Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Wedstrijd, zweten en 18 km

Wedstrijd, zweten en 18 km

Een volle week met een wedstrijd op dinsdag, geplande hardlooptrainingen en de sportschool. Ernaast 40 uur werken bij mijn werkgever, privé had ik ook nog wat opdrachtjes liggen en de man en katten vroegen natuurlijk ook om de nodige aandacht. Ik zag op tegen de wedstrijd en de week maar het viel allemaal wel mee. Lees je mee?

Maandagavond kwam ik voldaan en hongerig uit de sportschool. Gelukkig hoefde ik alleen maar te gaan zitten en kon ik gelijk beginnen met eten. Een bord pasta! Dat had mijn mannetje goed gedaan, pasta voor een wedstrijd en eten wanneer ik thuis kom. Na het eten legde ik mijn spullen voor de volgende avond klaar. De Ronde van West stond namelijk op het programma.

Na een dag werken een 10 km-wedstrijd doen is niet favoriet, maar het is een leuke loop dus doen we hem gewoon. ……. het hele verslag kan je hier lezen.

De volgende ochtend merkte ik dat ik flink wat gas had gegeven tijdens de 10 km. Maar dit gevoel was wel lekker. In de avond ben ik een stuk gaan wandelen in plaats van hardlopen. Ik wilde wel graag, maar het was niet verstandig aangezien ik misschien te hard zou gaan. Donderdag ging ik laat nog voor een loopje van 30 minuten. Althans, dat was het plan. Het plan veranderde onderweg. Ik startte te snel maar ik ging eens kijken hoe lang dat goed voelde. 1 km ging gemakkelijk, de tweede kilometer ook maar bij de derde merkte ik dat het tempo wat ging afzwakken. Bij 3 km ben ik dan ook langzamer gegaan. Ik liep dit hele stuk in hartslagzone 5 en heb elke kilometer erna geprobeerd mijn hartslag een zone naar beneden te krijgen. Een hele uitdaging, maar het is wel gelukt. Voor zone 1 moest ik echt zo langzaam, maar het was wel een goede cooling down op deze manier. Een half uur werd een uur, maar het was heerlijk, bezweet kwam ik thuis.

Vrijdagavond heb ik enorm staan zweten in de sportschool. Het was benauwd en we waren buiten aan het sporten. Niet lang maar erna zijn we binnen verder gegaan. Ik ben aan het springen op een box. Nu nog op de zijkant, maar ik wil binnenkort in de originele stand erop kunnen springen. Ben benieuwd wanneer dat gaat lukken. Ik blijf mezelf uitdagen en oefenen. Een nadeel van de oefeningen die ik doe spierpijn in mijn billen en bovenbenen.

Zaterdagochtend werd ik maar niet echt wakker. Ik besloot te gaan hardlopen om echt wakker te worden. Lekker buiten en actief zijn. Dat actief zijn viel vies tegen. Het was rond 9 uur dat ik buiten was, maar het was al zo warm. Bij 2 km zag ik zelfs een koe met zijn kont in het water, die had het ook warm. Gelukkig kwam hij er zelf weer uit en hoefde ik niet te bellen om hulp. Ik liep verder, maar vond het niet fijn. De laatste kilometer besloot ik dan ook te wandelen naar huis.

Ik zag op tegen de run van zondag door het weer van zaterdag. Toch stond ik zondagochtend vroeg naast mijn bed om te gaan hardlopen. Op de planning 18 km zonder te stoppen. Ik ging rustig van start, keek veel om me heen en kwam ontzettend veel fietsers, wielrenners en hardlopers tegen. Lekker druk, maar te druk voor mij. Ik wilde alleen lopen, alleen de natuur horen dus een afslag hier en daar bracht me bij een rustiger stuk. Mijn route is niet alleen vlak. Ik ga een dijk op, bruggetjes over en de paden lopen ook niet recht. Zo fijn, zo ben ik alles gewend. De 8 km loop ik net boven het uur. Ik ga denk ik net iets te snel, maar ik geniet en loop lekker, mijn hartslag iets hoger dan zou moeten maar het is ook warmer waardoor hij ook hoger kan zijn. Ik luister naar mijn gevoel en loop verder.

Van Krimpen aan de Lek naar Krimpen aan den IJssel. Onderweg kom ik paden tegen die ik niet ken. Ik besluit er één te nemen en hij leidt me verder weg van mijn eindbestemming, maar met nog genoeg kilometers te gaan is het niet erg. De weg die ik loop is prachtig. Het is er stil, begroeid en het leidt me naar een nieuw stuk en daar hou ik van. 16 km in 2 uur ik ben over mijn verste (voor de marathontraining) afstand tot nu toe heen. Voor ik het weet zit kilometer 17 erop, mijn horloge geeft aan dat de batterij bijna leeg is. Hoe ver kan ik nog? Ik wil wel dat 18 km geregistreerd wordt. De laatste kilometer wordt een discussie met mezelf. Dit is zwaar, ik wil niet meer! Ik heb spierpijn in m’n billen! Ik heb maar 1 antwoord voor mezelf: “Die vorige 17 km kon je ook, dus wat is deze 1 km nou nog, DOORLOPEN!”

Na 2:16:23 uur en 18,04 km stop ik mijn horloge. De laatste 500 meter wandel ik naar huis als cooling down. Ik heb het gedaan; ben niet gestopt, heb gedronken onderweg en 18 km gelopen. Ik was één zweetfestijn met zout op mijn gezicht, maar wat was het lekker.

 

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Patricia is Grafisch Vormgever, blogt op www.blog.donderdesign.nl, leest, fotografeert en sinds 2012 niet meer te stoppen met hardlopen. Het meer bewegen werd een passie, een moment voor haar zelf, om na te denken en te genieten. Ze begon met een 6.8 km wedstrijd gevolgd door een 10 & 15 km en in oktober 2015 liep ze haar eerste halve marathon. Haar focus is nu sterk genoeg worden om een marathon te lopen en wel die van Rotterdam

Geef een reactie