Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Wedstrijdverslag: 8 km TCS Amsterdam (Zélia)

Vanochtend konden jullie het verslag lezen van Josianne, hoe haar halve marathon van Amsterdam ging. Nu kan je lezen hoe mijn 8 km race ging. Zoals ik zondag al aan gaf: dit is mijn laatste hardloopwedstrijd van 2016. Zelfs voorlopig want ik heb momenteel geen hardloopdoel! No big drama maar het is even goed zo. Gisteren reisde ik heel vroeg samen met mijn vriend en hond richting Amsterdam om om 10:20 aan de start te staan van de TCS 8 km wedstrijd. Lees mee hoe dit ging!

Voor de start

Om kwart voor 7 gaat de wekker. ‘Waarom loop ik vrijwillig mee aan een hardloopwedstrijd, zo vroeg en ook nog eens in Amsterdam’. Ik wil me omdraaien maar dan zie ik dat mijn vriend ook wakker is. ‘Hup uit bed’ zegt hij. Tsss.. drillmeester denk ik dan. Ik loop naar beneden en gooi mijn ontbijt in mijn tas en maak een kopje thee klaar. In onze whatsapp groep zijn de eerste al wakker. Natuurlijk Eveline, zij loopt dadelijk de hele marathon. Ik kleed me om, pak nog een espresso en vergeet bijna mijn horloge. Half slaperig stap ik de auto in. ‘Oh wat ga ik heerlijk (door)slapen in de auto!’. Eenmaal in de auto krijg ik zenuwen. ‘Goedzo’ zegt mijn vriend, ‘dan betekend dat je er zin in hebt!’. Ik heb er inderdaad zin in! We komen rond half 10 aan. Mijn vriend dropt me bij een stoplicht zodat ik mijn startbewijs kan ophalen bij de sporthallen. Oh ja, daar hangt mijn foto. Eenmaal binnen wring ik me tussen de mensen door om mijn startbewijs op te halen. Ik kom binnen in de hal en ik ben niet te missen. Recht op me af hangt heel groot mijn foto. Oef.. Dat is even slikken. Raar om mezelf zo daar te zien! Ik loop heel snel door en haal mijn startbewijs. Ik neem nog even snel gebruik van de wc MET wc papier en loop daarna naar buiten. Ik heb een longsleeve aan met daarover heen onze JKR t-shirt. Ik vind het maar frisjes. Ik speld mijn startbewijs op mijn t-shirt en loop naar het startvak. Oh ik heb hier zoveel zin in!

Een maal in het startvak krijg ik nog meer kriebels. Ik kijk in de whatsapp die los is gebarsten. Oké, ik moet nu echt zen gaan worden. Ik app de groep: Ik ga op ZENia modus! Ik doe mijn telefoon in mijn hardlooptasje en zet muziek aan. We mogen gaan starten.

Wedstrijdverslag: 8 km Amsterdam (Zélia)

Wedstrijdverslag: 8 km Amsterdam (Zélia)

0-1 km

‘Rustig aan Zélia, RUSTIG!’ Ik probeer mijn tempo te vinden maar mijn GPS van mijn Garmin slaat op hol. Kak! Nou ja, dan maar zonder GPS. Gelukkig vind ie het snel weer en kan ik zonder te veel op mijn horloge doorlopen. We zijn nog geen 200 meter verder of de eerste zijn al aan het lopen. SERIEUS? Ik word daar een beetje boos verdrietig van. Ik zigzag door de mensen en struikel een paar keer over de tramrails. Het is behoorlijk warm maar gelukkig is het maar 8 km! Nog geen 500 meter wandelen een paar mensen in een rij, langs elkaar. Ik zie dat te laat en bots vol tegen de rechter persoon. Op z’n engels roept hij SORRY! Ik geef aan dat het oké is maar van binnen vloek ik. ‘Easy Zélia. Je gaat gewoon lekker lopen!’. Volgens mijn horloge zijn we al 1 km gepasseerd. Dat gaat lekker (HAHA).

