Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Wedstrijdverslag: Zélia Vredesloop – Running for Peace

Een paar maanden geleden kregen we een mail van Runner’s World: of we de Vredesloop wilden lopen. Ik wilde zelf heel graag de Dam tot Damloop lopen maar ik kon helaas geen startbewijs kopen, dus leek Vredesloop me wel gaaf om te lopen. Het viel in hetzelfde weekend als de Dam tot Damloop. Samen met Saskia en Wendy stond ik zaterdag aan de start. Hoe de race van Saskia en Wendy is gegaan heb je al kunnen lezen, vandaag lees je mijn avontuur!

Zoals ik al vertelde had ik tot een paar weken geleden nog geen startbewijs voor de Dam tot Damloop. Juist ja, tot een paar weken geleden… want een paar weken geleden kreeg ik er toch een. Ik moest dus gaan kiezen: Vredesloop of Dam tot Damloop? De keuze was al snel gemaakt. Ik, Zélia, hou wel van uitdagingen. Ik ga ze gewoon allebei doen! Mijn vriend verklaarde me voor gek tot hij zelf 3 weken geleden ook maar besloot om allebei te lopen. Onder twee vrouwennamen: Eveline en Rianne. Je moet er wat voor over hebben!

Maar wat ga ik doen? Ga ik voor een PR op een van de afstanden? Ga ik voor een training? Ben ik wel sneller geworden? Wil ik dat al weten of wil ik kijken bij de halve marathon? Deze vragen spookten de laatste weken door mijn hoofd. Maar ergens ook weer niet, want ik wist het stiekem al. Ik, Zélia, hou wel van uitdagingen part 2… Ik ga gewoon bij beide knallen. En als het niet lukt, jammer dan. Mijn vriend gaf aan dat hij mij wel wilde hazen op de 10 km. Mooi, nu nog een plan.

Wedstrijdverslag: Zélia Vredesloop - Running for Peace

Tot vorige week hadden we een plan. Wij zouden zaterdag naar Den Haag gaan, Vredesloop lopen en in Den Haag overnachten om zondag naar Amsterdam te gaan. Lekker een weekendje weg. Tot we vorige week te horen kregen dat mijn vriend zowel donderdag als vrijdag nachtdienst had. Dat betekende dat hij vrijdagavond van 22 uur tot zaterdagochtend 06:00 uur (wat uiteindelijk 08:30 uur werd) moest gaan werken. Slapen? Tja, wanneer? Ik haalde hem zaterdagochtend op en we kwamen om 10 uur al aan in Den Haag. De wedstrijd begon pas om 14:00 uur en chillen in de hotelkamer kon nog niet. Dat kon pas vanaf 15 uur. Lekker getimed weer… We gingen wat drinken en het was tijd om een plan de campagne te maken. De opties zagen er als volgt uit:

  • Plan 1. Meteen vanaf de start op 7’00” min/km. Ik werd al nerveus.. ik haal nooit 7’00” min/km gedurende 10 km lang! Nee, dit wordt hem niet!
  • Plan 2. Negatieve split. Langzaam starten en tot het einde alleen maar versnellen. Ik zag mezelf al helemaal doodgaan over de finish… haal ik niet. 
  • Plan 3. Gewoon lopen en zien waar ik beland. Mmm… saai. Ik, Zélia, hou van uitdagingen part 3. Moet wel actie hebben. 
  • Plan 4. De eerste kilometers beginnen op 7’40” min/km en dat langzaam opbouwen en bij 5 km moet ik op 7’00” min/km zitten en dat moet ik dan 5 km volhouden. Klinkt als een goed plan! Rustig opbouwen en energie besparen voor de laatste 5 km. Yes! Dat doen we!

Helemaal happy met onze tactiek liepen we richting de plek waar we Wendy en even later Saskia tegenkwamen. We kwamen nog bekenden en veel onbekenden tegen. Rond kwart voor 2 was het tijd om naar de startvak te gaan. Ik, nerveus en gefocust, kreeg een sms’je van Annemerel. “Hooi” Uh.. hoi? Maar ik hoorde haar al roepen! Ze stond naast de hekken! Superleuk! Haar vader liep ook de 10 km dus kwam ze kijken en wat foto’s maken. Ze vroeg wat mijn doel was. Heel voorzichtig zei ik dat ik hem in 1:10 wil lopen. Ohhh 1:09 ga je makkelijk halen.” HAHA Annemerel… met een kleine nerveuze glimlach knikte ik. Dat zou mooi zijn, maar zo snel ben ik niet. Wendy vertelde nog dat ze misschien wel met ons wilde lopen. Het startsein ging af… TIME TO RUN THIS SHIT!

