Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Wedstrijdverslag: Marathon van Eindhoven – Koen

Afgelopen zondag stond ik aan de start van de marathon van Eindhoven. Er was prachtig weer voorspeld. Leuk voor het publiek, maar geen fijn hardloopweer. Daar was het toch dik 10 graden te warm voor. Het plan was om achter de pacers van 4:30u aan te lopen en in ieder geval 35 kilometer te volbrengen. De kilometers erboven zouden bonus zijn.

Eindhoven

Dit zou mijn 3e marathon in Eindhoven worden. Zowel bij de eerste als de tweede ging het mis tussen de 27 en 30 kilometer. Uiteindelijk beide wel uitgelopen, maar niet zoals ik van te voren gehoopt had. Ik had dus nog iets te vereffenen met Eindhoven. Omdat de marathon van Athene echter het hoofddoel van dit najaar is, vond ik het een goed idee om een rustig tempo te gaan lopen. Een rustig tempo voor mij op een marathon houdt in een eindtijd van 4:30u, oftewel 6:24min/km. Ik begrijp dat er lopers zijn die hier heel veel moeite voor doen om dit te halen op een marathon, net zo goed als er lopers zijn die een marathon onder de 3 uur uitlopen. Maar dit blijkt uit de ervaring van vorig jaar een mooi tempo voor mij te zijn. In ieder geval volhouden tot de 35 kilometer en dan beslissen hoe verder te gaan.

Deel 1

Omdat ik nog nooit gebruik heb gemaakt van pacers, was het in het begin een beetje zoeken naar een geschikt plekje om te lopen. De eerste kilometers was ik daarom bezig om dan weer links, dan weer rechts te lopen. Ook voorin en achterin het groepje lopen werd uitgeprobeerd. Uiteindelijk kwam ik er achter dat ik het fijnste liep in de staart van het groepje volgers, zodat ik een goed zicht had op de pacers (4 in totaal) en genoeg ruimte had om me heen. Zo liep ik de eerste kilometers met veel gemak. Bij een drankpost aangekomen, lieten 2 pacers zich in de groep zakken. Zodoende had iedereen de tijd om goed te drinken (en eten) om vervolgens weer terug begeleid te worden naar de groep. Met de warmte viel het in het begin wel mee, maar zo rond de 10 kilometer begon ik er last van te krijgen. Mijn hartslag ging omhoog en uiteraard was het flink zweten geblazen. Tot nu toe had ik nog niets aan mijn rechterkuit gevoeld, maar nu voelde ik wel iets opkomen. Gelukkig zou het bij een klein pijntje blijven. Het weer zorgde er echter wel voor dat ik mijn tijd nam bij de verschillende drank- en sponsposten. Chapeau voor de organisatie, die voor veel extra posten had gezorgd. Omdat mijn horloge nog ingesteld stond op automatisch pauze, raakte ik zo wel mijn tijd kwijt. Maar goed, als ik in de buurt van de pacers bleef, werd mijn eindtijd viereneenhalf uur.

Ik was gestart met een flesje Aquarius in mijn hand, welke ik nu bij elke post bijvulde. Zodoende had ik steeds wat te drinken bij (en had ik geen waterzak op mijn rug zitten). Dit beviel me prima, ga ik zeker ook hanteren in Athene. Na elke post moest ik wel weer even aanzetten om aan te sluiten met de groep. Toen we de stad doorliepen richting het halve marathon punt, hoorde ik ineens mijn naam over de straat schallen en spotte ik Josianne in het publiek met de megafoon, supertof! Het halve marathon punt voorbij en nu kon het aftellen beginnen. Sowieso had ik hier naar uitgekeken want vanaf hier zou ik mijn eigen gezinnetje (een deel althans) en ouders als publiek hebben.