1-2 km

Ik haal steeds meer mensen in en dat voelt wel goed. Ik weet dat ik ergens een keer in het Vondelpark kom. Opeens voel ik een enorme warmte door mijn lichaam gieren. Ik krijg het onwijs benauwd en ik zweet op plekken waarvan ik niet wist dat ik daar flink van kon zweten. Ik voel me niet heel goed. Gelukkig zie ik in de verte Vondelpark! Yes, beetje verkoeling hoop ik. Ik ren door en knal weer bijna tegen iemand die ineens stil staat. Grrr. We krijgen net voor 2 km water. Dat is wat ik nodig had!

2-3 km

Ik loop door het Vondelpark en kijk mijn ogen uit. Het is best wel gaaf als je zo’n grote park hebt in een stad! Toch voelt mijn lichaam niet lekker aan en ik besluit net voor de 3 km even te stoppen om mijn longsleeve uit te trekken. Ik geef er niks om dat mensen mij nu inhalen terwijl ik in mijn sportbh in Vondelpark sta. Die longsleeve t-shirt MOET ERUIT. Ik voel meteen een verlichting en snel trek ik weer mijn t-shirt aan. Dit voelt goed! Ik ren door en voor ik het weet ben ik alweer de 3 km gepasseerd. Niet voordat ik natuurlijk weer struikel over een wandelaar. AAN DE KANT!

3-4 km

Tot een kilometer of 3,5 voel ik me veel beter en heb ik weer energie. Mijn tijd is niet heel sterk maar ik geniet dat ik weer loop. Ik krijg opeens een slapende voet maar die stamp ik eruit. Wanneer we uit het park komen moet ik afremmen. WAT? Weer lopen er mensen, 4 mensen langs elkaar, op de weg waar je hoort te HARDLOPEN! Even denk ik dat het geen hardlopers zijn maar mensen die per ongeluk op het parcour lopen. Ik bedoel, de ene heeft een spijkerbroek aan, de andere veiligheidsschoenen en een heeft haar tasje bij zich. Toch zie ik aan het hun startnummer dat het toch echt ‘hardlopers” zijn. Ik wring me weer langs hun. Waarom zou je meedoen als je toch 8 km gaat wandelen? Grrr.. Ik versnel mijn pas, bijna 4 km!

4-5 km

Yes we zijn op de helft! Ik loopt door en ineens gaan we onder het Rijksmuseum. Dat was ik even vergeten haha. Sommige mensen ook want ze stoppen om foto’s maken. Er wordt op dat moment ook foto’s gemaakt van de organisatie. Ik geloof niet dat ik er vrolijk op sta! Ik loop door en recht voor me zie ik I AM AMSTERDAM. Ook daar moet er blijkbaar foto’s gemaakt worden. Zucht! Ik loop door en mijn andere voet begint nu te slapen. Like… REALY? Maar goed, even weer eruit stampen en door gaan! We zijn bij de 5 km!

5-6 km

Ik heb nu eindelijk mijn tempo te pakken en dit gaat lekker. Ik loop 1 km lang heel fijn en ineens komt een lezeres (Linda) naast me lopen. Leuk om aangesproken te worden! Vind dat nog steeds wel raar maar ja, wat wil je met zo’n grote logo op je rug haha!

Wedstrijdverslag: 8 km Amsterdam (Zélia)

Foto: Ralf Kiefken (ook header)

6-7 km

We lopen samen ongeveer 1 km en ineens krijg ik een steek aan de zijkant. Oei, niet genoeg gedronken zeker! Ik wandel even een paar passen en daarna ga ik weer verder. Het wordt steeds drukker en ik haal mensen in die mij net hebben ingehaald die weer aan het lopen zijn. Ik wil de laatste 2 km gewoon knallen hoor! Het is nu alleen nog maar rechtdoor en ik ga! Ik ga volgas alleen dat volgas is maar weer van korte duur. Weer knal ik tegen iemand aan die ineens zomaar uit het niets stil staat. Ik wil opgeven maar dit is mijn laatste hardloopwedstrijd. Ik moet doorgaan!

