangrijk. Bij normale wedstrijden over de weg word je bij een drinkpost overhoop gelopen door alle haastige renners en ren je stuntelend met je bekertje verder. Bij deze drinkpost staat iedereen stil. Je maakt een praatje met je buurman, puft even uit en neemt nog een beker cola of een handje chips. Het lijkt wel een (kinder)feestje!

Een van de laatste hindernissen is een hele steile bergwand. Die moeten we zigzaggend afdalen. Terwijl de ervaren lopers als eenhoorns van rechts naar links springen, schuifel ik met Marc de heuvel af. Afdalen zet druk op zijn knie, en dat doet pijn.

 photo trail jkr 7_zpsjkxuuph2.jpg

Maar we redden het! Vlak voor de finish steken we de rivier over. Het water van de rivier staat laag (gelukkig). En koud water tegen je voeten na urenlang rennen? Heel. Fijn.

 photo trail jkr 8_zps0esfmzzu.jpg

Yes! Na bijna 3,5 uur komen we over de streep. Helaas hebben we flink wat tijd moeten inleveren, omdat we een stuk hebben gewandeld. Maar lekker belangrijk! Wat een geweldige ervaring. Geen medaille voor ons, maar wel een stuk watermeloen en een bakje rijstepap. En wat smaakte dát goed!

Een middag klimmen, klauteren en rennen door de Ardennen? Hele dikke aanrader.

Zou je ook weleens een trail willen lopen?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

8 Comments

  • Margot

    18 augustus 2015 at 15:34

    Superleuk verslag! Je hebt er duidelijk van genoten! Het water zou ik misschien net iets minder fijn vinden maar aan de andere kant zoals jij het omschrijft “koud water tegen je voeten na urenlang rennen” klinkt het opeens toch heel aantrekkelijk 😉

    Ik loop zondag mijn eerste trail van 21k door de Vlaamse Ardennen… Vind het best wel spannend… Heb er heel veel zin in maar ook een klein beetje nerveus. Ik heb al meerdere halve marathons gelopen maar dit is toch wel net iets anders en lastiger dan een halve marathon 😉

    Beantwoorden
  • Astrid

    18 augustus 2015 at 15:44

    Petje af hoor – ben benieuwd wat je volgende trail wordt 🙂 Lijkt me super om het ook eens te proberen. Misschien wel een realistischer uitdaging voor mij dan een marathon. Toch eens over nadenken.

    Beantwoorden
  • Eveline

    18 augustus 2015 at 15:45

    Hey Margot. Bedankt! Tijdens de trail liepen we ook door de modder, dan is een zo’n brandschoon riviertje ineens heel lekker hoor ;-).
    Heel veel succes aankomende zondag! Ik vond het compleet anders dan gewone wedstrijden, en daarom des te leuker. Ik wist vooraf ook niet wat ik moest verwachten. Maar de tijd vliegt! En door de afwisselen rennen-klimmen-wandelen-rennen is het heel goed vol te houden. Zet ‘m op! En ik ben benieuwd naar je ervaring!

    Beantwoorden
  • Nederbuur

    18 augustus 2015 at 16:05

    Klinkt heeeeel leuk!!! . Trails boeien me, maar ik loop slechts 12km op dit moment. Vaak op kleine kronkelende bospaden. Maar 20km en in de Ardennen is toch nog even wat anders. Wie weet ooit es …

    Beantwoorden
  • Eveline

    18 augustus 2015 at 20:36

    Ha Anke, gelukkig wel. Beetje stijf nog maar geen permanente schade gelukkig. We zijn dus op tijd gestopt met rennen! En die trail: echt een keerje doen hoor!

    Beantwoorden

Geef een reactie