Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

We mogen bijna!

Yesss, we mogen bijna! Vorige week zag ik op Facebook ineens een berichtje voorbij komen: De halve marathon van Eindhoven, nog maar 1 maand. Oh jongens, je wil niet weten hoeveel zin ik hierin heb. Mijn laatste wedstrijd ging natuurlijk niet heel lekker (Veldhoven ten miles), dus ik ben wel toe aan een wedstrijd die echt goed gaat. Komend weekend is de Dam tot Dam en daar heb ik een mooie generale voor de halve marathon. Goed, laten we eens terugblikken op afgelopen week.

 photo JKR 17 sept 2015 2_zpszcnkxzre.jpgWoensdag had ik eigenlijk met Maaike afgesproken. We zouden samen in haar woonplaats gaan hardlopen omdat we elkaar nu eindelijk wel eens een keer wilden ontmoeten (ik heb Maaike alleen heel kort tijdens de Beach Run in juli gesproken). Helaas kreeg ik ’s ochtends een berichtje: Maaike was ziek. Shit. Tijdtechnisch kwam het me wel heel goed uit, omdat ik een deadline had en het sowieso al een beetje krap zou worden om die te halen. Maaike woont niet mij me om de hoek, dus wat dat betreft kwam het goed uit. Omdat ik geen training wilde overslaan, ben ik ’s middags zelf in Hilversum nog gaan hardlopen. Een rondje van vijf kilometer tussen de middag. Heerlijk! Het was best wel warm, maar ik heb echt ongelooflijk fijn hardgelopen.

 photo JKR 17 sept 2015_zps8qoak2gh.jpgVrijdag zou een hele drukke dag worden. Ik moest overdag in Amsterdam zijn en ik had geen idee hoe laat ik thuis zou zijn. Omdat m’n zusje ’s middags zou komen, moest ik dus wel vroeg gaan… En met vroeg bedoel ik ook echt vroeg: om 06.45 stond ik buiten. Ik ging maar voor een heel kort rondje want ja: druk! Toch was het wel een heel lekker rondje. M’n snelheid begint weer terug te komen en dat is toch wel heel fijn. Lekker om je dag zo te beginnen!

 We mogen bijna.jpg

Op zondag stond een gevreesde duurloop op de planning. Eigenlijk was het plan om volgende week m’n langste duurloop te rennen, maar dat ging hem niet worden omdat Mudmasters ineens op de planning staat. Dit weekend heb ik natuurlijk de Dam tot Dam dus dat weekend kon ik ook al niet m’n langste duurloop rennen, dus het moest afgelopen weekend. Samen met Niels en m’n stiefvader stonden we om 11.30 uur buiten om 18 kilometer te gaan rennen. Via Steensel en Knegsel (jaja) liepen we een hele fijne ronde op een steady gemiddelde van 6 minuten per kilometer.

Het beste nieuws? Het ging echt zo lekker! Geen moment had ik zin om even te wandelen of te stoppen, dus dat was heel erg fijn. Vlak voor het weekend had ik van die gelletjes gekocht om gewoon eens een keer te proberen. ’s Ochtends had ik nog een hele discussie met m’n zusje hierover; het zou een placebo-effect hebben, het zou vergelijkbaar zijn met doping  en je kan net zo goed een suikerklontje nemen in plaats van zo’n gelletje. Mochten jullie dit nou allemaal willen ontkrachten, ga je gang! Mij gelooft ze namelijk niet haha.

Goed, die gelletjes dus. Na zo’n tien kilometer namen we er alledrie een, holy mozes, wat was dat vies! Het smaakt naar een soort Danoontje, maar dan volgestopt met steroïden, brrrrr. Goed, snel dat ding naar binnen, wegspoelen met water en weer door. Het leek er even op dat het niks deed, maar al snel kreeg ik toch weer wat meer energie om door te kunnen rennen. We renden rustig verder en kwamen uiteindelijk bij de 17 kilometer. Vanaf daar begon m’n stiefvader ineens flink te versnellen; ik had daar helaas echt de puf niet meer voor. Niels en ik renden op het gewone tempo verder en eindigden uiteindelijk met 18 km in 1:48 uur. Hoppa! Dat hebben we toch maar weer mooi gedaan.

Oh jongens, ik ben zo blij! Dit geeft mij echt veel vertrouwen in de halve marathon. Nog maar 3,5 week te gaan en dan is het zover. We mogen bijna! Eindhoven, bring it on. I’m ready for ya.

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

Geef een reactie