Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Wedstrijdverslag: Halve van Den Helder – Nikki

Dit weekend leek het wel alsof heel hardlopend Nederland aan de start stond bij de (kwart) marathon in Rotterdam. Ook van JKR waren we daar goed vertegenwoordigd. Omdat Marleen, Patricia en Eveline daar al gingen hardlopen en Zélia en Maaike ze uit volle borst zouden gaan aanmoedigen, besloot ik heel Nederland door te rijden om in Den Helder een stukkie (13,7 km, niet de Halve) te lopen. De foto’s op onze social media kanalen hebben het misschien al verraden; ik heb ervan genoten!

Omdat ik 2,5 uur in de auto moet zitten om vanuit huis naar Den Helder te rijden, heb ik er samen met een vriendin maar meteen een weekendje weg van gemaakt. Zaterdag hebben we gezorgd voor de perfecte voorbereiding. We vertrokken met de veerpont naar Texel en hebben daar onze spieren goed opgewarmd met een flinke fietstocht, met uiteraard genoeg tussenstops om ‘koolhydraten te stapelen’ (a.k.a. alles eten waar we zin in hadden, haha). We zorgden voor ontspanning door met lammetjes te knuffelen en gingen ’s avonds in ons hotel in Den Helder (met de toepasselijke naam Lands End) nog even de wellness ruimte in. Het weekend was voor ons al geslaagd en de zondag moest nog beginnen!
 photo 2016-04-09 19.05.05_zpsm88lotij.jpg

Toen we zondagochtend wakker werden, met uitzicht op de Waddenzee, scheen het zonnetje al lichtjes door de wolken heen, beter wakker worden kan bijna niet! Ik werd langzaam een beetje zenuwachtig. Ik had dan wel voor mezelf besloten om deze wedstrijd niet als wedstrijd, maar als training te lopen, maar die vlindertjes in mijn buik hadden dat nog niet helemaal door. We ontbeten heerlijk in de zon, koolhydraten uiteraard, en gelukkig kon ik dat ontbijtje toch nog goed weg krijgen. Soms ben ik zó zenuwachtig voor een wedstrijd, dat ik geen hap door mijn keel krijg, maar die voedingsstoffen heb je toch echt wel nodig voor het lopen. Na het ontbijt begon de echte voorbereiding. Ik trok de kleding aan waarin ik wilde gaan lopen, tapete mijn schenen, trok mijn compressiekousen aan en keek Andrea nog even lief aan voor wat zonnebrand (thanks daarvoor!!!). We verlieten onze hotelkamer en liepen rustig richting de start. De vlinders in mijn buik maakten overuren toen ik al die andere lopers in het zicht kreeg. Ik had er zin in!
 photo collage dh ontbijt_zpsof0of9y2.jpg

Bij de start heb ik nog even voor mezelf bedacht hoe ik nou wilde lopen, qua tempo enzo. Ik nam me voor om eerst 5 kilometer heel langzaam te lopen, met mijn langzame duurloop hartslag. Daarna zou ik 5 kilometer op duurlooptempo lopen en de laatste 3,7 kilometer versnellen naar mijn snelle duurloop tempo. In het startvak sprak ik met Noor (de vriendin die dus mee was) af dat we in het begin samen zouden proberen te lopen. Noor loopt een stuk sneller dan ik, dus van mij hoefde ze niet per se in te houden, maar ze wilde zelf ook niet te snel starten. Toen alle lopers het startvak in druppelden, kwamen de vlinders nog meer, maar ook de adrenalinekick die ik altijd krijg van zo’n wedstrijd. In het vak zagen we ook nog twee lezeressen; Suzan en Lisette, super leuk! Ze kwamen ook meteen naar me toe: ‘Jij bent Nikki!’, haha! Dit was mijn eerste echte loop als blogger, dus ik vond het wel een beetje gek dat mensen mij herkenden. Volgende keer kijk ik nog drie keer in de spiegel voordat ik naar buiten stap, denk ik ;). We wensten elkaar nog even succes en wachtten tot we echt mochten gaan lopen. Mijn benen hielden het niet meer!
 photo collage dh start_zpsc8r4cvm9.jpg

