Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

Wedstrijdverslag: Zevenheuvelenloop

Oh man, wat had ik er weinig zin in. Dat begint lekker positief hè?! I know, maar als je een beetje naar buiten hebt gekeken afgelopen weekend, dan zag je dat het behoorlijk hard waaide! En daar moest ik doorheen gaan rennen? Oh boy. Toch heb ik het geflikt, en hoe! Hier mijn raceverslag van de Zevenheuvelenloop.

Even terug naar vrijdagmiddag. Wendy liet weten dat ze niet mee zou doen. Wat jammer dacht ik nog, ik had haar graag weer eens willen zien, maar gelukkig is Zélia er nog! Vrijdagavond: de verschrikkelijke aanslagen in Parijs. Wat was ik ervan ondersteboven; de hele zaterdag was ik er dan ook niet bij met m’n hoofd. Zaterdagmiddag: Zélia liet weten dat ze niet mee zou doen met de Zevenheuvelenloop. Ook haar hoofd stond er niet naar. Het liefst had ik op dat moment ook afgezegd, maar ik kon Just Keep Running, m’n hardlooptrainer en het bedrijf waar Niels werkt (waarvoor ik liep) niet in de steek laten natuurlijk.

Dus op naar zondag! Al vrij vroeg moesten Niels en ik op pad richting Nijmegen. Normaal tijdens het autorijden is hij vrij relaxt; nu had ‘ie continu twee handen aan het stuur. Ik vroeg nog: “waait het nou zo hard?” “Ja”, zegt ‘ie. Ok, great. Dit belooft wat! Eenmaal in Nijmegen liepen we snel naar het ROC waar mijn moeder en stiefvader zagen (hij liep ook mee) en waar we opgevangen werden door Leaseplan (het bedrijf waar Niels werkt). Snel omkleden en toch maar richting de start.

 photo Zevenheuvelenloop 3_zpszjp8a49i.jpg

We startten in startvak rood, vrij achteraan. En man, wat duurde het wachten lang! We zouden rond 13.40 over de startlijn komen, ik denk dat we pas om 14:00 uur er daadwerkelijk overheen liepen.

KM 1 – 5

 photo Zevenheuvelenloop 4_zpsshxbmfjs.jpg

Al vrij snel had ik door dat het behoorlijk warm was. Liep ik in het startvak nog met een vuilniszak om me heen, baalde ik nu dat ik geen hemdje had aangedaan in plaats van m’n t-shirt. We liepen het centrum uit en vanaf daar ging het al vrij snel omhoog. En omhoog, en omhoog. Het hield maar niet op. Dit was NIKS vergeleken met de Bruggenloop. In de eerste drie kilometer haakten er ook al zoveel mensen af. Normaal zie je 1 of 2 mensen teruglopen, nu heb ik er wel twintig gezien. Het was ook echt heel erg pittig in die eerste paar kilometers voelde ik m’n kuiten al branden. Ik wist dat ik deze race geen PR zou lopen; met m’n schema en m’n hartslag in m’n achterhoofd wist ik dat ik het nu niet moest gaan proberen. Volgend doel: gewoon genieten en uitlopen.

KM 6 – 10

 photo Zevenheuvelenloop 5_zpsdiwhasxy.jpg

Oh man, wat waaide het hard! We liepen continu vol in de wind en dat was toch best zwaar. We hadden nu namelijk niet alleen de heuvels, maar ook het weer tegen. Bij km 6 was een drinkpunt en daar was ik ongelooflijk blij mee. Wat wel jammer was, was dat je eerst twee meter modder door moest voordat je drinken kon pakken; ik was zó bang om onderuit te gaan haha. Op m’n gemak dronk ik de AA en het water en we gingen weer verder.

Het grappige, vanaf dat drinkpunt kon ik alleen maar denken aan kattendropjes. Haha, dit klinkt echt heel raar, maar ik kreeg er ineens zóveel zin in. Vanaf dat punt tot aan de finish heb ik ook getwijfeld of ik m’n moeder zou appen om te vragen of ze dropjes wilde halen, maar omdat ik me moest concentreren op al die heuvels heb ik dat uiteindelijk niet gedaan. (achteraf heb ik een klein sprintje getrokken naar de Jamin om ze alsnog te halen; om 16:57 stapte ik de winkel binnen haha, drie minuten voor sluitingstijd).

