Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Wedstrijdverslag: CPC Halve Marathon – Nicole

Het zal jullie vast niet ontgaan zijn dat wij aanwezig waren bij de CPC Loop in Den haag. Ik zal de aftrap geven voor de wedstrijdverslagen. Maar waar moet ik beginnen? Het was zo’n bijzonder evenement! Ik was er voor het eerst en ik kan nu al verklappen: zeker niet voor het laatst!

Vóór de start

Al rond één uur kwam ik in Den Haag aan. Mooi op tijd, als je weet dat de start van onze wave om kwart voor drie is. Patricia trof ik al heel snel, in de stationshal. Vervolgens liepen we van daaruit naar het Malieveld. De racekriebels, die ik toch al had, werden toen alleen maar erger. Oh bah… waarom toch? Vorige week hadden Patricia en ik al uitgebreid contact met elkaar gehad en was ik er uit. Ik zou de CPC als mooie (beetje snelle) duurloop gaan doen en samen lopen met haar. Dit plan konden jullie ook lezen in mijn verslag van donderdag. Maar niets zo veranderlijk als Nicole, zeker niet als ze een trainer heeft die van uitdagingen houdt…

Donderdagavond na de baantraining kreeg ik een opdracht mee voor de CPC: de eerste 15-16 kilometer rond de 6:40 gaan lopen, zodra je van Scheveningen weer teruggaat richting Malieveld versnellen naar 6:30. En hier kwamen die zenuwen dus vandaan! Een halve marathon op zo’n tempo, betekent finishen rond de 2:19! Ik heb één keer een halve marathon in 2:13 gelopen, sindsdien liep ik ze allemaal (ruim) boven de 2:20. Maar goed, Pieter heeft het wel (veel) vaker goed ingeschat, ik ga mijn best doen! Ja ik baalde wel even hoor, had het erg leuk gevonden om eindelijk weer eens met Patricia samen te lopen. Dat gaan we zeker nog een keer plannen, nu had ik een ander plan uit te voeren. (oh jee…)

Na de laatste zenuwplasjes, groepsfoto en het inleveren van de tassen gingen we dan naar het startvak. Lekker een beetje achterin, zodat we rustig zouden starten. Josianne was al een wave eerder gestart, in “ons” vak wensten Patricia, Maaike en ik elkaar ook nog even succes en toen begon het avontuur voor mij.

Eerste helft

Langzaam wandel ik richting start, en kan dan beginnen te lopen. Horloge aan en gaan! Oh wat is het toch altijd moeilijk om een fijn tempo te vinden die eerste kilometers… Ik weet dat de GPS altijd even wat tijd nodig heeft, dus probeer de eerste kilometer op mijn gevoel te lopen. Oeps, 6:31! En in plaats van de rem er op, blijft dit min of meer het tempo in de kilometers die volgen. Paar seconden er boven, paar er onder… Hm, het loopt wel lekker, ik loop best wel constant. Ik ga gewoon kijken of ik dit weet vast te houden! Ik weet dat we ergens rond de 3km langs het Vredespaleis zouden lopen, maar zit al zó snel in mijn “eigen” wereldje, dat ik die dus gemist heb!

Elke 5 kilometer is er een waterpost, die ik dan ook gebruik als signaal om m’n gelletjes te nemen. Prima test voor Rotterdam lijkt mij!  Als we op de helft zijn, zitten we net even in een wat saaier stukje. Hier noteer ik 6:36, wat uiteindelijk mijn langzaamste kilometer blijkt te worden. Ik ben elke kilometer weer verbaasd dat ik nog steeds lekker loop en sneller dan het doel-tempo aan het lopen ben!

Scheveningen

Nu kan het feest van herkenning echt gaan beginnen. Ik loop nog steeds lekker rond die 6:30, mijn hartslag begint langzaam maar zeker wel iets te stijgen. Maar nog steeds prima te doen. Eindelijk krijg ik de haven in beeld. Oh wat heb ik hier vaak gefietst en gewandeld toen ik “op Scheef” woonde! En ja, dan langs de haven naar het strand. Op de hoek van “mijn oude straat” passeer ik de 15km, hier ook mijn derde (en laatste) gelletje gehad. Oh wat ben ik blij dat het goed gaat! Ik ben wel eens heel misselijk geweest van gelletjes, of ik kreeg enorme maagkrampen. Nu niet gelukkig!

 

Van de haven naar het strand was al een klimmetje, en ik weet dat we vanaf dat punt naar het Kurhaus ook nog mogen klimmen. Hoe mooi ik Scheveningen en de boulevard ook vind, hardlopend toch echt eh… iets minder met dat “vals plat”. En dan gaan we vanaf de boulevard weer naar beneden. Bochtje links, bochtje rechts. Yes! 16 kilometer gehad, het Kurhaus is nu recht achter mij. Dus nu 5 kilometer rechtdoor naar het Malieveld. Twijfel… dit tempo aanhouden? Voelt wel lekker! Of zit er toch nog meer in? Ik besluit toch een tandje bij te zetten en ga naar tempo’s net onder de 6:20. Pittig, maar te doen! Moet ik nu naar de wc? Nee toch? Niet nu! Nee, gelukkig niet… Weer zo’n fijne mindf*ck dus.

Laatste stuk!

Op 18km neem ik nog een magnesium shot, het gaat nog steeds goed. Ik heb mijn ademhaling nog net onder controle… En dan hebben we de 20km gehad. Mijn benen voelen nog steeds goed, kan ik nog iets versnellen? Ik zie op mijn horloge dat ik een finish schatting heb van 2:17:05. Hoe gaaf zou het zijn net onder die 2:17 te finishen! Dus hop, hop, gas er op! Als we bij het Malieveld aankomen mogen we nog één laatste bocht naar links, de finishstraat op. Die is gaaf! Ik trek nog een flinke eindsprint en finish uiteindelijk in 2:16:55!  WHAAAAA!!! Hoe vet is dat!

Na de finish

Eerst blijf ik even in het uitloopvak bij een hek staan. Even op adem komen hoor! Ik grijp direct mijn telefoon en zie allemaal appjes van de andere crewies. Zó gaaf dat ze “live” konden meekijken via de CPC-app! Ik stuiter nog flink door, ik heb het idee dat ik nog wel een paar kilometer meer had kunnen lopen! En dan realiseer ik mij dat ik maar 3 minuten boven mijn PR zit, een tijd die ik echt voor “onbreekbaar” had geacht. Nu begin ik stiekem te geloven dat die tijd wel (een keer) gebroken kan worden!

Vol adrenaline en met een enorme runner’s high zie ik ook Maaike, Patricia en Josianne weer. Maar dan wordt het al snel tijd om naar huis te gaan. Patricia en ik besloten eerst even wat te gaan eten, en genoten van onze “overwinningshamburger” hihi…
En toen ik van mijn trainerT ook nog een appje kreeg met een “dikke felicitatieknuffel” en “Netjes gelopen, keurige opbouw en mooi om jezelf zo uit te dagen“, was dat natuurlijk nog net even een extra veer in mijn eh… jeweetwel hihi.

CPC wat was je mooi! Ik kom graag terug en dan zie ik misschien ook wat meer van de omgeving.

Wie van jullie heeft ook een van de afstanden van de CPC gelopen?

 

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Geef een reactie