Wedstrijdverslag: Zélia Vredesloop - Running for Peace

1 km

Daar gaan we… WOOHOOHOOO!!! Shit, waar is Wendy? Uh Saskia zie ik al niet meer… uhm waar is mijn vriend? Ik keek achterom en ik zag mijn vriend al mijn zijn handen naar beneden wapperen. We zouden langzaam starten. Oh ja… Ik liep weer langzaam maar ik merkte dat ik 7’40” echt te langzaam vond. Ik zei dat ik dit een aangenaam tempo vond, mijn vriend keek op zijn horloge en zag dat er 7’10” stond. Hij zei niks. We werden vanuit elke kant en hoek ingehaald, maar no problem… I got this!

Pace 7’19” min/km

2 km

Oké, rustig Zélia! Je moet nog 9 km, ga nou niet te hard van start. Ik werd een paar keer teruggefloten door mijn vriend. Ik voelde me soms een beetje als Noa die bij ons moest blijven, maar heel graag de buurt wilde verkennen. We liepen het park uit, en gingen op een weg lopen die toch wel flink omhoog ging. Tja, nogmaals: Eindhoven is zo plat. Net voor de 3 km was er water. Mijn vriend nam voor zowel zichzelf als voor mij water mee. Vond dat best knap. Ik dronk *lees: ik morste*. Ik liep stiekem best lekker. Ik voelde me goed! Ik kan dit wel volhouden….. WAT? 6’59” min/km gemiddeld? *trapt op de rem!*

Pace 6’59” min/km 

3 km

Zélia, dimmen! Nu! Ik moest mezelf echt weer afremmen, want zo zou ik het nooit tot 10 km halen. Mijn focus lag weer waar hij moest zijn, tot ik mijn naam hoorde. Het is dat ik hem herkende, maar Sierd van #halfcrazyrunnerscrew vloog voorbij. Hij was natuurlijk niet ‘pas’ bij 3 km… nee, hij was dus al bij 8 km. Voor ik het wist was hij alweer buiten mijn zicht, nog maar 7 km te gaan. Ik had mijn pas/ritme en ademhaling weer onder controle. Komt goed!

Pace 7’10” min/km

4 km

Ik kreeg het maar niet voor elkaar. Ik liep goed en lekker. Wanneer ik me weer moest afremmen voelde het zo onnatuurlijk. Ik had mijn pas erin. Ik begon mensen in te halen omdat ik me mateloos aan ze irriteerde. Ze waren voor mij gewoon te sloom. Ik schrok zelf van deze gedachte. Hoe kunnen zij te sloom zijn? Nee, ik was gewoon sneller geworden. Ik liep nu een wedstrijd waarin ik merkte dat ik snelheid heb ontwikkeld.

Pace 6’47” min/km

5 km

BIJNA OP DE HELFT, BIJNA OP DE HELFT! Ik was hyper, ik was mee aan het blèren (in mijn hoofd) met een paar nummers. We waren nog steeds mensen aan het inhalen. Ik voelde mijn benen vliegen en gaan! Iets voor de 5 km zag ik Annemerel staan. Ik zwaaide en versnelde mijn pas. Wat een patser ben jij Zélia, dacht ik nog.

Pace 6’51” min/km

6 km

Normaal heb ik het bij een 10 kilometer-wedstrijd wel gezien na een kilometer of 5-6 km. Dit keer was het anders. Ik was hyper, ik had volop energie. Ik wist niet waar het vandaan kwam, maar ik kon wel blijven rennen op dit tempo. Ik schreeuwde tegen mijn vriend dat ik energie voor 10 had! We kwamen langs allemaal vlaggen en ik begon te versnellen. Ik haalde lopers in, wandelaars. Ik moest zigzaggen tussen mensen. Mijn vriend liep mee en liep zelfs een tijdje voor me. Ik durfde niet op mijn horloge te kijken en dat was maar goed ook. Ik zag niet dat wij de 6e km hadden gelopen in 6’20”.

Pace 6’20” min/km

7 km

Na de 6 km remde ik weer iets af. We liepen weer op dezelfde weg die iets verhoogd lag. Ik voelde dat wel meteen. Toch was ik weer mensen aan het inhalen. Het voelde zo goed en vrij. Het is moeilijk te beschrijven, het gevoel dat IK mensen bij 7 km aan het inhalen was. Zij waren waarschijnlijk moe en er klaar mee. Dat was ik ook. Ik ben dat ook geweest. Fascinerend om te zien. Maar laten we nu weer bij de wedstrijd blijven. Ik tikte de 7 km aan en toen wist ik het zeker. Die 7 in min/km ga ik niet meer zie. Ik wil daar onder blijven!