KM 11 – 15

Zevenheuvelenloop 1Bij sommige heuvels heb ik zó langzaam gelopen, ik kon gewoon niet sneller. M’n hartslag ging als een malle en die wilde ik juist lager proberen te houden. Dat is dus niet helemaal gelukt want gemiddeld zat ik op 188 haha. Ondertussen was m’n stiefvader alle heuvels aan het tellen; dit werd van tevoren afgeraden omdat het niet precies zeven heuvels zijn, maar hij bleef stug volhouden.

Zo zaten we bij de 11e kilometer al op zeven heuvels. Dat zou dus betekenen dat er de laatste vier kilometer geen heuvels meer zouden komen en dat durfde ik toch niet helemaal te geloven. Met die heuvels viel het daarna inderdaad wel mee, maar onderweg kwamen we wél nog een bijna omgevallen boom tegen. Het werd ineens heel smal op een bepaald stukje en dat was dus omdat er een boom half over de weg heen lag; zie je wel, het waaide écht heel hard!

En toen, bij kilometer 12 begon het te regenen. En nog best wel hard ook. Ik wist dat we nog drie kilometer te gaan hadden, dus ergens maakte het me ook niet echt uit en vond ik het zelfs wel lekker (een beetje afkoeling!), maar het werd er niet makkelijker op. Ik verhoogde het tempo behoorlijk en zo liepen we geen 6:06″ meer, maar ineens 5:41″ en zelfs 5:22″. Zie je wel, ik kan het nog! Hoewel m’n hartslag bleef gieren ging het goed en wist ik dat ik dit kon volhouden tot de finish. Van m’n stiefvader moest ik nog even rustig aan doen omdat we nog drie kilometer te gaan hadden, maar daar had ik geen oren naar.

We zagen de bordjes: nog 1 km, nog 750 meter, nog 500 meter en toen wist ik dat we er bijna waren. We zetten een eindsprint in en kwamen uiteindelijk met 1:31 uur over de finish. Yes! We did it! Medaille en een flesje AA ophalen en daarna héél snel richting het ROC om op te warmen met een kopje soep.

Wat een ongelooflijke race was dit. Vorig jaar liep ik de Bruggenloop, maar het voordeel daarvan was: op een gegeven moment ben je boven; dat weet je en dat zie je en vanaf daar ga je alleen maar naar beneden. Bij de Zevenheuvelenloop heb je geen idee wanneer de heuvel eindigt en na een tijdje had ik op sommige plekken niet eens meer door of ik nou omhoog of omlaag ging. Zoals ik op Instagram al zette:

Ja hoor, volgend jaar ben ik zeker weer van de partij!

Hoe ging het bij jullie?

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

2 Comments

  • Stephanie

    17 november 2015 at 15:35

    Leuk om jouw verslag te lezen! 😀 Haha, ik was pas rond de 6km toen het begon te regenen… Heb op de zevenheuvelenweg een heel stuk met mijn hand op mijn startnummer gelopen (en dus op mijn buik) omdat ik bang was dat ‘ie weg zou waaien. En al die Rode Kruis mensen maar bezorgd kijken, haha. Maar inderdaad, toch maar mooi geflikt!

    Beantwoorden
  • anke

    17 november 2015 at 16:50

    Leuk verslag hoor! Wat heb je goed gelopen. Fijn dat jij nog genoot van de regen, want die heb ik vervloekt in de laatste 500 meter en vooral na de finish zeg. Wat een verschil in beleving! Ik weet toch zeker dat het bij mij hetzelfde weer was met de wind en dat ik precies dezelfde route heb gevolgd en dezelfde heuvels over moest, maar ik heb er ‘slechts’ 6 geteld en ik had het idee dat het voornamelijk naar beneden ging! Ik had ook het idee dat ik de hele tijd wind mee had… Ik weet dat het mijn eigen mis-perceptie was, maar deze mindfuckup vond ik niet zo erg….. Mijn hartslag was ook wel zevenheuvelig hoor. Jouw team is toch maar mooi dik boven mijn team geëindigd: van harte! Ik ben nog wel benieuwd naar je trainer, ga je daar nog een keer over schrijven?

    Beantwoorden

Geef een reactie