7-8 km Finish!

Ik zie open plekken in het parcour en ren. Ik merk dat mijn conditie echt niet is zoals het had moeten zijn maar ik wil niet stoppen! Er komt een ander lezeres naast me lopen en zegt dat ik heel soepel aan het lopen ben. Lief hoor maar zo voelt het niet! Ineens sprint ze weg en ik wil achter haar aan rennen. Dat doe ik 5 sec… haha! Stadion is in zicht.. gas erop! Ik ren de laatste bocht in voordat we in het stadion komen. Dat vals plat ben ik ook wel een beetje zat! Net wanneer ik bijna in het stadion ben zie ik Maaike en Lisette staan. Ik ren naar ze toe en geef ze een groepshug! Zo leuk om ze te zien! Ik ren door. Nog maar een paar meter. Mijn benen gaan sneller dan mijn gedachten. Ik ben nog bij 150 meter maar voor mijn gevoel was ik al bij de finish. Ik ren en ren en de zon schijnt vol in mijn gezicht. Ik kijk om mijn heen. Ik zie weer wandelaars maar ik niet. Ik ben aan het rennen. Mijn allerlaatste hardloopwedstrijd van 2016. Een jaar waarin ik zoveel ideeën had om mijn PR’S te verbreken en geen een is gelukt. Het jaar dat ik weer een tweede marathon liep maar niet verliep zoals gepland. Het jaar met meer downs dan ups. Ik ben bijna bij de finish en ik weet niet meer wat ik moet doen. Het enige wat ik kan doen zonder controle erover te hebben is huilen. Ik krijg tranen in mijn ogen. Ik heb 8 km gehaald, ik heb hardgelopen. Ik hou van deze sport.

Wedstrijdverslag: 8 km Amsterdam (Zélia)

Ondanks dat ik me ongeloof heb lopen irriteren aan mensen die alleen maar aan het wandelen waren (niks mis met wandelen hoor, heb ik ook gedaan maar wel een stuk minder dan hun en ook niet plotseling!), heb ik zeker ook wel kunnen genieten. Ik ben absoluut niet ontevreden over mijn tijd. Ik wilde het binnen het tijdslimiet doen en dat heb ik zeker ook gehaald! Mijn lichaam voelde goed tijdens het lopen. Het grappige was dat mijn vriend ergens bij 6 km stond maar die heb ik niet gezien. Wellicht was ik te snel? HAHAHA!

Iedereen bedankt die mij heeft aangesproken! Super leuk vond ik het en bij deze zeg ik:

Tot volgend jaar met hardloopwedstrijden!

 

 

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

3 Comments

  • Maaike

    17 oktober 2016 at 18:58

    Jammer hè die wandelaars van tata consultancy…. ze zouden ze eens moeten opvoeden bij dat bedrijf… het was m’n derde keer en ik verwonder me er nog steeds over… leuk je geknuffeld te hebben =D

    Beantwoorden
  • Maaike

    18 oktober 2016 at 09:38

    Hahaha, heb met een grote glimlach je verslag gelezen meis. Hilarisch eigenlijk hoeveel mensen er dan plotseling stil gaan staan en gaan wandelen. Of de spijkerbroek, of lopen met een tas.
    Het is dan misschien niet jou (ons) hardloopjaar, maar de liefde voor het hardlopen verdwijnt niet. Op naar volgend jaar, een nieuw loopseizoen! Je kunt het lieverd…

    Beantwoorden
  • Sonja Diane

    20 oktober 2016 at 19:49

    Ooooh herkenbaar! Ik liep vorig jaar de 8 km en was ook zwaar verbaasd dat in de eerste kilometer al mensen aan het wandelen waren! Maar je hebt het mooi maar weer even geflikt, ondanks alle wandelaars voor je voeten. Toppie!

    Beantwoorden

Geef een reactie