Deel 2

Net voor kilometer 23 was het zover: al van ver zag ik mijn jongste staan, enthousiast turend waar papa bleef. Daarachter mijn vader, moeder en mijn vrouw. Zo tof dat ze zijn komen kijken. Even zwaaien en weer door. Bij de 25 kilometer post nam ik mijn tijd weer om de fles te vullen, maar dit duurde vrij lang. Als gevolg was ik nu echt ver afgezakt en begon ik aan een lange inhaalrace naar de groep. Ik was er bijna weer bij toen ik mijn supporters weer zag. Ik besloot even te stoppen en wat te eten en te drinken. En zo kon ik weer aan een inhaalrace beginnen. Weer op een rustige manier. Zo’n 10-15 seconden per kilometer sneller dan het tempo van de groep. Het inhalen duurde hierdoor erg lang, maar zo wist ik zeker dat ik mijn kruit niet te vlug verschoot. Bij de 34 kilometer sloot ik uiteindelijk weer aan, om vervolgens bij de drankpost bij de 35 kilometer weer af te haken omdat ik mijn tijd nam. Ondertussen fietsten mijn supporters over het fietspad mee, wat voor wat welkome afleiding zorgde. Nu volgde het stukje Oirschotsedijk, normaal gesproken het vervelendste stuk: wind tegen en koud. Nu echter heerlijk verkoelend en uit de wind.

Uit het bos de zon weer in, gelukkig gelijk een drankpost. Weer mijn tijd genomen en door. Met name de bovenbenen waren moe maar de geest wilde nog wel even. De pacers was ik een beetje uit het zicht verloren, maar het was nu nog te vlug voor een eindsprint. Langs Strijp-S richting het PSV stadion. Hier hebben we vanmorgen de eerste kilometers afgelegd. De pacers kwamen weer in beeld, maar ik voelde dat het nog te vroeg was om er naar toe te sprinten. Hier in de schaduw van het stadion een laatste drankpost, waar ik mijn tijd nam.

Just Keep Running

Ik zette aan voor het laatste stuk, Al snel had ik de Media Markt in beeld en direct daarna zag ik ze staan: de Just Keep Running crew en mijn supporters. Ook hier werd ik weer toegeroepen maar ik besloot niet te stoppen en gelijk door te lopen. Wel werd ik nog even fijn op een confetti douche getrakteerd, waarvoor dank. Zou ik nog op tijd zijn om de pacers in te halen? Ik besloot in ieder geval dat het tijd was voor mijn eindsprint! Door de winkelstraten naar de markt en verder richting Stratumseind. Nog een tempootje erop en nog een paar bochten. Nu zat ik in de laatste honderd meters en in de verte zag ik de pacers. Never nooit niet dat ik ze nog ging bijhalen maar deze marathon was weer binnen. Met die gedachte liep ik over de finish en gaf de pacers een hand om ze te bedanken. Uiteindelijk hebben ze me toch door deze marathon begeleid. Uiteindelijk bleek mijn eindtijd 4:29:51, netjes binnen de viereneenhalf uur!

Het lopen met de hazen was erg leuk om te doen. Je start met een grote groep, welke gedurende de marathon steeds verder uitdunde. Tot en met de 25 kilometer heb ik constant in de groep gelopen, daarna was het eigenlijk de hele tijd een inhaalrace. Steeds kwam ik in de buurt of erbij, maar dan was er ook gelijk weer een drankpost. Ik ben zeer tevreden hoe ik mijn race heb ingedeeld en dat ik de discipline heb weten op te brengen om niet te snel te proberen terug te keren naar de groep. Gezien de warmte echt tevreden met de tijd!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Koen is begin 2013 actief begonnen met hardlopen. Doordeweeks loopt hij ’s avonds maar in het weekend loopt hij het liefst vroeg in de morgen om de natuur te zien ontwaken. Met alles wat hij op internet kan vinden, maakt hij zijn eigen schema’s en trekt zijn eigen plan. Vaak een tikkeltje anders plan dan 'normaal'.

Geef een reactie