Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Verslag: Veldhoven ten miles

Afgelopen zaterdag was het tijd voor m’n eerste wedstrijd van het seizoen: de Veldhoven 10 miles. Ik keek hier echt enorm naar uit; eindelijk weer een wedstrijdje lopen. Dit keer dicht bij huis (m’n ouders wonen in Veldhoven) en nog een lekkere afstand ook. Ja hoor, bring it on! Maar dat liep toch even iets anders dan gedacht.

De Veldhoven 10 miles is een hele kleine loop georganiseerd door de atletiekvereniging van Veldhoven. Hierdoor deden ook ontzettend veel leden van deze vereniging mee (logisch), maar het niveau was hoog. Ik zag heel veel mensen in strakke broekjes met nog strakkere buikspieren en allemaal liepen ze in de shirtjes van de vereniging. Ok, dit werd nog wat.

Verslag: Veldhoven ten miles

Het was ook een vrij kleine loop, met maar zo’n 800 deelnemers op de tien mijl. Wij (m’n stiefvader en ik) waren hierdoor ervan overtuigd dat we redelijk als laatste zouden eindigen haha. Om 17:45 liepen we richting het startvak en voor we het wisten (na een klein praatje met de allerliefste Ellis die een dik vet PR heeft gelopen) klonk het startschot al. Eerst een klein stukje atletiekbaan, daarna een stukje Veldhoven in en vervolgens door het bos. Uiteindelijk kom je dan weer bij de atletiekbaan uit waar je aan het tweede (precies hetzelfde) rondje begint.

De start ging op zich lekker, al wist ik al wel dat het heel warm zou worden. En ja hoor, de man met de hamer sloeg nog voor we het bos in liepen toe. Dit werd een hele zware. Volgens m’n stiefvader liepen we te langzaam, maar ik kon echt niet versnellen. Ik kreeg het gewoon niet door elkaar. Na zo’n vier kilometer kreeg ik het helemaal zwaar. M’n benen deden pijn, ik had het benauwd, m’n hartslag ging als een tierelier en ik wilde gewoon niet meer. Dat was ook het punt waarop ik besloot dat ik na de eerste ronde uit zou stappen.

Huh? Uitstappen? Waarom? Het ging niet. Ik had het zó zwaar. Met de halve marathon in het vooruitzicht wilde ik mezelf nu ook niet kapot lopen; niet bij deze loop. Ik kreeg het steeds warmer, m’n hartslag ging nóg een stukje omhoog en ik was heel blij dat ik deze keuze zou gaan maken.

We kwamen steeds dichterbij de splitsing van de 5 mijl en de 10 mijl en daar zei ik m’n stiefvader gedag die wel voor het tweede rondje ging. Er werd nog omgeroepen naar me: je gaat de verkeerde kant op! Maar na mijn: “nee hoor, dit zit helemaal goed”, ben ik toch gefinisht.

Verslag: Veldhoven ten miles

Met moeite kon ik m’n tranen bedwingen en nadat ik de medaille in ontvangst nam, belde ik m’n moeder echt in tranen op die iets verder stond te kijken waar wij bleven. Ik baalde zo. Ik voelde me zo’n loser dat ik had opgegeven en een flink aantal gedachtes gingen door me heen: “hoezo doe je dat nou? Het is maar 8 kilometer die je nog moest rennen? Hoe kun je ooit die 21 gaan rennen?”

Achteraf gezien, nu ik dit verslag typ en nadat meer mensen op me in hebben gepraat dat het echt geen stomme keuze was, ben ik blij dat ik ben uitgestapt. Het was zo ontzettend warm, en waarom zou ik mezelf dan helemaal kapot lopen? Dat is het het ook niet waard.

Ach, en weet je: bij de Dam tot Dam ren ik gewoon een PR. Dan gaan we voor de rematch en komt het helemaal goed. Bring it on!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

3 Comments

  • anke

    31 augustus 2015 at 19:51

    Het is heel knap om de zware beslissing te nemen uit te stappen wanneer het echt niet lukt. Ik voel met je mee. Super dat je toch een medaille krijgt, daar zitten mensen die weten hoe het voelt om te moeten stoppen! En toch maar mooi 8 kilometer meegenomen in een goed tempo! Heeft je schoonvader het naar wens uit kunnen lopen?
    Ik ben wel benieuwd waar jouw ouders wonen, ik kom ook uit Veldhoven! Lekker handig voor de halve marathon van Eindhoven. Ik hoop/duim/bid met je mee dat het dan geen 25 graden en benauwd weer is; maar zo erg kan het op 11 oktober niet zijn!

    Beantwoorden
  • Ellis

    1 september 2015 at 18:58

    Ah lieve Joos, het is knap dat je zo’n beslissing hebt genomen. En uiteindelijk ook een zeer verstandig besluit! Als je door had gelopen had je inderdaad waarschijnlijk meer kapot gemaakt en had je langer de tijd nodig gehad om te herstellen. Zie het als een mooie training en toch 8km in the pocket. Met de Dam tot Dam ga je knallen en sowieso in Eindhoven 11 oktober!
    Ps. Thanks voor je lieve woorden!

    Beantwoorden

Geef een reactie