Hallo!

Just Keep Running Hallo hardloper! Leuk dat je op Just Keep Running een kijkje komt nemen! Wij zijn een groep enthousiaste lopers van elke niveau. Voor ieder wat wils! Heb je vragen, wil je iets weten van ons? Neem dan vooral contact met ons op!

We run, we succeed and yes, sometimes we fail. Let’s not forget that we are just humans. We all share the same passion. We love running. How about you?

Social Media

  • Home
  • /
  • Blog
  • /
  • Zou ik nu pas hersteld zijn?

Zou ik nu pas hersteld zijn?

Het is je niet ontgaan: ik zat (zit) midden in een verbouwing en een verhuizing, en dat is behoorlijk zwaar. M’n energielevel was continu aan de lage kant en ik kon mezelf er lang niet altijd toe zetten om toch naar buiten te gaan voor een stukje hardlopen. Vlak na de CPC in maart besloot ik om toch geen halve marathon in mei te lopen en met die keuze ben ik nog steeds heel erg blij. Ik hoefde dus even niet verplicht lange afstanden te lopen en te intervallen, maar ik kon gewoon doen wat ik wilde. Zo kwam het er uiteindelijk op neer dat ik pas afgelopen week voor het allereerst sinds de CPC weer echt lekker gelopen heb. Zou ik nu pas hersteld zijn?

Dat herstellen na een marathon is logisch; daar hebben we al meerdere artikelen van Eveline, Zélia & Marleen over kunnen lezen, maar na een halve marathon? Moet je daar ook zo van herstellen? Beetje spierpijn en klaar ben je toch? Zo ging het de vorige keren bij mij althans wel. Na mijn eerste halve marathon was ik zó enthousiast dat ik wéér wilde, een jaar geleden liep ik in Leiden de tweede halve marathon. Net niet onder de twee uur, dus ik ging een half jaar later voor de herkansing. In Eindhoven lukte dat wéér niet en dus knalde ik door naar de afgelopen editie van de CPC. En daar lukte het WEER niet om het doel van onder de twee uur te halen. Anke gaf al aan: je hebt maar één energiepotje en daar moet je het mee doen, en John zei: Blijf wel genieten!

En die adviezen nam ik aan. Ik kwam midden in een verbouwing terecht en ik had gewoon even geen zin om te gaan lopen. Waarom zou ik in hemelsnaam óók nog een halve marathon erbij willen doen? Dat kan helemaal niet. En dus besloot ik om die niet te rennen. In plaats daarvan koos ik voor rondjes wanneer het uitkwam; en die waren er niet zo vaak. Het verbouwen sloopte me zo enorm dat ik echt niet naar buiten wilde voor een rondje rennen.

 photo Zou ik nu pas hersteld zijn 2_zps0pqnlohs.jpg
Tót afgelopen week. Vorig weekend (23/24 april) zijn we verhuisd en daarna was ik nog wel redelijk moe. Op vrijdagochtend ging ik echter naar Oslo, samen met m’n vader en m’n zusje. Heerlijk een weekendje weg. En daar kwam ook ineens de motivatie om te gaan rennen terug. Ik wist dat ik weer in een normaal ritme zou komen na dit weekend én ik zag overal dat de Leiden marathon over drie weken zou zijn. Een race waar ik 10 kilometer ren.

Time to get back into the game!

En zo stond ik op zaterdagochtend op de loopband in de gym van het hotel. Ik was veel liever naar buiten gegaan, maar omdat het flink had gesneeuwd (!) besloot ik om binnen te blijven. Niet de allerbeste keuze wellicht, want het was bloedjeheet in de gym en ik vind op een loopband rennen ook gewoon heel erg saai. Maar ik was eindelijk weer geweest, en dat voelde goed!

 photo Zou ik nu pas hersteld zijn 1_zpsqeoss7lw.jpg
Op zondag ging ik daarom voor rondje twee. Ik moest wel een beetje uitkijken omdat m’n knie wat gevoelig was (niet gek met al dat wandelen), maar het was heerlijk. Ik had nog geen seconde pijn en het was zo fijn om weer naar buiten te gaan om een stukje te rennen. M’n hartslag was hoog, m’n longen trokken het niet zo goed en ik heb een aantal keren gewandeld omdat ik foto’s wilde maken van de omgeving, maar wat was dit fijn. 6 kilometer en bijna 40 minuten later stond ik weer in het hotel, met een enorme runners-high. Dus zó voelt dat; ik was het alweer bijna vergeten.

En nu zit ik weer in een normaal ritme. De grootste klussen in het huis zijn gedaan, dus er is weer tijd (en motivatie!) om drie keer per week te rennen. Toch wel gek, zou ik nu pas hersteld zijn? Zou het dus echt zo lang kunnen doen voor je weer motivatie en kracht hebt gevonden om verder te trainen? Blijkbaar. Ik kan in ieder geval niet wachten op m’n volgende hardlooprondje!

Volg je ons al?

Instagram, Facebook, Twitter

Josianne is 27 jaar en een tikje verslaafd aan hardlopen. Ze woont samen met haar vriend en twee katten in Hilversum en zoekt zo'n drie keer per week haar hardloopschoenen op om een lekker stukje te gaan lopen. Ze werkt vier dagen per week bij Scrn, als online media coördinator, en is na het lopen van haar eerste marathon nu hard op zoek naar een nieuw hardloopdoel!

Geef een reactie