Pace 6’28” min/km

8 km

We komen weer bij drinkpost nummer 2, aka dezelfde als de vorige keer. Mijn vriend ging weer water pakken, maar dit keer skipte ik. Ik wilde dit tempo volhouden. Terwijl ik dat dacht zag mijn vriend Wendy lopen. Dit had ik niet verwacht! Ik liep naar haar toe en tikte haar op haar schouder. Ik zag meteen al hoe laat het was. Ze had het zwaar, logisch als je een week ziek bent geweest! Vond het al knap dat ze überhaupt gestart was. Ik vroeg hoe het ging maar er kwam niet heel veel uit. Ze had het zwaar. Ik begon te twijfelen. Zal ik met haar mee lopen? Ik wist zelf even niet meer wat ik moest doen. Dit gebeurt namelijk nooit bij mij. Meestal haalt iedereen van onze groep mij in. Heel even dacht ik erover om met Wendy te lopen maar, sorry Wendy, ik was op dat moment even egoïstisch. Ik wist dat ik een PR kon halen als ik door zou lopen en ik wilde zien en voelen dat ik daadwerkelijk sneller was geworden. Ik besloot om toch alleen samen met mijn vriend verder te gaan. Ze riep nog dat ik eerder ging finishen dat zij, maar ik wist ergens wel dat er ook een kans was dat ze me nog wel ging inhalen. Wendy heeft wilskracht en het zou me niet verbazen als ze mij ineens bij 9 km voorbij ging lopen. Niet nadenken Zélia.. GAAAAAAN! 

Pace 6’41” min/km

9 km

IK KAN NIET MEER. Dat riep ik 1 km lang. Tegen mezelf. En tegen mijn vriend. Mijn vriend riep alleen maar: “nog maar 2 km… kom op.” En tussendoor verhoogde hij ook nog eens het tempo. Fijne haas.

Pace 6’30” min/km

10 km

Oké. HOE.KAN.DIT. Ik ga gewoon een PR halen. Ik wilde mijn PR verbreken (1:11:46), maar zoals het er nu uitzag ging ik gewoon 1:10 halen. Ik bleef rennen en rennen. Ik voelde mijn benen niet meer, maar mijn lichaam zat vol energie. Ik versnelde mijn pas en mijn vriend riep de laatste paar 100 meters dat ik nu moest knallen. Ik aarzelde, 10 sec. Ik zag ineens Annemerel (bedankt voor de foto’s!) en een paar van de #halfcrazyrunnerscrew aan de kant. Ik keek op mijn horloge en ik lachte… FUCK IT! IK HEB GEWOON EEN PR… EEN DIK VET PR. Ik rende als een gek naar de finish (lees: met 3’45” min/km kwam ik over de de finish over). Ik geloofde het nog niet. Ik was gewoon binnen, binnen de 1:10.. Niet eens 1:09… Nee, in 1:08:13..

DAT IS.. 3 min en 33 seconden sneller dan 3 maanden geleden. *doet een Usain Bolt-houding*

Gemiddelde pace: 6’49” min/km. Dat is best wel dik onder de 7’00” min/km.

Ik was en ben nog steeds helemaal aan het stuiteren.

#Projectsnellezelia is ON.. 

Wedstrijdverslag: Zélia Vredesloop - Running for Peace

Niet veel later kwam ook Wendy binnen. Ze heeft me misschien niet ingehaald, maar zoveel tijdverschil zat er niet tussen onze tijden! We gingen daarna meteen door naar Saskia die met een grote glimlach op haar gezicht op ons stond te wachten. Ik vond het stiekem wel fijn voor de twee meiden dat ze een keer niet zo lang op mij hoefden te wachten, haha!

Wedstrijdverslag: Zélia Vredesloop - Running for Peace

Vredesloop 2015

We kletsten nog wat, maar al snel kreeg mijn vriend en ik het koud. Wij liepen terug naar ons hotel (op 500 meter afstand, dat dan weer wel). We hebben nog bij de Pastakantine in Den Haag…. juist… pasta gegeten en om 21:30 uur vielen de ogen van mijn vriend dicht. Na 29 uur niet te hebben geslapen en een goede haas te zijn geweest was het heel begrijpelijk. Ik sliep ook niet veel later, want de volgende dag was race day nummer 2. Ik zei het toch… Ik hou van uitdagingen.

Wedstrijdverslag: Zélia Vredesloop - Running for Peace

Vredesloop 2015-05

Hoe mijn Dam tot Damloop is gegaan, dat lees je morgenmiddag. Vanmiddag lees je eerst hoe die van Josianne is gegaan!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

In 2012 begon Zélia met hardlopen. In eerste instantie om af te vallen maar al snel merkte ze dat het verslavend werkte. Begin 2013 liep ze haar eerste halve marathon en sindsdien is lange duurlopen haar favoriet. Afvallen deed ze niet zo snel en dat had een reden, eetverslaving. Nu is Zélia bezig om gezond en goed te eten. Met ups and downs maar de wil is er. In 2015 liep ze haar eerste marathon in Parijs en in 2016 haar tweede die anders verliep dan gehoopt. Nu is ze moeder van een prachtige dochter en is nu bezig met het vinden van een ritme want in 2019 wil ze opnieuw de marathon van Parijs lopen. Of zal ze toch in 2018 een marathon lopen....? Naast hardlopen heeft Zélia een eigen interieurontwerpbureau Studio ZLwaar ze interieurontwerpster en interieurfotograaf is.

5 Comments

Geef een reactie