Het startschot klonk en we vertrokken. De eerste kilometer vloog voorbij en ik liep veel sneller dan ik wilde. Noor gaf na die eerste kilometer aan te gaan versnellen, dus die vloog naar voren. Groot gelijk, lekker eigen tempo lopen! Ik focuste niet op mijn snelheid, maar op mijn hartslag. Die zat inmiddels al op duurloop in plaats van langzame duurloop. Ach ja, het ging goed, dus dan maar duurloop tempo. Ik zou wel zien hoe lang ik het volhield. Het zonnetje scheen en ik heb flink om me heen lopen kijken in Den Helder. Na kilometer vier (waarbij ik het gevoel had dat we pas net op kilometer twee zaten), stond er de eerste waterpost. Die was erg welkom, want met die warmte merk ik toch echt dat ik genoeg water nodig heb. Ik besloot om gewoon rustig te wandelen en mijn bekertje leeg te drinken. Een paar slokken en seconden verder, ging ik maar gewoon weer verder in mijn tempo waar ik in zat, het voelde wel lekker. Die kilometers heb ik voor mezelf even een groepje mannen als haas aangewezen. Ze liepen een lekker tempo, dus daar kon ik mooi achter blijven lopen en om me heen kijken naar al het moois.

Een paar kilometer later besloot ik de mannen in te halen en iets te versnellen, ik benoemde een andere man tot haas. Maar die besloot toen ook om nog even zijn best te doen, dus die was ik na een kilometer al kwijt, haha! Geen probleem, dan loop ik gewoon wel op gevoel en zie ik het wel. Dat zonnetje was wel erg lekker zeg, heerlijk. Wel een beetje warm. Beetje dorst. Hmm.. Water.. Wanneer zou ik weer water krijgen? Rond kilometer 9 begon ik me een beetje druk te maken, want toen kreeg ik echt dorst. Gelukkig was de omgeving mooi genoeg om me af te leiden en tussen kilometer 10 en 11 was daar eindelijk het volgende waterpunt, heeeerlijk! Nog maar een paar kilometer. Ik besloot dat ik tot kilometer 11 rustig zou lopen, dan had ik wat energie over om de laatste kilometers te versnellen.

Ondertussen was ik ook nog energie aan het sparen voor het moment dat we de dijk op zouden gaan. Toen we de zoveelste opgang voorbij liepen, in plaats van deze daadwerkelijk te gebruiken om de dijk op te gaan, bedacht ik dat ik wellicht die dijk helemaal niet op hoefde. Dat zou betekenen dat ik die energie niet meer hoef te sparen. Ik besluit dus maar wat aan te zetten en de laatste kilometers iets sneller te proberen te lopen dan de vorige 11. Gelukkig lukt dat en dan ineens zie ik dat we al bijna terug bij de finish zijn. Het 13 kilometer bordje komt in zicht, ik zet nog wat aan, probeer nog iemand die gaat wandelen zo ver te krijgen om die paar honderd meter door te gaan en trek een sprintje tot het einde, waar Noor, die al is gefinisht, me staat aan te moedigen.

Na de finish druk ik mijn horloge af en zie ik een tijd die ik eigenlijk niet geloof. Dit zou een training moeten zijn en ik had dus verwacht dat ik er langer over zou doen dan 1:30 uur. In plaats daarvan geeft mijn horloge 1:24:17 aan. Officiële tijd blijkt 1:24:16 te zijn. Huh?! Ik snap er niks van, maar neem heel blij mijn medaille aan en loop naar Noor. Helaas heeft zij iets minder lekker gelopen, wel een stuk sneller dan ik, maar ze was zo verkouden dat ze er niet echt lekker in kwam. Ontzettend balen! Om onszelf nog even lekker in de watten te laten leggen, besluiten we een massage te nemen. Ik vind dat wel een goed idee, want moet toch nog een paar uur naar huis rijden. Van de masseuse krijg ik te horen dat ik ‘superspieren’ heb, die volgens haar heel soepel voelen. Voor mij voelen ze op dat moment allesbehalve soepel, maar ik vind het wel heel lief en steek het complimentje in mijn zak, haha!
 photo 2016-04-10 14.19.21-2_zpsbns3nw1j.jpg

We halen snel nog wat eten en drinken bij de supermarkt en beginnen aan de lange weg naar huis. Ik voel mijn benen onwijs en ben dus blij als ik thuis ben, maar ik heb echt genoten van dit weekend, dus het is die reistijd meer dan waard geweest!

Wie heeft er nog meer in Den Helder gelopen?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Nikki begon in het voorjaar van 2014 voor de zoveelste keer met hardlopen. Al jarenlang gaf ze het na een paar weken op, maar nu zette ze door. In juni 2016 liep zij haar eerste halve marathon, en dat zal niet de laatste zijn!

4 Comments

Geef een reactie